
“Μα αφτή ‘ναι αιώνια, το ξέρω καλά, και θα βγει κι από τη δοκιμασία αφτή γιγαντωμένη.
Είμαι βέβαιος πως μεγάλες ψυχές και μεγάλα έργα γενιούνται και θα γενηθούν από το αίμα αφτό κι από τα δάκρυα”
Την αγωνία του για το μέλλον της Ελλάδας είχε εκφράσει ο Νίκος Καζαντζάκης, σε επιστολή του προς τον Μηνά Δημάκη.
Η επιστολή με ημερομηνία 27 Ιανουαρίου 1949, μοιάζει σα να γράφτηκε σήμερα. Την επιστολή έστειλε στην “Π” ο πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Ν. Καζαντζάκη, κ. Γιώργος Στασινάκης.
Μεταξύ άλλων, ο Ν. Καζαντζάκης ανέφερε: “Το σώμα είναι γερό, το μιαλό δουλεύει, δεν έχω κανενός είδους νοσταλγία, κρατώ αλάκαιρη την Ελάδα κάτω από τα βλέφαρά μου-τίποτα θαρώ δε μου λείπει. Εχω μονάχα την αγιάτρευτη αγωνία της Ελάδας που θέλουν να την γκρεμίσουν. Μα αφτή ‘ναι αιώνια, το ξέρω καλά, και θα βγει κι από τη δοκιμασία αφτή γιγαντωμένη.
Είμαι βέβαιος πως μεγάλες ψυχές και μεγάλα έργα γενιούνται και θα γενηθούν από το αίμα αφτό κι από τα δάκρυα. Ποτέ δεν είχα τόση πίστη κ’ εμπιστοσύνη στη ράτσα μας, όπως τόρα.
Είναι αιωνίως ο Χριστός που ξαναστραβρόνεται για ν’ αναστηθεί. Πρέπει, αλήθεια, νάμαστε περήφανοι για την σύμπτωση αφτή να γενηθούμε Εληνες. Και συνάμα να νιόθουμε, κάθε στιγμή, σε κάθε μας λόγο, σε κάθε γραμή και στίχο που γράφουμε, πως έχουμε μεγάλη ευθύνη.
Ο στοχασμός αφτός, τα τελευταία τούτα χρόνια, πού γνώρισα από κοντά την παγκόσμια inteligentia και είδα τούς αντιπροσώπους της και τούς μίλησα και τούς έζησα, μου δίνει τη Μεγάλη Βεβαιότητα για την ασύγκριτη αξία της ράτσας μας. Γενηθήκαμε άρχοντες. Φοβερή χαρά και ευθύνη”.

