
Του Αλέκου Α. Ανδρικάκη [email protected]
Ο Μαυρογιαλούρος είχε φιλότιμο και παραιτήθηκε… Οι βουλευτές μας;
Είναι τόσα που μαθαίνουμε αυτές τις ημέρες... Σου πιάνεται η ψυχή… Δράματα, ανθρώπινα δράματα, δυστυχία και πόνος… Συνέπεια μιας ανάλγητης πολιτικής, που μόνο στόχο έχει να βρει θύμα το διεθνές καπιταλιστικό σύστημα και να ξεπεράσει τα αδιέξοδά του, να περάσει της Μέρκελ και του Σαρκοζί… Να δείξει το φαύλο και αδίστακτο ελληνικό πολιτικό και τραπεζικό σύστημα πόσο καλά ακολουθεί τις οδηγίες των διεθνών πατρόνων… Ανθρώπινες ζωές εξευτελίζονται, άνθρωποι εξοντώνονται, το μέλλον ακυρώνεται. Με βία… Χωρίς ντροπή… Η ανθρώπινη αξία πλέον στην Ελλάδα δεν υφίσταται. Την υποτίμησαν τόσο, την υποβάθμισαν απλώς σε στοιχείο παραγωγής και συνεισφοράς ευρώ για τα πανωτόκια και τις δόσεις στα αμφίβολα δάνεια προς τις αγορές…
Θλιβερή πραγματικότητα… Το στομάχι σου κόμπος απʼ όσα μαθαίνεις… Μια μάνα στο Ηράκλειο ζει σε μια σπηλιά με τα τρία παιδιά της… Μια άλλη βούτηξε στη θάλασσα με το κοριτσάκι της γιατί δεν είχε λεφτά να το ζήσει… Στην καρκινοπαθή ηλικιωμένη γυναίκα έστειλαν να πληρώσει το χαράτσι «κοινωνικής αλληλεγγύης» και άλλα 400 ευρώ χαράτσι της ΔΕΗ. Τώρα της κόβουν και το ρεύμα… Απʼ τα άνεργα παιδιά μας, που με βάρβαρο και ανήθικο τρόπο πετούν στο δρόμο στο όνομα της αγοράς, ζητούν να συμβάλουν στο ταμείο για την «ανακούφιση» των ανέργων… Από τους συνταξιούχους κόβουν κι από το ξεροκόμματο που παίρνουν… Η γιαγιά των 80 χρόνων μού έλεγε ότι δεν θα μπορεί στις γιορτές να δει τα εγγονάκια της γιατί δεν θα έχει τη δυνατότητα να τους δώσει ούτε ευρώ… Θα κόψει από το φαγητό και τα φάρμακά της, αλλά πάλι δεν της περισσεύει τίποτε γιατί τις πήραν τη μικρή σύνταξη με τα έκτακτα χαράτσια… Δεν έχει να δώσει στα εγγονάκια… Και ντρέπεται γι αυτό. Εργαζόμενοι βλέπουν να εξανεμίζεται ο μισθός τους. Να μην πληρώνονται καν, αλλά να γράφουν μόνο μεροκάματα που ουδέποτε θα πληρωθούν… Τα μαγαζιά αραχνιάζουν, χρήμα δεν κινείται αν και Χριστούγεννα. Οι επιστήμονες κρεμάνε σε κορνίζες τα πτυχία χωρίς αντίκρισμα.
Η παιδεία, η υγεία έγιναν εμπορεύσιμα είδη… Ο πολιτισμός και η γνώση ξεπουλιούνται στο όνομα της αγοράς. Στο όνομά της ξεπουλούν την ίδια την Ελλάδα και την εθνική κυριαρχία της…
Ντρέπεται εκείνη η γιαγιά, ντρέπονται οι γονείς που δεν έχουν να δώσουν στα άνεργα παιδιά… Κρύβονται από τις τράπεζες και τους εφοριακούς… Ντρέπεται ο αδύναμος Έλληνας, γιατί έχει φιλότιμο.
