Του Γιάννη Ζωράκη

Έναν από τους κορυφαίους οινολόγους και γευσιγνώστες φιλοξένησε το Ηράκλειο για δύο ημέρες.

Ο εκ των κορυφαίων στην Ελλάδα Δημήτρης Χατζηνικολάου, βρέθηκε στην Κρήτη για δύο μοναδικά σεμινάρια οινογνωσίας στο πλαίσιο του ενημερωτικού κύκλου σεμιναρίων που εγκαινίασε η Kappa Studies.

Στο περιθώριο των σεμιναρίων, η «Π» συνάντησε το διάσημο οινολόγο και συνομίλησε μαζί του για το κρητικό κρασί.

Στο πλαίσιο της συνέντευξης ο κ. Χατζηνικολάου μιλά για τον Κρητικό αμπελώνα, τις αναπτυξιακές προοπτικές του τοπικού οίνου, ενώ παράλληλα μυεί τους λάτρεις του κρασιού σε ορθές πρακτικές οινοποσίας.

Ερ.: Ποιο θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι το σημαντικότερο στοιχείο που ενδεχομένως οι μη γνώστες του κρασιού δεν γνωρίζουν ενώ θα έπρεπε;

Απ.: Δεν είναι μόνο ένα στοιχείο, αλλά μια σειρά παραγόντων. Το σημαντικότερο όμως, αν έπρεπε να επιλέξουμε ένα και μόνο στοιχείο, είναι το σωστό σερβίρισμα του κρασιού στο τραπέζι. Αυτό ασφαλώς περιλαμβάνει σωστή θερμοκρασία, σωστή σειρά στο τραπέζι ανάλογα με τα είδη των κρασιών και τα εδέσματα, όπως επίσης και σεβασμό στη χρονιά, ανάλογα με το ποιο κρασί είναι φρέσκο και ποιο παλαιωμένο και τελικά βέβαια το πάντρεμα του καλού κρασιού με το φαγητό.

Ερ.: Σε ποιο βαθμό θεωρείτε ότι στην Ελλάδα είναι γνωστά;

Απ.: Στην Ελλάδα είναι αλήθεια πως βρισκόμαστε σε χαμηλό ποσοστό γνώσης. Είναι όμως πολύ ενθαρρυντικό το ότι μαθαίνουμε πάρα πολύ γρήγορα. Τέτοιου είδους ευκαιρίες που δίνουν τη δυνατότητα να ανακαλύψει ο Έλληνας και ο κάθε ένας που επιθυμεί ένα καινούριο μοναδικό κόσμο, αξιοποιούνται σε πολύ μεγάλο βαθμό και ο Έλληνας γενικά έχει μια ροπή στο να ανακαλύπτει, αλλά και να αφομοιώνει αυτή την καινούρια πληροφόρηση.

Ερ.: Για τα κρητικά κρασιά και την αλματώδη ποιοτική άνοδο που έχουν παρουσιάσει, ποια είναι η γνώμη σας;

Απ.: Νομίζω πως οι μικροί παραγωγοί έχουν συμπαρασύρει και τους μεγαλύτερους με οικογενειακές εμφιαλώσεις, με σημαντικές προσπάθειες, διακρίσεις και κατά την έκπληξη πάρα πολλών, με κρασιά τα οποία ήταν αδιανόητο να παραχθούν στην Κρήτη πριν από μερικά χρόνια.

Ερ.: Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτή η αλματώδης άνοδος που έχει παρατηρηθεί στο κρητικό κρασί;

Απ.: Υπάρχει μια παλιά παράδοση στην Κρήτη αυτό είναι γεγονός. Η παράδοση βέβαια, είχε συνηθίσει την Κρήτη σε μέτρια κρασιά. Αυτό όμως τώρα έχει ανατραπεί από το δαιμόνιο του μικρού παραγωγού και του πεισματάρη με την καλή έννοια, να φτιάξει κάτι εντελώς καινούριο και ανώτερο. Υπάρχει παράλληλα η βοήθεια της τεχνολογίας σε συνδυασμό με την επιστήμη και τους οινολόγους που έχουν επιστρέψει. Γνωρίζω μάλιστα πάρα πολλά οινοποιεία στην Κρήτη, τα οποία έχουν επιλέξει διακεκριμένους οινολόγους από το εξωτερικό για τα κρασιά τους, που τους εμπιστευόμαστε πλήρως.

