Η κρίση χτυπά και το...κομπολόι!
“Θα πουλήσω το ρολόι και θα πάρω κομπολόι“ έλεγε πριν δεκαετίες το λαϊκό άσμα, αλλά τώρα…ξεχάστε το! Τα καλά κομπολόγια τα χτύπησε κι αυτά η κρίση, όπως πρώτα χτύπησε το κόσμημα το οποίο είναι από εκείνα τα αξεσουάρ που πρώτα “κόβονται“ στις δύσκολες οικονομικές συγκυρίες. Το κομπολόι-που ξεκίνησε από την μινωική Κρήτη και όχι από την Ανατολία όπως πιστεύουν λαναθασμένα- βρίσκεται και αυτό στη δίνη της πρωτοφανούς κρίσης.
“Ναι, είναι μια σκληρή πραγματικότητα για μας. Η κρίση έχει ρίξει πολύ τη δουλειά μας, δύσκολα ο άλλος αγοράζει για τον εαυτό του ένα καλό κομπολόι, πολύ δυσκολότερα θα το κάνει δώρο. Αλλά αντέχουμε“ λέει στην “Π“ ένας από τους πιο καλούς δημιουργούς του χώρου, ο Γιάννης Αγγελάκης.
Για περισσότερες από δύο δεκαετίες στον χώρο του κοσμήματος και του κομπολογιού ο κ. Αγγελάκης που έχει πελάτες εντός κι εκτός Κρήτης, αλλά και πολλούς ξένους που λατρεύουν το κομπολόι δεν θυμάται πιο δύσκολη οικονομικά περίοδο- ακόμη και οι μανιακοί συλλέκτες έχουν χάσει τον παλιό ενθουσιασμό τους!
“Έχω πολλούς και γνωστούς πελάτες που δεν έχουν άμεσο πρόβλημα και συλλέγουν μανιωδώς κομπολόγια. Αλλά τώρα τα πράγματα είναι δύσκολα. Διότι όταν υπάρχει οικονομική δυσπραγία από αυτά τα αξεσουάρ, από τα χόμπι κόβεις“ αναφέρει ο κ.Αγγελάκης που έχει…φιλοσοφήσει όσο λίγοι το κομπολόι. Κι αρνείται βέβαια τον χαρακτηρισμό «ρέμπελοι Έλληνες που παίζουν κομπολόι»!
“Καμία σχέση με την πραγματικότητα δεν έχει αυτό που λένε ορισμένοι. Το κομπολόι είναι ένα ζωντανό αξεσουάρ. Έχει ήχο, έχει κίνηση και ενεργειακό πάρε-δώσε. Του δίνουμε την αγάπη μας και μας την επιστρέφει πολλαπλάσια“ λέει ο κ.Αγγελάκης που πιστεύει ότι δεν είναι τυχαίο ότι ο “βασιλιάς του κομπολογιού είναι το παλιό κεχριμπάρι, το αρχαίο ήλεκτρον“.
“Έτσι όπως παίζει κάποιος τη χάντρα αυτή ηλεκτρίζεται. Τα δάκτυλά μας λειτουργούν ως ακίδες. Ξέρετε τον στατικό ηλεκτρισμό που νιώθουμε συχνά. Με το κομπολόι γίνεται και εκφόρτιση δική μας, και…φόρτιση. Παίρνουμε ενέργεια, αποβάλλουμε κιόλας» επισημαίνει και υπογραμμίζει ότι δεν είναι τυχαίο ότι λαοί που ασπάστηκαν το βουδισμό και αργότερα ο ισλαμισμός το ενέταξαν στην θρησκεία τους- “Εάν σας πω ότι έτσι όπως έπαιζαν τις χάντρες αντιμετώπιζαν τις ρευματοπάθειες που έχουν λόγω του πολύ αλατιού θα το πιστέψετε;“.
Η φιλοσοφία και το καλό κομπολόι
Ο κ.Αγγελάκης θυμίζει ότι τα παλιά κεχριμπάρια είναι τα καλύτερα (από Αίγυπτο, Αφγανιστάν κ.α.) ακριβώς γιατί είναι συλλέκτες ενέργειας. Και όσο πιο παλιό τοσο καλύτερο το κομπολόι ενώ πρέπει να είναι κορδόνι κι όχι καδένα που καταλήγει σε μια μεταξωτή φούντα. Οι χάντρες πρέπει να είναι μονές, από 17 και πάνω…
“Υπάρχουν βέβαια κι άλλα υλικά καλά“ ο ίδιος υπερηφανεύεται ότι έχει ένα από τα δύο λευκά φατουράν που είναι χαρτογραφημένα στην Ελλάδα (το φατουράν είναι προπομπός του πλαστικού που σταμάτησε να βγαίνει το 1940 εξ’ου και η σπανιότητα και η αξία του).
Κι επιμένει ότι ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι το κομπολόι το είχαν οι Μινωίτες κάτι που φαίνεται στις τοιχογραφίες της εποχής-ειδικά σε μία στη Σαντορίνη είναι κάτι παραπάνω από εμφανές.
“Το κομπολόι φυσικά δεν θα το ρίξει κάτω η κρίση. Το κάθε κομπολόι είναι μια προσωπικότητα από μόνο του, είναι μια φιλοσοφία“ καταλήγει.
