
Του Αλέκου Α. Ανδρικάκη [email protected]
Είμαι πλέον πολύ θυμωμένος. Εξοργισμένος. Ψάχνω τον τρόπο ν’ αντιδράσω. Με πνίγουν όλα αυτά που συμβαίνουν. Αυτά που μας φορτώνουν από την Ευρώπη και τις αγορές. Που αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους, εμάς τους Έλληνες (όχι όλους, αλλά τους πολλούς, τους μη προνομιούχους) ως πειραματόζωα για να περάσουν τις πολιτικές σωτηρίας των κερδών τους και του συστήματός τους, κι όχι «σωτηρίας» της Ελλάδας.
Είμαι εξοργισμένους και με μικρονοϊκούς, συμφεροντολόγους και υποτακτικούς, ανάξιους πολιτικούς μας, ή τραπεζίτες που έγιναν «πολιτικοί», «αντιδημοκρατικώ και αντισυνταγματικώ δικαίω». Αυτούς που σκύβουν το κεφάλι και γίνονται εντολοδόχοι του ΔΝΤ, της ΕΕ, των αγορών, κι όχι υπηρέτες του λαού και των συμφερόντων της χώρας, όπως ορκίστηκαν και γι αυτό υποτίθεται πληρώνονται πλουσιοπάροχα… Σκέφτομαι ότι την πιο κρίσιμη ώρα, όταν η χώρα και οι Έλληνες ήθελαν προστασία και άνοιγμα νέων δρόμων από την ηγεσία, στο τιμόνι βρέθηκαν οι πλέον ακατάλληλοι. Θα υποστηρίξω και επίορκοι, και θα το αποδείξω. Από τους νεότερους, Καραμανλή και Παπανδρέου, μέχρι τον πρωθυπουργό - αρχιτραπεζίτη, με τεράστιες ευθύνες ως συνδιαχειριστή των ελληνικών και ευρωπαϊκών οικονομικών, Λουκά Παπαδήμο. Επίορκοι γιατί υποσχέθηκαν αλλά κυρίως ορκίστηκαν να τηρούν το Σύνταγμα και τους ελληνικούς νόμους, ορκίστηκαν στο όνομα των Ελλήνων, αλλά παραβίασαν συνειδητά τους όρκους και τις υποσχέσεις. Γιατί το Σύνταγμα προβλέπει και επιβάλλει ισότητα, ισονομία, ισοπολιτεία, δουλειά, φαγητό, στέγη, περίθαλψη, ευκαιρίες μόρφωσης για όλους τους Έλληνες. Αλλά εκείνοι με χυδαίο και απροσχημάτιστο τρόπο τα έγραψαν όλα στα παλαιότερα των υποδημάτων τους και πήγαν δώρο στις αγορές τις ζωές και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων, την ιστορία, τον πολιτισμό και την κυριαρχία της Ελλάδας. Τις ύψιστες αξίες που εκείνοι θα έπρεπε να προστατεύουν διαρκώς, με κόστος και θυσία προσωπική τους. Οι ίδιοι όμως λειτούργησαν περίπου σαν σωματέμποροι. Τι περισσότερο κάνει δηλαδή αυτή η ομάδα των αποβρασμάτων - παρανόμων, που διώκονται ποινικά; Γιατί να έχει η Πολιτεία νόμους που διώκουν μια μάνα η οποία πουλάει το παιδί της επειδή δεν έχει να το ταΐσει; Γιατί νομοθετούν και παραβιάζουν οι ίδιοι τα νομοθετήματά τους; Τους ανθρώπους δεν ξεπουλούν καθημερινά, θεωρώντας το μάλιστα, «εθνική αποστολή»;
Κατάργησαν το Σύνταγμα, κατάργησαν τους νόμους, κατάργησαν τη λαϊκή και εθνική κυριαρχία, ακύρωσαν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Παρέδωσαν τη χώρα, τη Δημοκρατία, στις αγορές. Πόσο πιο χυδαίο μπορεί να γίνει αυτό; Αν αυτό όλο δεν είναι προδοσία, αν δεν είναι όλοι αυτοί επίορκοι, τότε τι μπορεί να θεωρηθεί προδοσία; Να δείχνουν με το δάχτυλο στην πλατεία τους Έλληνες για να εκτελούνται από κουκουλοφόρους; Αυτό δεν κάνουν με πιο «κομψό» τρόπο;
