«Η πιο βαθιά βουτιά που κάνω ως καλλιτέχνις είναι μέσα στα μάτια εκείνων που ζωγραφίζω.

Από εκεί προκύπτει το φως και καταργείται η οποιαδήποτε ατέλεια»


Τη γοητεία κάθε σκηνής του υλικού κόσμου, όπου ανήκουμε, προσπαθεί να αποτυπώσει η ζωγράφος, Φλώρα Ρουμελιώτη, η οποία παρουσιάζει την πρώτη της ατομική έκθεση με τίτλο « Η γοητεία της ύλης….». Η έκθεση ανοίγει σήμερα τις πύλες της στην Πύλη Αγίου Γεωργίου και ολοκληρώνεται στις 26 Ιανουαρίου.

Η ζωγράφος παρατηρεί και εμβαθύνει σε ό, τι προκαλεί την έμπνευσή της να απλώσει τα χρώματα και να δώσει μορφή σε πρόσωπα, τοπία, νεκρή φύση. Το φως που αγγίζει τα υλικά της διαχέεται πότε έντονα και πότε υπόκωφα και αναζητεί θεάσεις ευγενικές. «Προσπαθώ να αποτυπώσω κάποια άτομα, τοπία, που μου έχουν τραβήξει την προσοχή, σκέφτομαι για ποιο λόγο πρέπει να σταθεί το βλέμμα σε κάτι, προσπαθώ να αποδώσω αυτό που με έκανε να το κοιτάξω λίγο παραπάνω», περιγράφει.

Στα πορτρέτα της αποδίδει ατόφια την έκφραση, το συναίσθημα και το φως.

Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δει με μια άλλη ματιά την καθημερινότητα το όνειρο, το βίωμα, το ατελείωτο ταξίδι της ψυχικής αναζήτησης.

Η ταυτότητα που διαθέτει ως καλλιτέχνης διακρίνεται με την πρώτη ματιά, όπως και η αυθεντικότητα που απέκτησε από το διάστημα που υπηρέτησε το street art.

«Η πιο βαθιά βουτιά που κάνω ως καλλιτέχνης είναι μέσα στα μάτια εκείνων που ζωγραφίζω. Από εκεί προκύπτει το φως και καταργείται η οποιαδήποτε ατέλεια», τονίζει. Εξάλλου, η θεώρηση της περί τέχνης και έκφρασης έχει ως εξής «Προσπαθώντας να αποτυπώσουμε τον υλικό κόσμο που μας περιβάλλει και αφήνοντας το βλέμμα μας να σταθεί σε τοπία, πρόσωπα, σκιές, χρώματα επικαλούμαστε το σημαντικότερο σύμμαχο, την έμπνευση, να έρθει και να βάλει στη σειρά συναισθήματα, τεχνοτροπίες, προοπτικές».

Η κ. Φλώρα Ρουμελιώτη εκφράζεται μέσα από την τέχνη της σχεδόν 20 χρόνια τώρα.

Σπούδασε Γεωλογία στο Ουρμπίνο της Ιταλίας, αλλά η αγάπη της για τη ζωγραφική την κέρδισε.

Χρησιμοποιεί κυρίως κάρβουνο, παστέλ και λάδια ενώ στα έργα της κυριαρχούν έγχρωμα και ασπρόμαυρα πορτρέτα και τα τοπία.

«Στα πορτρέτα, συνήθως, βγαίνει η κυρίαρχη ψυχολογική κατάσταση των ατόμων, αν και προσπαθούν να χαμογελάσουν, δεν είναι μια στιγμή μόνο, θα κρατήσει και θα βγει το συναίσθημα που έχουν, όπως η θλίψη», αναφέρει.