Ερ.: Αν μπορούσαμε να κάνουμε μια αντιστοίχηση μεταξύ οινοποιείων της Κρήτης και άλλων οινοποιείων, σε τι επίπεδο θα μπορούσαμε να πούμε ότι βρισκόμαστε;

Απ.: Η Κρήτη δυστυχώς παράγει πολύ μαζικό και ποσοτικό κρασί. Θεωρώ πως η Κρήτη για να μπορέσει να φτάσει σε πραγματικά κορυφαία επίπεδα, πρέπει να απομακρυνθεί από τη μαζική παραγωγή και να εισάγει μια αντίληψη αποκλειστικής εμφιάλωσης. Θα πρέπει παράλληλα να γίνει μια ομογενοποίηση της παραγωγής και μια κοινή στρατηγική, προκειμένου να μπορέσει το κρητικό κρασί συνολικά να κερδίσει μια αγορά. Μια αγορά δεν κερδίζεται από έναν μικρό παραγωγό με κάποια αμπελάκια. Μια αγορά κερδίζεται από μια γενική στρατηγική προώθησης του κρασιού, η οποία θα πείθει συνολικά και όχι μεμονωμένα, πως στην Κρήτη έχει αλλάξει το κλίμα και η αντίληψη για την παραγωγή του κρασιού.

Ερ.: Σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία βλέπουμε μια πραγματική ανάκαμψη στα λεγόμενα ελαφριά ποτά, στα οποία βέβαια εντάσσεται και το κρασί. Θεωρείτε πως η συγκυρία θα μπορέσει να επηρεάσει την αγορά του κρασιού και τελικά να λειτουργήσει θετικά;

Απ.: Η τάση των τελευταίων δύο έως τριών ετών δείχνει ότι ο κόσμος έχει μαζευτεί στο σπίτι και σαν αντίδραση στην κρίση, ανοίγει ένα μπουκάλι κρασί. Οπότε το ποσοστό του ποιοτικού κρασιού στο σπίτι ανέβηκε. Αυτό δείχνει ότι μαζευόμαστε μεταξύ μας, διασκεδάζουμε, περνάμε καλύτερα.

Αντίθετα ωστόσο παρατηρείται μια μείωση στη ζήτηση των εμφιαλωμένων κρασιών στα εστιατόρια, εξαιτίας της ιδιαίτερα μέχρι πριν την κρίση αυξημένες τιμές. Η κρίση έχει φέρει ένα ακόμα καλό αποτέλεσμα για το κρασί, υπό την έννοια ότι ήδη αρκετά εστιατόρια αντιλαμβάνονται πως πρέπει να πωλούν εμφιαλωμένο κρασί σε πολύ χαμηλότερες τιμές, απ’ ότι συνήθιζαν να πωλούν, διότι διαφορετικά δεν θα υπάρχει ζήτηση.

Είναι λάθος πάντως σε κάθε περίπτωση να επιλέγουμε το χύμα κρασί διότι δεν μπορούμε να αγοράσουμε το εμφιαλωμένο. Το εμφιαλωμένο κρασί είναι πολύ καλύτερο ποιοτικά και πλέον πολύ οικονομικό, ειδικά μάλιστα όταν αγοράζεται από το οινοποιείο. Αυτό πρέπει να γίνει αντίληψη και για τους καταναλωτές και για τους ιδιοκτήτες εστιατορίων, προκειμένου να προσφέρεται μια πολύ καλή ποιότητα σε μια αρκετά ανταγωνιστική τιμή.

Ερ.: Πώς μπορεί όμως ένας μη γνώστης να αναγνωρίσει ένα καλό εμφιαλωμένο κρασί και τελικά να το επιλέξει στο σπίτι ή το εστιατόριο, με δεδομένο ότι υπάρχουν αυτές οι μειωμένες τιμές;

Απ.: Βασικά είναι θέμα γούστου. Άλλο είναι η έκφραση μου αρέσει ένα κρασί κι άλλο είναι η έκφραση αυτό είναι ένα πολύ καλό κρασί. Διότι ένα πολύ καλό κρασί μπορεί να μην αρέσει σε κάποιον και αντιστρόφως. Το πώς μπορεί να αναγνωρίσει τώρα κανείς ένα καλό κρασί, είναι καθαρά θέμα εκπαίδευσης, διότι υπάρχουν στην Ελλάδα πάνω από 2.000 ετικέτες και ο κόσμος έχει χάσει λίγο το τι θα διαλέξει. Το καλό κρασί λοιπόν αναγνωρίζεται μέσα από εκπαίδευση και σεμινάρια. Ένα κρασί όμως που αγαπά κάποιος ανεξάρτητα από την ποιότητα του, είναι θέμα προσωπικό.