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας
Έχουμε έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που καλεί τους Έλληνες «να βάλουν πλάτη». Η πιο πρόσφατη αναφορά του, στις 2 Ιανουαρίου, όταν δέχτηκε τον υπουργό Εξωτερικών Σταύρο Δήμα: «Αν βάλουμε όλοι πλάτη, θα γίνει». Δηλαδή να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες. Για να δούμε όμως, τι πλάτη βάζει ο κύριος Παπούλιας (με όλο το σεβασμό, που όμως τον εμπνέει όχι μόνο η θέση, αλλά κυρίως ο βίος και η πολιτεία του αξιωματούχου. πολιτειακού ή πολιτικού…)
Αναζήτησα στη σελίδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας τη δήλωση «πόθεν έσχες» του Προέδρου. Δεν την βρήκα. Ίσως από αδυναμία δική μου. Αλλά νομίζω πως σε μια τέτοια εποχή, σεις κύριε Πρόεδρε, ο πρώτος πολίτης της χώρας, που καλείτε εμάς να βάλουμε την πλάτη μας για τη χώρα (…) θα έπρεπε πρώτος να έχετε και σε εμφανή θέση τα δικά σας οικονομικά στοιχεία, προκειμένου να πειστούμε ότι πρώτος βάζετε την πλάτη σας, και δεν υπογράφετε απλώς την εξόντωση αδύναμων συμπολιτών σας, στέλνοντας με την υπογραφή σας στην ανεργία και την πείνα εκατομμύρια Ελλήνων… Λυπάμαι, εγώ που είμαι πατέρας δύο άνεργων παιδιών, που βλέπω το εισόδημά μου να συρρικνώνεται καθημερινά με δραματικό τρόπο, που βλέπω όλη τη δυστυχία γύρω μου, δεν πείστηκα ότι ως πρώτος Έλληνας μπαίνετε σ’ αυτή τη μάχη πρωτοπόρος… Το 2010 κάνατε παρέμβαση, την οποία υποδέχτηκαν περίπου θριαμβευτικά τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, και ζητήσατε να γίνουν περικοπές του προεδρικού μισθού σας. Ζητήσατε, δεν αποφασίσατε, δεν υπογράψατε… Αλλά φαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν έκανε δεκτό το αίτημά σας… Γιατί στους προϋπολογισμούς του 2010 και του 2011, τα έσοδά σας από την Προεδρία δεν φαίνεται ότι μειώθηκαν. Η χορηγία σας το 2010 ήταν 280.000 ευρώ και τα έξοδα παράστασης 93.000 ευρώ. Η χορηγία σας για το 2011 ήταν 280.000 ευρώ και τα έξοδα παράστασης 93.000 ευρώ… Τα ίδια ακριβώς, δηλαδή… Το σύνολο, 373.000 ευρώ για κάθε μια από τις δύο πιο δύσκολες χρονιές των τελευταίων δεκαετιών για τους Έλληνες... Φαίνεται όμως όχι για όλους τους Έλληνες…
Κρίμα, πίστευα ότι όταν μια οικογένεια περνά δύσκολα, δεν περνούν μόνο τα παιδιά, αλλά πρώτα ο πατέρας. Ο οποίος φροντίζει τα παιδιά του… Τι κρίμα, μου καταρρίψατε το μύθο… Καλά, πώς καλείτε τους άλλους, που έχουν έσοδα 500 ευρώ το μήνα να βάλουν πλάτη; Πώς υπογράφετε να πληρώσουν; Πώς και γιατί θυμώνετε όταν – κακώς, ίσως- σας αποδοκιμάζουν στις δημόσιες εμφανίσεις σας και ζητάτε τη σύλληψη –κακώς, προφανώς- όσων σας αποδοκιμάζουν; Κρίμα, από τον πρώτο Έλληνα περίμενα το πρώτο παράδειγμα… Σε μια τέτοια σφοδρή δοκιμασία των συμπατριωτών του περίμενα την εθελοντική συμμετοχή του σ’ αυτήν… Και την προσφορά μέρους ή ακόμη κι όλης της πανάκριβης αμοιβής, την οποία δεν χρειάζεται και τόσο για να επιβιώσει… Τουλάχιστο για το συμβολισμό…Πόσο αιθεροβάμων αποδεικνύομαι…