Άλλοι πρέπει να ντρέπονται όμως. Και δεν το κάνουν… Ανάλγητοι… Ήλθαν να «σώσουν» την Ελλάδα… Κι εκτελούν, χωρίς να λένε ούτε «μα…», τις εντολές της νέας χιτλερικής συνωμοταξίας στην Ευρώπη… Για να σώσουν το ευρώ, τελικά, όχι τους ανθρώπους…
Δεν ζούμε μια ταινία μελό της δεκαετίας του ΄50 και του ΄60. Δυστυχώς είναι η πραγματικότητα στη ζωή μας πλέον. Αυτή την πραγματικότητα δεν την βλέπουν οι «ταγοί», γιατί μέσα στην καταιγίδα προσπαθούν να σώσουν εαυτούς. Και να βγουν με καλύτερες πολιτικές και οικονομικές προϋποθέσεις… Δεν τη βλέπουν γιατί κρύβονται στον επίπλαστο δικό τους κόσμο… Αυτόν που τους διαμόρφωσε η κομματική προσήλωση και προστάτευσε η χορεία των συμβούλων και παρασυμβούλων, εκείνων που για να δώσουν συμβουλές θα πρέπει να διοριστούν υπάλληλοι της βουλής, να τους πληρώνουμε εμείς 16 χρυσούς μισθούς (κι όταν τους κόβουν τους δύο, να τους επιστρέφουν με τη μορφή επιδομάτων).
Εξοργίζεσαι με ό,τι συμβαίνει. Γιατί κάποιοι έδρασαν για να συμβεί ή αποφάσισαν ότι έπρεπε να συμβεί. Αυτοί θα έπρεπε να ντρέπονται. Δεν το κάνουν όμως, έχουν μάθει το ψέμα που σερβίρουν σε ανόητους ψηφοφόρους τόσα χρόνια. Προσπερνούν χωρίς να συμβαίνει τίποτε γι αυτούς. Μας δείχνουν και το δάχτυλο απειλητικά. Μας εξυβρίζουν, όπως ο Πάγκαλος, ή μας απειλούν ότι αν δεν πληρώσουμε τώρα, τα επόμενα μέτρα θα είναι πιο σκληρά! Μας εκβιάζουν καθημερινά με ανήθικο τρόπο ανίκανοι πολιτικοί, γεμάτοι κρίματα, διαπλεκόμενοι τηλεαστέρες, που τους κάνουν τα χατίρια, τους βάζουν την πλάτη για να κάνουν τους παράγοντες ή να εξασφαλίσουν μισθό από τα μαύρα ταμεία της προπαγάνδας…
Απʼ την άλλη, ενώ ο κόσμος υποφέρει κάποιοι κοιτάζουν τα εσωκομματικά τους, αναζητούν τις ευκαιρίες τους και άλλοι προετοιμάζονται να κυβερνήσουν… Μερικοί μένουν στη γωνιά της διαμαρτυρίας τους, καθαροί κι αμόλυντοι, για να μην έχουν και πολλές ευθύνες. Και μέσα στον γενικό χαμό, επιβεβαιώνεται ότι ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Μερικοί νεοναζιστές βρίσκουν την ευκαιρία να κάνουν κυβερνητικές καριέρες σʼ αυτό το σάπιο και αλλοτριωμένο σύστημα… Ενώ κάποιοι μας «συμπαραστέκονται» όψιμα, ή θέλουν να είναι οι «σωτήρες», σα να θέλουν να ξεχάσουμε ότι πρωταγωνίστησαν στη σαπίλα…
Μέχρι πού θα πάει αυτή η ιστορία; Μέχρι πότε θα εξοντώνουν τον κόσμο, στο όνομα της «σωτηρίας» της πατρίδας; Ο χειμώνας θα είναι βαρύς… Αφόρητα βαρύς… Τα δράματα θα πολλαπλασιαστούν. Δεν βλέπουν οι πολιτικοί μας. Δεν νοιάζονται μάλλον, γιατί να μη βλέπουν το απίθανο… Είναι και προκλητικά κυνικοί. Μας λένε ότι κι αυτοί υποφέρουν, υποφέρουν τα παιδιά τους όπως τα δικά μας! Τοπικός βουλευτής μού έλεγε ότι είναι οδυνηρό σήμερα να είσαι βουλευτής!!! Φανταστείτε, θεωρεί τη δική του θέση δύσκολη, όχι του κόσμου!!! Και στο ερώτημά μου, «εσύ που αποφασίζεις να εξοντώσεις τους άλλους, ψηφίζοντας με κομματική πειθαρχία τέτοιους βάρβαρους νόμους, γιατί δεν προσφέρεις το δικό σου μισθό - αφού έχεις κι άλλα έσοδα- για να ανασάνουν κάποιοι και να δώσεις το καλό παράδειγμα;» η απάντηση ήταν: «Κι εγώ πώς θα ζήσω»!!!!!
