Του Μανόλη Αστυρακάκη*

1. Η μεγάλη συνωμοσία

Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε μια δραματική καμπή. Αναρωτιέμαι συχνά ποιο στάδιο διανύει ο σημερινός πολιτισμός. Είναι πραγματικά σχιζοφρενικό. Ενώ οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει ορισμένα θαυμάσια πράγματα στις επιστήμες, στις τέχνες, στην τεχνολογία, που θα μπορούσαν να κάνουν τη ζωή τους πιο όμορφη και πιο ουσιαστική, συμβαίνουν, και δυστυχώς κυριαρχούν, άλλα πράγματα, εξωφρενικά, σατανικά και απάνθρωπα, που βυθίζουν την ανθρωπότητα στη δυστυχία και στην απελπισία. Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν από την πείνα και από την έλλειψη φαρμάκων; Και δεν μιλάμε βέβαια για στοργή και παιδεία. Μιλάμε για την τροφή, τα φάρμακα και το πόσιμο νερό. Και αντί να είναι αυτή η αποκλειστική μέριμνα, πώς να αντιμετωπίσομε τον υποσιτισμό και τις ασθένειες, πώς να αμυνθούμε στις φοβερές θεομηνίες, που κάθε τόσο πλήττουν τον πλανήτη μας, πώς να δημιουργήσομε τις συνθήκες για μια ανθρώπινη ζωή με περισσότερη αξιοπρέπεια και ευτυχία και λιγότερο πόνο, βρισκόμαστε δυστυχώς σ’ αυτή τη φοβερή συγκυρία, να προβληματιζόμαστε πώς να αντιμετωπίσομε την οικονομική κρίση.

Τα άσχημα και σατανικά πράγματα έχουν πάρει φοβερές και επικίνδυνες διαστάσεις.

Μιλάμε πια για μια ολοφάνερη συνωμοσία που απλώνει τα πλοκάμια της και αποδομεί τους ιστούς της ανθρωπότητας και επιβάλλει τους κανόνες και την κυριαρχία της. Δεν μιλάμε πλέον για ένα καπιταλιστικό σύστημα, εχθρικό για τους λαούς, αλλά για ένα σύστημα ανελέητο, αδυσώπητο και ανήθικο. «Μαφιόζικο και γκαγκστερικό οικονομικό σύστημα» το αποκαλεί ο Νόαμ Τσόμσκι, ο γνωστός αμερικανός διανοητής. Και κατονομάζει ευθέως τα γεράκια αυτής της συνωμοσίας που με δόλο και απληστία μηχανεύονται την καταστροφή της ανθρωπότητας: Το Δ.Ν.Τ. , οι τράπεζες, κυρίως αμερικανικές και ευρωπαϊκές, και οι οίκοι αξιολόγησης.

Αυτό το νέο οικονομικό σύστημα δεν έχει όρια. Ούτε εθνικά ούτε ηθικά. Η θεοποίηση του κέρδους στον απόλυτο βαθμό. Η οικονομική κρίση γι’ αυτούς είναι τελικά εργαλείο. Προφανέστατος στόχος είναι η υποδούλωση και εξαθλίωση των λαών. Όσο λιγότερο εργατικό κόστος, τόσο μεγαλύτερο κέρδος. Κι ενώ τα πάντα στροβιλίζονται και χρεοκοπούν, οι τράπεζες «ανθούν και λουλουδίζουν»!

Το σύστημά τους είναι όντως «μαφιόζικο», όπως λέει ο Τσόμσκι. Σε θέλουν ενδεή, για να σπεύσουν να σε δανείσουν, με τη βεβαιότητα ότι θα τα εισπράξουν με πολλαπλάσιο τοκογλυφικό κέρδος. Και εδώ βρίσκεται η ευθύνη των πολιτικών και των κυβερνήσεων. Με τις συναινέσεις και τις υπογραφές τους.

Όμως ο ήχος από τον κώδωνα του κινδύνου είναι πλέον εκκωφαντικός. Υποθηκεύονται οι λαοί, καταστρέφεται η ανθρωπότητα. Οι άνθρωποι πρέπει να βρουν τρόπους να αντισταθούν, να πουν το βροντερό «όχι», να πάρουν πίσω τη ζωή τους και τα όνειρά τους.

2. Ελλάδα delenda est

Στις συμπληγάδες αυτής της οδυνηρής κατάστασης έχει βρεθεί τώρα η Ελλάδα. Η τακτική είναι γνωστή. Ευάλωτα θύματα οι χώρες με αδύνατη οικονομία και τεράστια χρέη. Εδώ ακριβώς εμφανίζονται οι κερδοσκόποι και οι τοκοφλύφοι ως σωτήρες, προσφέροντας πρόθυμα δάνεια, τα οποία δυστυχώς δεν δίνουν ούτε μια ανάσα στην οικονομία. Γιατί το μεγαλύτερο μέρος των δανείων διατίθεται για την εξόφληση προηγούμενων δανείων, και το χειρότερο, μπαίνουν στη μέση οι οίκοι αξιολόγησης που θολώνουν τα νερά, δημιουργούν δυσπιστία και προκαλούν μαρασμό στην αγορά και στην ανταγωνιστικότητα της χώρας. Έτσι η χώρα σύρεται «ως αμνός επί σφαγήν» και δεσμεύεται για δεκαετίες με δανειακές συμβάσεις όχι μόνο ανήθικες και απαράδεκτες αλλά και αντισυνταγματικές, αφού εκτός των άλλων περιλαμβάνουν και εκχωρήσεις εθνικής κυριαρχίας. Προς θεού, είμαστε τόσο αφελείς, ώστε να μη βλέπομε ότι συρόμαστε στην καταστροφή; Έφριξα όταν διάβασα τις δηλώσεις του γερμανού υπουργού των Οικονομικών κ. Σόϊμπλε ότι καμιά άλλη χώρα δεν θα ήθελε να της επιβληθούν τέτοια μέτρα και ότι η Ελλάδα ενδέχεται να εκχωρήσει μέρος της εθνικής κυριαρχίας της.

