Συνέντευξη στην Κατερίνα Μυλωνά

Η αντίσταση αυτή θα γεννήσει σίγουρα μια νέα πολιτική γενιά, πολιτική σκέψη, η οποία θα πει αυτό το «όχι» σε αυτή την κατάσταση. Από τις πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν σήμερα την κυβέρνηση δε βλέπω να υπάρχει αυτή η προοπτική

Με το «Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών» του Μίκη Θεοδωράκη και με το μέτωπο, τώρα, που ιδρύσαμε με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μανώλη Γλέζο κι εμένα, θα μπορέσουμε να ενημερώσουμε τον κόσμο να αντισταθεί και να αισθανθεί τη δύναμή του

Αντισυνταγματικό και ενάντια στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο είναι το Μνημόνιο που καλείται να εφαρμόσει η χώρα μας, υποστηρίζει, σε συνέντευξή του στην «Π» ο συνταγματολόγος, κ. Γεώργιος Κασιμάτης, συνδημιουργός του νέου μετώπου με τους Μίκη Θεοδωράκη και Μανώλη Γλέζο.

«Οι συμβάσεις είναι παράνομες, ανυπόστατες και από πλευράς περιεχομένου και διαδικασίας σύναψής τους, και παρόλα αυτά, όμως, από το Μάιο εφαρμόζονται και έχουν δημιουργήσει την οικονομική κατάσταση που ξέρουμε», τονίζει.

Ο κ. Κασιμάτης παρουσίασε χθες στο Ηράκλειο το βιβλίο του «Οι παράνομες συμβάσεις δανεισμού της Ελλάδας. Τα κείμενα που αποκάλυψαν τις δουλείες υποτέλειας της χώρας», που αναφέρεται στις δανειακές συμβάσεις που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση με τις δεκαπέντε χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ μεταξύ 3 και 10 Μαΐου 2010, οι οποίες περιέχουν πρωτοφανείς, όπως υποστηρίζει, στην ιστορία του οικονομικού διεθνούς δικαίου δεσμεύσεις της εθνικής κυριαρχίας και της εθνικής περιουσίας της Ελλάδας απέναντι στους δανειστές της και πρωτοφανείς παραβιάσεις του Συνταγματικού, του Ευρωπαϊκού και του Διεθνούς Δικαίου.

Μπορείτε να εξηγήσετε γιατί χαρακτηρίζετε τις συμβάσεις δανεισμού παράνομες;

«Οι συμβάσεις οι διεθνείς μεταξύ κρατών πρέπει να κυρωθούν από τη βουλή και, μάλιστα, αυτές οι συμβάσεις έπρεπε να κυρωθούν με τα 3/5 των βουλευτών, δηλαδή, με 180 βουλευτές, τουλάχιστον. Αυτό δεν έγινε, δεν πέρασαν ποτέ από τη βουλή, δε μοιράστηκαν στους βουλευτές ποτέ, ούτε δόθηκαν στη δημοσιότητα, την ευρεία. Οι συμβάσεις αυτές που ονομάστηκαν «Μνημόνιο πρώτο» ήταν η δανειακή σύμβαση της Ελλάδας, όπου μπήκαν οι όροι που «έδεσαν την Ελλάδα χειροπόδαρα», όπως λέμε, και η άλλη ήταν το Μνημόνιο που είχε τα μέτρα, τα οποία πήραν απέναντι στους πολίτες για να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις της πρώτης δανειακής σύμβασης, του δανείου δηλαδή, όπως ήταν οι περικοπές μισθών, συντάξεων, οι φόροι..

Η μία παρανομία ήταν αυτό, ότι δεν κυρώθηκαν, επομένως οι συμβάσεις είναι ανυπόστατες και η παρανομία είναι ότι, παρόλο ότι είναι ανυπόστατες και δεν κυρώθηκαν, εφαρμόζονται από την επομένη της υπογραφής τους.

Το δεύτερο είναι ότι οι όροι, τους οποίους περιλαμβάνουν είναι παράνομοι, είναι αντίθετοι και στο Σύνταγμα και στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο.

Έχουμε, παραδείγματος χάριν, δύο πολύ μεγάλες παραβιάσεις όλων αυτών των επιπέδων νομιμότητας, έχουμε την παραίτηση από τα δικαιώματα εθνικής κυριαρχίας, αυτό είναι πολύ σοβαρή παράβαση. Είναι κακούργημα, θα μπορούσαμε να πούμε, δεν έχει ξαναγίνει με διεθνή σύμβαση ποτέ και επίσης ένας δεύτερος όρος, παράνομος, είναι η καθολική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας, στο σύνολό της, είναι θέματα εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας.

Υπάρχουν και άλλα άκυρα σημεία που αναφέρονται στο βιβλίο, μικρότερης μεν σημασίας αλλά εξευτελίζουν κυρίως τον οφειλέτη, την Ελλάδα, δηλαδή, και τα όργανα τα οποία την εκπροσωπούν.

Γενικά αυτές οι συμβάσεις από πλευράς όρων παραβιάζουν, επίσης, τα δικαιώματα του ανθρώπου, τις εγγυήσεις του χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου, παραβιάζουν την ευρωπαϊκή σύμβαση για τα δικαιώματα του ανθρώπου, τα συνταγματικά δικαιώματα των φορολογουμένων και πολλά άλλα. Για αυτό λέμε ότι αυτές οι συμβάσεις είναι παράνομες, ανυπόστατες και από πλευράς περιεχομένου και διαδικασίας σύναψής τους, και παρόλα αυτά, όμως, από το Μάιο εφαρμόζονται και έχουν δημιουργήσει την οικονομική κατάσταση που ξέρουμε.»

Ποια θεωρείτε ότι πρέπει να είναι τα βήματα της χώρας από δω και πέρα για να έρθει ένα καλύτερο αύριο;

«Η αντίσταση αυτή θα γεννήσει σίγουρα μια νέα πολιτική γενιά, πολιτική σκέψη, η οποία θα πει αυτό το «όχι» σε αυτή την κατάσταση. Από τις πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν σήμερα την κυβέρνηση δε βλέπω να υπάρχει αυτή η προοπτική. Τώρα, αν δημιουργηθούν άλλες πολιτικές δυνάμεις και από τις παλιές ακόμα, όπως είναι ορισμένα κόμματα ή ορισμένοι βουλευτές, οι οποίοι εξέφρασαν αυτή τη θέση αντίστασης της Ελλάδας, τότε υπάρχει μια ελπίδα ότι μπορεί να συγκροτηθεί νωρίτερα ακόμα και μία πολιτική δύναμη να κυβερνήσει.

Θα ήθελα να προσθέσω ότι θα πρέπει ο λαός να συνειδητοποιήσει την αλήθεια, θα πρέπει να ενημερώνεται όσο μπορεί μόνος του ή από πηγές που λένε την αλήθεια. Αυτό προσπαθούμε και κάνουμε εμείς γιατί αυτή θα είναι η δύναμή του για να αντισταθεί και η αντίσταση είναι το μόνο που μπορεί να οδηγήσει σε μία πολιτική σωστή.»