Από όσα βλέπουμε αυτή την περίοδο αποδεικνύεται ότι θέμα φιλότιμου και συνείδησης δεν υπάρχει για την πολιτική – σε όλα τα επίπεδα- εκπροσώπησής μας. Φρόντισαν να συμμετάσχουν στο έγκλημα, φρόντισαν να πάρουν τις αποφάσεις για την τιμωρία όχι των ενόχων, αλλά των εύκολων θυμάτων, και σφυρίζουν αδιάφορα. Κι όχι μόνο αυτό. Φρόντισαν να βολευτούν και να βολέψουν παιδόγγονα και κολλητούς… Γνωστά αυτά… Δεν μπορούν να τα κρύβουν άλλο… Οι cons ξύπνησαν…
Κύριοι βουλευτές, καταρχήν του Ηρακλείου μιας κι εσάς βλέπω κάθε μέρα.
Κύριε Βασίλη Κεγκέρογλου
Κύριε Φραγκίσκε Παρασύρη
Κύριε Μανόλη Στρατάκη
Κυρία Μαρία Σκραφνάκη
Κύριε Γιάννη Μιχελογιαννάκη
Κύριε Λευτέρη Αυγενάκη
Κύριε Μανόλη Κεφαλογιάννη
Κύριε Μιχάλη Κριτσωτάκη
(Στο όνομα το δικό σας, απευθύνομαι σε όλους τους σημερινούς κοινοβουλευτικούς, εκείνους που ψηφίζουν τους νόμους για την εξόντωση των αδύναμων Ελλήνων)
Κύριε περιφερειάρχη, κύριοι δήμαρχοι, κύριοι σύμβουλοι, κύριοι και κυρίες που συμμετέχετε στο σύστημα της πολιτικής εκπροσώπησης, είτε κάνετε ότι δεν βλέπετε, είτε βολέψατε εαυτούς και δικούς σας: Αφού αποδεικνύεστε κατώτεροι των περιστάσεων και ανάξιοι της λαϊκής εντολής που έχετε, αφού δεν μπορείτε και κυρίως αδιαφορείτε να σταθείτε και να βοηθήσετε τον κόσμο, εκείνον που σας έκανε «μάγκες», παραιτηθείτε και προκαλέστε πολιτικό πρόβλημα στη χώρα. Τα αδιέξοδα μόνο πολιτική λύση αναζητούν. Κι όχι λύση από τους ίδιους που τα προκάλεσαν. Παραιτηθείτε και στο όνομα των θυμάτων σας. Αν υπάρχει ακόμη ευθιξία και φιλότιμο…Τότε μόνο θα κινηθούν άλλες διαδικασίες που πιθανώς θα δρομολογήσουν γεγονότα. Όσο είστε απαθείς, απλώς αποδεικνύεται η ανικανότητα και η αναξιότητα …
Άραγε, νιώθετε τις τύψεις για τη δυστυχία ενός λαού, ή απλώς κρύβεστε στον πλασματικό ασφαλή σας κόσμο;
Λυπάμαι, αλλά επισημαίνω ότι η πολιτική την οποία υπηρετείτε εσείς έχει απολύτως αλλοιωθεί, έχει μια διαστροφική πορεία… Κι εξηγούμαι: η υπεύθυνη εκπροσώπηση και διαχείριση των προβλημάτων, δεν είναι μόνο αναζήτηση ψήφων, ερωτήσεις ή δηλώσεις που μας χτυπούν φιλικά την πλάτη και χαϊδεύουν ταʼ αυτιά μας, γάμοι, βαπτίσεις, χαιρετούρες, δημόσιες σχέσεις. Δεν είναι ωραία λόγια όταν δεν στέκεστε αποφασιστικά δίπλα στον κόσμο που υποφέρει. Δεν έχει σημασία να του λέτε πόσο τον στηρίζετε, όταν στη βουλή ψηφίζετε το θάνατό του ή ακόμη κι όταν τον καταψηφίζετε, δεν κάνετε τίποτε για να τον βοηθήσετε να βγει από αυτή την κατάσταση. Είναι ευθύνη, η σύγκρουση με τα κόμματα και τις καθεστωτικές λογικές, είναι ψυχή, θάρρος. Είναι ρίσκο για σας τους ίδιους. Όσο φοβάστε να μην δυσαρεστήσετε τις ηγεσίες ή να μη χάσετε τις θέσεις, τόσο πιο κοντά στην εξόντωση τον σπρώχνετε. Και φυσικά η απόγνωση του κόσμου δεν πρόκειται να σας ξαναστείλει στις καρέκλες σας. Τολμήστε λοιπόν. Φωνάξτε, αλλάξτε στάση. Κοιτάξτε γύρω σας τι συμβαίνει. Μην το αποφεύγετε με τόσο αλαζονικό, κυνικό και προκλητικό τρόπο. Πετάξτε τα προνόμια και σταθείτε δίπλα του. Δεν φαντάζεστε τι συμβαίνει στην κοινωνία, επειδή είστε έξω απʼ αυτήν. Σεις το κάνατε όλο αυτό. Είτε με τη συμμετοχή σας σε ένα φαύλο πολιτικό σύστημα, στο οποίο επιβάλατε, τη συναλλαγή με τον ψηφοφόρο, είτε με τις αποφάσεις σας.