Ο πρωθυπουργός τραπεζίτης
Κύριε πρωθυπουργέ, όταν επιστρέψατε στη χώρα από τα διεθνή τραπεζικά σαλόνια, δεν είχα για εσάς και πολλές αυταπάτες. Κατάλαβα, όπως και οι περισσότεροι Έλληνες κι ας λεν άλλα τα γκάλοπ επηρεασμού της κοινής γνώμης, ότι ήλθατε να εφαρμόσετε όσα το αποτυχημένο πολιτικό σύστημα δεν κατάφερε: να εφαρμόσετε κατ’ απόλυτο τρόπο τις οδηγίες (μάλλον εντολές…) των αγορών και της τρόικα… Ξεχνώντας το δικό σας ρόλο στο ελληνικό και ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, την ευθύνη σας ως κεντρικού διαχειριστή ή συνδιαχειριστή από τη δεκαετία του 1990. Ήξερα ότι δεν ήλθατε να σώσετε την Ελλάδα, ούτε φυσικά τους Έλληνες. Άλλωστε δεν είσαστε εντολοδόχος τους. Οι συνομιλητές σας είναι άλλοι. Γι αυτό κι ακόμη προσεύχομαι να αποτύχετε. Γιατί η επιτυχία της κυβέρνησής σας θα σημάνει την οριστική καταστροφή των Ελλήνων, εκείνων των εκατομμυρίων αδύναμων που με τη στήριξη της Τράπεζας της Ελλάδος, που ήσασταν για χρόνια διοικητής, έβαλε στο χέρι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Και μια χώρα δεν σώζεται αν καταστραφούν οι άνθρωποί της. Μη μας λέτε λοιπόν για τις «κόκκινες γραμμές της σωτηρίας της Ελλάδας». Δεν σας άκουσα ούτε μια φορά να μιλήσετε για τον Άνθρωπο, τις αξίες του, τις ανάγκες του… Όμως περίμενα να κρατήσετε κάποια προσχήματα. Αφού ήλθατε για τη «σωτηρία» και ζητήσατε θυσίες, περίμενα τη συνεισφορά σας στο βωμό. Περίμενα την εθελοθυσία σας… Όταν συνεχίζετε κι εσείς, όπως ο προκάτοχός σας, να επιβάλλετε μέτρα – χαράτσια σε φτωχούς ανθρώπους, σε άνεργους, συνταξιούχους, μισθωτούς που κάνουν μήνες να δουν το χρώμα του χρήματος, περίμενα τη δική σας… προσφορά. Αφού δεν πρόκειται να επιβιώσετε από το μισθό του πρωθυπουργού, περίμενα να κάνετε προσφορά την υπηρεσία σας στη χώρα (βλέπε: στις αγορές…). Έτσι, για το συμβολισμό που θα είχε μια τέτοια κίνηση… Περίμενα να επιβάλλετε και στα μέλη του υπουργικού σας συμβουλίου κάτι αντίστοιχο, σε μια περίοδο που η χώρα δεν μπορεί και δεν έχει, όπως μας λέτε… Περίμενα ακόμη, εσείς ο ορθολογιστής τραπεζίτης, να κατανοήσετε το πρόβλημα που μας ζητάτε να καταλάβουμε εμείς και να μην προσλάβετε 90 τόσους προσωπικούς συμβούλους σας. Περίμενα να βάλετε το μαχαίρι στις μισθοδοσίες βουλευτών, άλλων πολιτικών στελεχών… Δεν περίμενα να αυξήσετε τις κρατικές χρηματοδοτήσεις στα κόμματα, ακόμη κι αν είστε ευγνώμων προς αυτά για το αξίωμά σας… Θα μου πείτε, αυτό το έκανε ο Καποδίστριας, όταν ήλθε να βοηθήσει τη χώρα. Από κει και μετά συνήθως οι ηγήτορες αλλιώς έπρατταν, αλλιώς λειτουργούσαν. Δεν πολυαποδείχτηκε ο πατριωτισμός…
(Για το πολιτικό σύστημα, πρωθυπουργούς, αντιπροέδρους, υπουργούς, βουλευτές, συμβούλους και άλλους, δεν αναφέρομαι εδώ… Το έχω κάνει με άλλες ευκαιρίες. Αλλά υποτίθεται ότι το πολιτικό σύστημα απέτυχε και κάλεσε άλλον να εφαρμόσει τη βαρβαρότητα…).