Ο Νόαμ Τσόμσκι υποστηρίζει απερίφραστα ότι η Ε.Ε., η Ε.Κ.Τ. και το Δ.Ν.Τ. ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο γι’ αυτό. Ομολογουμένως πολλοί δεν θα θέλαμε καν να τα πιστέψομε αυτά. Για ποιό λόγο να απεργάζονται την καταστροφή της Ελλάδας; Ίσα-ίσα, θα έπρεπε να την αγαπούν και να την ευγνωμονούν για όσα έχει προσφέρει στον πολιτισμό της ανθρωπότητας. Βέβαια θα ήταν αφελές να περιμένομε τέτοια ευαισθησία από κερδοσκόπους επενδυτές, που έχουν στα χέρια τους την ευκαιρία να κάνουν χρυσοφόρες επενδύσεις και να λεηλατήσουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας μας.

Ακούμε τώρα φοβερά σενάρια για τις πηγές του φυσικού πλούτου της χώρας, που βρίσκονται τόσα χρόνια «εν υπνώσει», πετρέλαια, φυσικό αέριο, ορυκτό πλούτο κ.λπ. Και δικαιολογημένα προκαλεί υποψίες. Μα ήταν όλα προμελετημένα, σκηνοθετημένα και ενορχηστρωμένα;

Αν είναι έτσι, το τέλος του σεναρίου θα είναι αυτό, «ναι, πρέπει να καταστραφεί η Ελλάδα», για να θυμηθούμε το επαναλαμβανόμενο από τον Ρωμαίο Κάτωνα σε κάθε συνέλευση της συγκλήτου: delenda est Carthago (πρέπει να καταστραφεί η Καρχηδόνα).

3. Η Ελλάδα της Αντίστασης

Άκουσα στην τηλεόραση τον Γ. Κασσιμάτη, καθηγητή του συνταγματικού δικαίου, να υποστηρίζει απερίφραστα ότι οι δανειακές συμβάσεις είναι αντισυνταγματικές και ότι με το «προαναγγελθέν» δημοψήφισμα επιδιώκεται η νομιμοποίησή τους. Όταν ακούμε τέτοιες απόψεις, σκεφτόμαστε ότι σ’ αυτή την κρίσιμη καμπή, στην οποία βρίσκεται η χώρα μας, δεν είναι μόνο οι «αγανακτισμένοι» πολίτες που αντιδρούν στη μνημονιακή πολιτική και οι «οργισμένοι» μαθητές και φοιτητές, που επαναλαμβάνουν το σύνθημα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία». Είναι και οι άνθρωποι της διανόησης, της τέχνης, της επιστήμης. Είναι στην πρωτοπορία οι δάσκαλοι όλων των βαθμίδων. Είναι επίσης μια μερίδα των πολιτικών, οι οποίοι διατηρούν ευαίσθητα αντανακλαστικά κυρίως σε θέματα εθνικής κυριαρχίας.

Πραγματικά, τώρα δεν πρέπει να βρεθούμε σε αδιέξοδα και ψευτοδιλήμματα. Αν η κυβέρνηση βρίσκεται σε αδιέξοδο, ο μόνος δρόμος που θα έβγαζε σε κάποιο ξέφωτο, είναι η προσφυγή στις κάλπες.

Έχομε περιέλθει σε φοβερά δύσκολη θέση, αλλά όχι στο χάος. Ο ελληνικός λαός έχει βρεθεί πολλές φορές σε άσχημες περιπέτειες, αλλά ξέρει να αγωνίζεται και να επιβιώνει.

Η κυβέρνηση ζητεί συναίνεση από τους πολιτικούς και από τον λαό. Και είναι αλήθεια ότι η ελληνική ψυχή μεγαλούργησε μόνο όταν υπήρχε ομοψυχία. Ναι, να υπάρξει συναίνεση και ομοψυχία, αλλά πάνω σε ποιους στόχους; Όχι βέβαια στους επαχθείς όρους του μνημονίου ούτε στις ληστρικές δανειακές συμβάσεις. Ο μόνος δρόμος, τον οποίο μπορούμε να διανύσομε με ομοψυχία, είναι ο δρόμος της Αντίστασης. Μόνο έτσι θα ξαναβρούμε την αυτοπεποίθησή μας και θα σώσομε την αξιοπρέπειά μας.

Σ’ αυτούς που μας προσφέρουν χρυσάφι με αντάλλαγμα την ψυχή μας, θα επαναλάβομε την απάντηση του Επαμεινώνδα στον απεσταλμένο του βασιλιά της Περσίας Αρταξέρξη: «Να πείτε στον βασιλιά ότι δεν έχει ούτε χρυσάφι ούτε ασήμι αρκετό για να με πείσει να πράξω ενάντια στα συμφέροντα της πατρίδας μου».

* Ο Μανόλης Αστυρακάκης είναι φιλόλογος