Υπάρχει ελπίδα για τους εξαρτημένους από ουσίες και τζόγο
Παράδειγμα για όλους η ζωή του Δαμιανού Δουίτση που αποκαλύπτει στην “Π”
Υπήρξα 12 χρόνια εξαρτημένος.
Τα εφτά από αυτά έκανα καθημερινή χρήση ηρωίνης, ενώ πριν ήμουν χρήστης των λεγόμενων ελαφρών ναρκωτικών και του αλκοόλ.
Ήμουν μια εθιστική προσωπικότητα, είχα ροπή να «κολλάω» κάπου. Ήθελα να περνάω καλά, αλλά δεν ήξερα πώς.
Νόμιζα ότι περνούσα καλά παίρνοντας ναρκωτικά, αλλά έκανα λάθος
«Το χασίς δεν είναι μια αβλαβής ουσία, είναι ένα σοβαρό παραισθησιογόνο». «Η απεξάρτηση ενός τζογαδόρου, είναι πιο δύσκολη από ενός τοξικομανή». «Ο εξαρτημένος πρέπει να καταλάβει ότι έχει πρόβλημα, διαφορετικά δεν πρόκειται να σωθεί».
Αυτές είναι κάποιες από τις επισημάνσεις του συμβούλου απεξάρτησης Δαμιανού Δουίτση ο οποίος ως πρώην τοξικομανής, αλκοολικός και τζογαδόρος θα καταθέσει την προσωπική του εμπειρία στη διάρκεια ομιλίας που διοργανώνει το κέντρο υποστήριξης εξαρτημένων από αλκοόλ, ναρκωτικά, τζόγο «Όασις» σε συνεργασία με τα βιβλιοπωλεία Ελευθερουδάκη και θα γίνει αύριο Παρασκευή στις 6.30 μ.μ στο ξενοδοχείο «Μέγαρο».
Ο κ. Δουίτσης υπήρξε εξαρτημένος και από τους τρεις αυτούς εθισμούς. Τα τελευταία 20 χρόνια όμως έχει αφήσει τους εφιάλτες αυτούς πίσω του και μέσα από τις σπουδές και την εκπαίδευση που έκανε ως σύμβουλος απεξάρτησης έχει προχωρήσει μπροστά, δημιούργησε τη δική του οικογένεια και βοηθάει άτομα που έχουν συνειδητοποιήσει το πρόβλημα τους και επιζητούν μια λύση.
«Υπήρξα 12 χρόνια εξαρτημένος. Τα εφτά από αυτά έκανα καθημερινή χρήση ηρωίνης, ενώ πριν ήμουν χρήστης των λεγόμενων ελαφρών ναρκωτικών και του αλκοόλ. Ήμουν μια εθιστική προσωπικότητα , είχα ροπή να «κολλάω» κάπου. Ήθελα να περνάω καλά, αλλά δεν ήξερα πώς.
Νόμιζα ότι περνούσα καλά παίρνοντας ναρκωτικά, αλλά έκανα λάθος» είναι τα πρώτα λόγια που μας λέει στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Π».
«Εθισμένος και από τα ναρκωτικά και από το αλκοόλ και από το τζόγο. Ποια είναι η πιο δύσκολη απεξάρτηση»; Τον ρωτάμε.
«Ο τζογαδόρος απεξαρτάται δυσκολότερα γιατί δεν το παραδέχεται ότι έχει πρόβλημα και στη συνέχεια ο αλκοολικός . Κι αυτό επειδή είναι κοινωνικά αποδεκτοί και οι δύο. Σε αυτές τις «κατηγορίες» οι άνθρωποι αυτοί δεν ζητάνε βοήθεια. Ο τοξικομανής όμως κάποια στιγμή θα ζητήσει βοήθεια» μας απαντά.
Π: Εσείς πώς καταφέρατε και «ξεκολλήσατε»;
«Στο τέλος είχε μείνει σε εμένα μόνο μια τοξικομανία. Αυτό που βλέπουμε στους μακροχρόνια χρήστες, ήμουν. Έπαιρνα ηρωίνη, τα χάπια μου, τα υποκατάστατα και αλκοόλ. Εντάχθηκα σε οποιαδήποτε δομή και λύση υπήρχε στην Ελλάδα, από ψυχίατρους μέχρι κοινότητες που όμως δεν απέδωσαν. Βγήκα στην Αγγλία κι εκεί βρήκα ένα θεραπευτικό κέντρο που είχε μια διαφορετική προσέγγιση. Ώριμος κι εγώ πλέον βρήκα τις λύσεις και τις απαντήσεις στο τι επιτέλους μου συμβαίνει, πώς μπορώ να ξεφύγω και πώς μπορώ να ζήσω διαφορετικά».
Π: Ποια είναι η γνώμη σας για την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών, θέμα αρκετά επίκαιρο στις ημέρες μας;
«Από μια άποψη είμαι υπέρ της αποποινικοποίησης γιατί ένας απλός χρήστης χασίς καταλήγει στις ημέρες μας στη φυλακή , στιγματίζεται ως ναρκομανής . Στην Ελλάδα όλα όμως είναι χάλια δυστυχώς . Δυστυχώς δεν είμαστε Άμστερνταμ , όπου υπάρχει απίστευτη οργάνωση και δε διαταράσσεται η λειτουργία της πόλης και της χώρας από την ελεύθερη διακίνηση ναρκωτικών. Απεναντίας το εκμεταλλεύονται ως ναρκωτουρισμό. Η Ελλάδα όμως δεν είναι έτσι.