Η ιστορία εκδικείται…
Αν κι οι δυο σας, κύριε Πρόεδρε, κύριε πρωθυπουργέ, διαβάζατε ή ακούγατε αυτές τις αναφορές μου ή ανάλογες μ’ όσα καταθέτω εδώ, είμαι βέβαιος ότι θα μιλούσατε για λαϊκισμό… Ίσως και θράσος ενός επαρχιώτη δημοσιογράφου… Που δεν μπορεί να καταλάβει! Το κάνουν συχνά να μου απευθύνουν αυτή την κατηγορία μερικοί από τους κρυπτόμενους τοπικούς πολιτικούς και πολιτικάντηδες. Που ψηφίζουν, αποφασίζουν τη βαρβαρότητα για τους άλλους, και περιμένουν να τους φιλήσουν το χέρι οι άνθρωποι ή να τους καλέσουν να τους σφάξουν για ν’ αγιάσουν… Δεν με απασχολεί στ’ αλήθεια αυτή η κατηγορία. Με απασχολεί μόνο που βασανίζετε ένα λαό, διαγράφετε το παρελθόν και το παρόν μιας χώρας, ακυρώνετε τις ανθρώπινες αξίες, καταστρέφετε ζωές και όνειρα, χωρίς καν να κάνετε τον κόπο να δώσετε ένα συμβολικό παράδειγμα εθελοθυσίας, σεις με τα τόσα περισσεύματα… Κι ίσως γνωρίζετε καλά, ότι η Ιστορία είναι αμείλικτη κι εκδικητική, για ανθρώπους που δεν σεβάστηκαν τον Άνθρωπο, για τους ανθρώπους που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τη χώρα τους και το λαό τους, αλλά τον παραδίδουν, όχι απλώς σε άλλη, ξένη, διακυβέρνηση, αλλά στη διακυβέρνηση των αγορών… Θέλει όμως δύναμη, θάρρος και επιλογή για να υποστηρίξεις την πατρίδα σου. Θέλει ανθρωπιά για να υποστηρίξεις τον άνθρωπο. Θέλει να είσαι δίκαιος για να υποστηρίξεις το δίκιο. Και θέλει διάθεση προσφοράς στον άλλο για να κάνεις πρώτος την εθελοθυσία σου…
Δυστυχώς, στην πολύ κρίσιμη ώρα της Ελλάδας και των Ελλήνων, οι ηγεσίες που υπηρετούν τον τόπο αποδεικνύονται ανάξιοι για τις περιστάσεις… Η εθνική καταστροφή είναι αναπόφευκτη με τέτοιες (και τις πολλές προηγούμενες…) ηγεσίες… Γιατί μια χώρα καταστρέφεται όταν καταστραφεί ο λαός της… Όταν πωλείται ο λαός της για να πληρωθούν οφειλές για τις οποίες ουδείς ποτέ έδωσε λογαριασμό ή απέδειξε το ύψος τους, αυτό λέγεται δουλεμπόριο…

