Της Κατερίνας Μυλωνά

«Δεν είχαμε αλληλεγγύη, κάναμε πράγματα που νομίζαμε ότι δεν βλάπταμε κανένα, όπως με τη φοροδιαφυγή. Ομως, βλάπταμε»

Προδοσία αποτελεί η σημερινή πολιτική κατάσταση για την Ελλάδα, σύμφωνα με τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης, Ηλία Σταμπολιάδη, ο οποίος κυκλοφόρησε το νέο του βιβλίο «Αντισταθείτε η Ελλάδα προδίδεται».

«Βάζουμε υποθήκη το κράτος μας για να πάρουμε δάνειο να πληρώσουμε τοκογλύφους», λέει χαρακτηριστικά, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Π».

Τι μπορεί να κάνει ο καθένας από μας για να αλλάξει η σημερινή κατάσταση της χώρας;

«Πρέπει να γνωρίζουμε την αλήθεια γιατί αυτά που μας λένε από την τηλεόραση είναι όλα μονόπλευρη άποψη, η οποία συμφέρει το σύστημα και αυτούς που μας έφεραν εδώ. Η αλήθεια είναι διαφορετική και κατ αρχάς θα πρέπει να αποκτήσουμε δική μας γνώμη διότι αύριο αυτοί θα μας καλέσουν να ψηφίσουμε και ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε να έχουμε μια σωστή άποψη είναι να μάθουμε την αλήθεια και η αλήθεια δεν είναι αυτή που σερβίρουνε στην τηλεόραση. Αυτός είναι ένας τρόπος, ο δεύτερος είναι με το να μπορούμε ανά ομάδες να βρίσκουμε ανθρώπους, να ενημερωνόμαστε, να ενημερώνουμε τους συνανθρώπους μας διότι πολλοί έχουν την ίδια άποψη με μας αλλά ακούγοντας αυτό που λέει το σύστημα αμφιβάλλει ο καθένας αν οι υποψίες του είναι σωστές ή όχι. Ο καθένας θέλει μια ηθική υποστήριξη από τον άλλο. Αυτό αφορά τα εξωτερικά, υπάρχουν και τα εσωτερικά που ο καθένας πρέπει να κάνει, να αλλάξει λίγο τη νοοτροπία του, την άποψη περί του ατομικού συμφέροντος και να αρχίσει να κοιτάει το συλλογικό. Δεν είχαμε αλληλεγγύη, κάναμε πράγματα που νομίζαμε ότι δε βλάπταμε κανένα, όπως με τη φοροδιαφυγή, όμως, βλάπταμε».

Ο ρόλος των ακαδημαϊκών ποιος είναι;

«Όποιος είναι και των υπόλοιπων ανθρώπων. Οι ακαδημαϊκοί στη συνείδηση του καθενός θα πρέπει να είχαν μια ευθύνη για την ηθική υπόσταση των πολιτών και να κρατάνε μια στάση περισσότερο αντικειμενική και να εκφράζουν μια ελεύθερη γνώμη. Όμως, ο ρόλος του ακαδημαϊκού τα τελευταία χρόνια έχει υποβαθμιστεί, αντί να είναι κοινωνικός λειτουργός έχει καταντήσει δημόσιος υπάλληλος, το ίδιο ισχύει και στα σχολεία.

Πολλοί από εμάς αντιστεκόμαστε αλλά μη νομίζετε ότι οι ακαδημαϊκοί προέρχονται από άλλη τάξη ανθρώπων. Δεν έχουν μάθει να σκέφτονται σαν τους πολιτικούς, σκέφτονται μόνο την καριέρα τους και το κλειστό τους επάγγελμα.

Υπάρχει ένα νομικό πλαίσιο, εξάλλου, που περιορίζει τη δράση των ακαδημαϊκών».

Όταν γράψατε το βιβλίο είχαμε κυβέρνηση Παπανδρέου, η κυβέρνηση Παπαδήμου πώς σας φαίνεται;

«Το είπαν και από μόνοι τους, τους φέρανε για να εκτελέσουνε το έργο, το οποίο δεν μπορούσε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου διότι οι υπόλοιποι βουλευτές δε συμφωνούσαν. Με αυτό τον τρόπο αναγκάσανε και τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ να συμπορευτούνε σε κάτι που, για την άποψη τη δική μου, είναι προδοσία.

Είμαστε σε έναν οργανισμό κοινού νομίσματος που τον παλιό καιρό μας λέγανε ότι θα είναι σταθερό νόμισμα και μας φαινόταν πλεονέκτημα, πιστεύαμε ότι η Ευρώπη ήταν κράτος αλληλεγγύης. Η εμπειρία απέδειξε ότι δεν είναι κράτος αλλά συνάθροισμα λαών που ανταγωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα επιβιώσει εναντίον τίνος και τα πλεονάσματα που έχει η Γερμανία έχουν δημιουργηθεί από τα ελλείμματα της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας. Δανειζόμαστε λεφτά για να αγοράσουμε πράγματα που δεν παρήγαμε, μετά το 1981 υπήρχε μια καταναλωτική αύξηση και του βιοτικού επιπέδου ενώ η παραγωγικότητά μας μειώθηκε. Το έλλειμμα που δημιουργήθηκε είμαστε υποχρεωμένοι να το πληρώσουμε, τότε μας έλεγαν ότι η σοσιαλιστική κυβέρνηση έκανε μια ισοκατανομή του πλούτου και όλος ο κόσμος πίστευε ότι έπαιρνε από τους πλούσιους και τάιζε τους φτωχούς, ενώ τους πλούσιους άφησε όπως ήταν και δανειζόταν χρήματα για να παρασύρει τους φτωχούς. Οι φτωχοί τώρα καλούνται να πληρώσουν τα χρήματα αυτά συν τους τόκους, οι οποίοι είναι και δυσβάσταχτοι.

Από το 2009 μέχρι σήμερα που άρχισαν να λαμβάνουν τα μέτρα για το μνημόνιο έχουν μειωθεί μισθοί και συντάξεις τουλάχιστον 50%. Αν είχαμε δικό μας νόμισμα και το είχαμε υποβαθμίσει 50% οι μισθοί μας δε θα είχαν υποβαθμιστεί 50% γιατί ένα μεγάλο μέρος της κατανάλωσής μας προέρχεται από την Ελλάδα, μόνο τα ξένα θα πληρώναμε ακριβότερα ενώ τώρα πληρώνουμε και τα ελληνικά. Η ανταγωνιστικότητα, επίσης, δεν αυξήθηκε, όπως θα γινόταν αν είχαμε δικό μας νόμισμα. Παράλληλα, απειλούν το λαό ότι θα τον βγάλουν από το ευρώ και θα επιστρέψει στη δραχμή, τη στιγμή που μόνο η δραχμή μακροπρόθεσμα θα είναι η σωτηρία. Βραχυπρόθεσμα, πάλι θα έχουμε προβλήματα και με τη δραχμή γιατί το βιοτικό μας επίπεδο θα πέσει στο επίπεδο της παραγωγικότητάς μας, όσο είναι χαμηλή, μην περιμένει κανείς ότι το βιοτικό του επίπεδο θα είναι μεγαλύτερο. Μπορεί να το κρατήσει δανειζόμενος, αλλά αυτά που δανείζεται πλέον τα δανείζεται ενυπόθηκα και θα είναι στέρημα από τα παιδιά μας, τη γη μας. Βάζουμε υποθήκη το κράτος μας για να πάρουμε δάνειο να πληρώσουμε τοκογλύφους».