Δε ξέρω εάν μπορεί να γίνει χειρότερα εδώ η κατάσταση. Ο εθισμένος δε σώνεται με τις υπάρχουσες δομές στη χώρα μας ακόμη και να θέλει. Έτσι όπως είναι τα πράγματα θα καταλήξει είτε κρατικός πρεζάκιας με τα υποκατάστατα ή θα περιφέρεται από υπηρεσία σε υπηρεσία ή θα πέφτει στα χέρια των ψυχιάτρων. Είναι ένα θέμα που θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Χρειάζεται παράλληλη και περισσότερη ενημέρωση. Να μας πουν γιατί αποποινικοποιούν το χασίς, να μάθουμε κάποια πράγματα περισσότερο».
Π: Το ακροατήριό σας στις διαλέξεις που δίνετε είναι τοξικομανείς, γονείς, σύλλογοι;
«Οι περισσότεροι είναι γονείς και φορείς. Ο τοξικομανής, δεν έρχεται σε μία δημόσια εκδήλωση. Θα έρθουν όμως οι συγγενείς του και από εκεί ίσως περάσει το μήνυμα και φτάσουμε και στον ίδιο τον εξαρτημένο και κάνει κάτι κι αυτός με τη σειρά του. Την Παρασκευή εύχομαι να έρθουν και άνθρωποι οι οποίοι είναι ναρκομανείς, αλκοολικοί, τζογαδόροι και να ακούσουν πράγματα μέσα από την εμπειρία μου».
Π: Τι θα ακούσει ο κόσμος να του λέτε;
«Θα καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία και πράγματα μέσα από μια σοβαρή γνώση και ενασχόληση 20 ετών. Πώς ήταν τα πράγματα στην αρχή, στη συνέχεια και πώς είναι να ζεις ελεύθερος. Ότι γίνεται να ζεις ελεύθερος κι αυτό είναι πολύ σημαντικό και είναι πολύ πιο όμορφο από το να είσαι εξαρτημένος».
Π: Βοηθούν όλες αυτές οι προσπάθειες, οι διαλέξεις;
«Κάτι Κάνουν. Από αυτά που λέμε τώρα κι εσείς θα γράψετε, κάποιος άνθρωπος που έχει πρόβλημα θα τα διαβάσει θα τον αγγίξουν και θα πιάσει την άκρη του νήματος. Οι φορείς μπορεί να δυσαρεστηθούν για όλα αυτά που λέω και ίσως δεν τους αρέσει η κριτική που ασκώ».
Π: Είναι θέμα ταμπού κάποιος να παραδεχτεί ότι είναι εξαρτημένος;
«Είναι. Το πιο σημαντικό που πετυχαίνω είτε μέσα από τα ΜΜΕ είτε σε κάποια ομιλία είναι ότι βοηθάω τους ανθρώπους να παραδεχτούν το πρόβλημα τους. Να παραδεχτούν ότι έχουν κάποιο πρόβλημα σε σχέση με τις ουσίες ή τα τυχερά παιχνίδια, πριν φτάσουν στα έσχατα στάδια. Κι αυτό γιατί ενώ υπάρχει θεραπεία και λύση οι περισσότεροι χάνονται. Ενώ εάν πουν ότι έχω κάποιο πρόβλημα – ας είναι μέτριο- τότε θα σωθούν. Ζω 20 χρόνια τώρα πολύ πιο δημιουργικά και είμαι παραγωγικός και χαρούμενος. Εάν όμως δεν είχα βρει τη λύση ή θα είχα πεθάνει ή θα ήμουν ο ναρκομανής που βλέπουμε όλοι να περιφέρεται στους δρόμους».
Π: Η κρίση βοηθάει κάποιον να πέσει θύμα ουσιών ή του τζόγου;
«Εννοείται πως ναι. Ο κόσμος το ρίχνει στο ποτό, στα ναρκωτικά ή στο τζόγο σαν τελευταία ευκαιρία να κάνει κάτι, για να ξεχαστεί. Κάνει απελπισμένες κινήσεις δυστυχώς».
Π: Έχετε τρία παιδιά , με τα παιδιά σας συζητάτε αυτά τα θέματα;
«Ο μεγαλύτερος γιος μου είναι 9,5 ετών άρα ακούει και ξέρει. Ξέρει τη δουλειά μου, ότι είμαι σύμβουλος. Τα άλλα δυο είναι μικρότερα. Δεν έχω πρόβλημα να τους μιλήσω για το παρελθόν μου. Με βλέπουν να ζω με άλλο τρόπο πλέον και νομίζω ότι είμαι αρκετά σωστός πατέρας για να τους ενοχλήσει ή να τους στιγματίσει ότι ήμουν πρώην ναρκομανής, αλκοολικός και τζογαδόρος . Έχουν θωρακιστεί πιστεύω. Τα έχω θωρακίσει με τη γυναίκα μου και πιστεύω ότι τα μεγαλώνουμε σωστά».
Π: Τι θα συμβουλεύατε όσους έχουν πρόβλημα αλλά δεν έρθουν να σας ακούσουν την Παρασκευή στο ξενοδοχείο όπου θα μιλήσετε;
«Θα τους πω να μην κρύβονται. Να με πάρουν ένα τηλέφωνο ( το τηλέφωνο του κ. Δουίτση είναι το 6944318118) θα είμαι μέχρι την Κυριακή στην Κρήτη. Επίσης μπορούν να τηλεφωνούν στην “Όαση” στο 2310 508598. Ας κάνουν ένα τηλεφώνημα που μπορεί να τους σώσει τη ζωή».
