Χωρίς όριο είναι η περιστολή δαπανών που εφαρμόζει η κυβέρνηση αφού σύμφωνα με εκπροσώπους της ελληνικής εταιρείας Παρηγορητικής και Συμπτωματικής Φροντίδας Καρκινοπαθών και μη ασθενών (ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α) πλέον δεν διατίθενται ακόμη και τα απαραίτητα σκευάσματα για τον πόνο σε καρκινοπαθείς που υπποφέρουν για λόγους οικονομίας.

Σύμφωνα με την πρόεδρο της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. αναπληρώτρια καθηγήτρια αναισθησιολογίας Αθηνά Βαλαδούκα μια χαρακτηριστική περίπτωση είναι το νοσοκομείο Αρεταίειο, όπου οι γιατροί δεν έχουν στην διάθεσή τους ούτε τα βασικά φάρμακα για να χορηγήσουν στους ασθενείς για τον πόνο.

Η αναπλ. καθηγήγρια στο πλαίσιο σχετικού συνεδρίου που έγινε στην Ελούντα υπογράμμισε ακόμη ότι φάρμακα πρώτης γραμμής για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου που αφορούν ασθενείς με βαριά νοσήματα όπως καρκίνο, αφαιρούνται από τη θετική λίστα φαρμάκων για λόγους κόστους. Οπως εξηγεί, υπάρχουν περιπτώσεις σκευασμάτων που δεν μπορούν να αντικατασταθούν από άλλα είτε γιατί προβλέπονται για συγκεκριμένες θεραπείες είτε γιατί δεν υπάρχουν αντίστοιχα.

“Είναι φάρμακα πρώτης γραμμής που για λόγους κόστους δεν εντάσσονται στη λίστα” ανέφερε χαρακτηριστικά με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας.

Η εφαρμογή της λίστας είπε διογκώνει το πρόβλημα, καθώς εξαιρεί σημαντικά και αναντικατάστατα φάρμακα, για την αντιμετώπιση του πόνου.

Ο ΕΟΠΠΥ και τα βιολογικά φάρμακα

Ο πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας για τη Μυοσκελετική Υγεία (ΕΠΕΜΥ) κ. Παναγιώτης Τρόντζας ανέφερε ότι η επερχόμενη μεταβολή της δομής της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στη χώρα μας με τη δημιουργία του ΕΟΠΠΥ πρέπει να εξασφαλίσει στους ασθενείς την πρόσβαση στα βιολογικά φάρμακα.

Πρόσφατη εγκύκλιος του ΕΟΠΠΥ ορίζει ότι τα φάρμακα αυτά θα διατίθενται μόνο από τα φαρμακεία του ΕΟΠΠΥ.

Ωστόσο, πρέπει να υπάρξει κατάλληλος χωροταξικός σχεδιασμός, προκειμένου η διάθεση των φαρμάκων να γίνεται απρόσκοπτα από πολλά κέντρα και να αποφεύγεται η ταλαιπωρία ασθενών με πιθανή αναπηρία και μειωμένες αντοχές.

Ενδεικτικά, ο ΕΟΠΠΥ διαθέτει μόλις τρία φαρμακεία στην Αττική και ένα στη Θεσσαλονίκη.

Σύμφωνα με τον κ. Τρόντζα, το 19% των Ευρωπαίων υποφέρουν από χρόνιο πόνο, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά την ικανότητά τους να ζουν μια παραγωγική επαγγελματική, κοινωνική και οικογενειακή ζωή.

Τα ασφαλιστικά Ταμεία στην Ελλάδα, μέχρι στιγμής καλύπτουν πλήρως το κόστος των φαρμάκων αυτών σε όσους έχουν ένδειξη για βιολογική θεραπεία, καθώς η υψηλή τιμή των σκευασμάτων ισοσκελίζεται από την εξοικονόμηση των μεγάλων δαπανών, τις οποίες επιφέρει η μη αποτελεσματική θεραπεία των ρευματοπαθειών (συνεχές κόστος για φάρμακα, εξετάσεις, νοσοκομειακή νοσηλεία, εγχειρήσεις, ανικανότητα για εργασία, πρόωρη συνταξιοδότηση).



“Ελλειμμα στην αντιμετώπιση του καρκινικού πόνου”

Η πρόεδρος του Συλλόγου “Ευ Ζω με τον Καρκίνο” Μαρίνα Τζανακάκη στην τοποθέτησή της στο Πανελλήνιο Συνέδριο που έγινε στην Ελούντα μεταξύ άλλων ανέφερε:

“Το έλλειμμα που εντοπίζουμε στην αντιμετώπιση του καρκινικού πόνου δεν είναι το μονο στοιχείο της σκληρής πραγματικότητας που βιώνουν οι ασθενείς και οι οικογένειές τους, μέσα στο ελληνικό σύστημα υγείας. Το πλεόνασμα γραφειοκρατίας και το χαμηλό επίπεδο εν-συναίσθησης που συναντούν στο σύστημα, οι πολύωρες αναμονές, ο συνωστισμός στις χημειοθεραπείες και στις ακτινοθεραπείες, οι ασφυκτικά γεμάτοι θάλαμοι στις κλινικές, η απουσία ψυχολογικής και κοινωνικής υποστήριξης (ιδιαίτερα της κοινωνικής στις μέρες μας), η δυσβάστακτη επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού και το σπουδαιότερο, οι απαράδεκτες συνθήκες μέσα στις οποίες βιώνεται ο θάνατος, επίσης καταπονούν σωματικά και ψυχικά τους ασθενείς, επιτείνουν τον πόνο, τραυματίζουν ακόμα και αυτή την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Είναι σαφές ότι επιβάλλεται να σταθεί κανείς ισότιμα τόσο απέναντι στην αντιμετώπιση του καρκινικού πόνου όσο και στη θεραπευτική αντιμετώπιση της ίδιας της νόσου, γιατί ούτε η θεραπεία ούτε και καμία άλλη προσπάθεια υποστήριξης των ασθενών (ψυχολογική, κοινωνική, ηθική) μπορεί να αποδώσει, αν η ζωή και η σκέψη ενός ανθρώπου κατακλύζεται από ανυπόφορο σωματικό πόνο”.