Κι εσείς τι κάνετε τώρα; Δεν ξέρετε καν το πρόβλημα... Δεν συμμετέχετε σʼ όλο αυτό. Μας πετάξατε και μας αφήσατε να πνιγούμε, ψηφίσατε - δεν ψηφίσατε τα μέτρα; Γιατί κι όσοι δεν ψηφίσατε, συνένοχοι και συνυπεύθυνοι είστε. Δεν αρκεί η συμπαράσταση στα λόγια. Όταν αυτή εκφράζεται, γιατί μερικοί από εσάς με περισσό θράσος υποστηρίζουν τις επιλογές – θανατική καταδίκη για έναν κόσμο…
Σεις κάνετε βαρύγδουπες δηλώσεις για την ανάγκη σωτηρίας της Ευρώπης, του ευρώ και της χώρας. Προηγουμένως οι κυβερνητικοί μάς λέγατε ότι διαφωνούσατε, αλλά αναγκαζόσασταν να ψηφίζετε για να πάρουμε τα λεφτά και να πέσει η κυβέρνηση. Αλήθεια, για σας είναι πιο σημαντικό να μην πέσει μια κυβέρνηση παρά να σωθεί ένας λαός; Ποια πατρίδα «σώζετε» με τα βάρβαρα μέτρα που ψηφίζετε; Οι ψηφοφόροι σάς έστειλαν στο κοινοβούλιο γιατί πίστεψαν την υπόσχεσή σας για ένα καλύτερο αύριο… Όποιος παίρνει άλλη εντολή και άλλη εκτελεί, δεν παραβιάζει την εντολή; Κι αφού με βάση αυτή και μόνο την εντολή είναι στη θέση του, δεν ονομάζεται επίορκος;
Για σας κάθε άνεργος, κάθε παιδί που πεινά, είναι ένα ακόμη θετικό στοιχείο για την άλλη Ελλάδα, της ευρωζώνης και της Μέρκελ... Για μας, τους άλλους, είναι μια ακόμη καταστροφή.
Απαντήστε, τι σας απασχολεί; Να μαζευτεί μια δόση, που ούτως ή άλλως πάει στον αέρα, ή να σωθεί ο άνθρωπος που εξοντώνεται; Έρχεται κοινωνική καταστροφή. Κι θα ακολουθήσει η έκρηξη… Δεν το βλέπετε;
Κυρίες και κύριοι του τοπικού πολιτικού συστήματος, ενας λαός που σας στήριξε και σας έκανε ό,τι αυτό που είστε σήμερα, περιμένει τις δικές ενέργειες, όπως θα λέγατε κι εσείς, ζητώντας ένας ρουσφέτι από κάποιον υπουργό, ένα ρουσφέτι που θα σας έδινε ψήφους. Όμως οι ενέργειες που τώρα περιμένει είναι κινήσεις αξιοπρέπειας και φιλότιμου, αν αυτό υπάρχει ακόμη. Άλλωστε κάθε πράξη έχει και τα επακόλουθα ή τις συνέπειές της. Μπορείτε να δώσετε λύση. Με τη μαζική παραίτησή σας. Στην Ελλάδα σήμερα για να βρεθεί διέξοδο δεν θα γίνει αυτό με τις αποφάσεις εσάς και άλλων που συμμετείχατε στο έγκλημα. Μόνο με τις παραιτήσεις σας μπορεί να δρομολογηθούν εξελίξεις. Όχι απλά εκλογικές. Θα είναι και μια αναγνώριση της δικής ευθύνης, του καθενός προσωπικά, αλλά και της συλλογικής. Αλλά και μια ένδειξη ότι υπάρχει ακόμη φιλότιμο.
Ο Μαυρογιαλούρος της γνωστής κινηματογραφικής ταινίας όταν κατάλαβε ότι οι αποφάσεις του κόστιζαν σε μια κοινωνία είχε το φιλότιμο τουλάχιστο να παραιτηθεί και να ρίξει μούντζα στον εαυτό του…

