Η παράσταση που είχε επιστρέψει γεμάτη με θετικές κριτικές από το παγκόσμιο φεστιβάλ της Avignon της Γαλλίας δημιούργησε ατελείωτες συζητήσεις και προβληματισμό για την ανανέωση της ερμηνείας του αρχαίου δράματος

Το αδιαχώρητο επικράτησε και στις τρεις παραστάσεις που έδωσε ο Τηλέμαχος Μουδατσάκις με την ‘Άλκηστη’ του Ευριπίδη στην Αθήνα.

Η παράσταση αποτελεί συμπαραγωγή του Δημοτικού Θεάτρου Ρεθύμνου με το Θέατρο των Vivi.

Η παράσταση που είχε επιστρέψει γεμάτη με θετικές κριτικές από το παγκόσμιο φεστιβάλ της Avignon της Γαλλίας δημιούργησε ατελείωτες συζητήσεις και προβληματισμό για την ανανέωση της ερμηνείας του αρχαίου δράματος.

Ούτως ή άλλως η πρόταση του σκηνοθέτη και κατ’ επέκταση του Δημοτικού Θεάτρου Ρεθύμνου είχε επικεντρωθεί στην έκφραση της τραγικότητας μέσα από το σώμα. Αφού αυτό είναι που σε τελευταία ανάλυση πάσχει από τα δεινά που υφίσταται η ανθρώπινη φύση. Αυτό είναι ο υποδόχος χώρος, και αυτό πρέπει να εμφανίσει το πάσης φύσεως πάθος.

Έκπληξη προκάλεσε το σκηνικό του Κώστα Χρηστίδη, που συμβολίζει το βασιλικό Ανάκτορο αλλά και τον Άδη στο άνοιγμα και το κλείσιμο του με επιδαπέδια φωτισμένα κρύσταλλα. Ενώ οι χορογραφίες της Κάτια Σαβράμη και η μουσική του Βασίλη Πανόπουλου χειροκροτήθηκαν από την κατάμεστη αίθουσα του θεάτρου ‘Έναστρον’ και στα τρία βράδια της προηγούμενης εβδομάδας.



«ΑΛΚΗΣΤΗ»



Η “Άλκηστη” είναι το έργο με το οποίο ως γνωστόν εκπροσωπήθηκε η Ελλάδα στο μεγαλύτερο φεστιβάλ θεάτρου στον κόσμο, στην Αβινιόν της Γαλλίας, τον Ιούλιο.

Η σκηνοθεσία αντιμετώπισε το έργο (το πρώτο που έγραψε ο Ευριπίδης) ως ρομαντικό δράμα. Ούτως η άλλως η μεγάλη πρωτοτυπία του έργου (μοναδική στην παγκόσμια δραματουργία) έγκειται στο γεγονός ότι συνδυάζει ριζοσπαστικά τον θρήνο, τον αρχαίο κομμό, με τη σάτιρα.

Από τη μια ο Άδμητος, μετανοημένος, θρηνεί για την απώλεια της Αλκήστιδος, από την άλλη ο Ηρακλής, σε έναν παροξυσμό θεατρικής αυθάδειας σαρκάζει το ανεπίγνωστο πένθος που έχει κατακλύσει τα ανάκτορα.

Η Άλκηστη που έχει αγαπηθεί ακόμη και από τα παιδιά, τους νεαρούς μαθητές , ως ανάγνωσμα, στην παράσταση του θεάτρου των Vivi τηρεί ταυτοχρόνως τον μυθικό της χαρακτήρα ανιχνεύοντας το νόημα που μπορεί να έχει για τον σύγχρονο θεατή.

Το γεγονός ότι ο Ηρακλής στο τέλος εγκλωβίζει τον θάνατο αποσπώντας του την << αρτιθάνατη >> Άλκηστη, θα πρέπει να ερμηνευθεί ως ανταμοιβή στον Άδμητο από τους θεούς για την πίστη του στις Ολύμπιες αξίες πρωτίστως σε αυτές της φιλοξενίας.

Παιζουν: ο Θωμάς Γκαγκάς (Θεράπαινα- Φέρης), ο Στάθης Γκάτσης (Απόλλων- Ηρακλής), ο Θανάσης Μεγαλόπουλος (Θεράπων), ο Τιμόθεος Μπαρνιαδάκης (Άδμητος) και η νέα ηθοποιός Ειρήνη Κουτρουμάνου στο ρόλο της Αλκήστιδος.