Είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που ως παίκτης ξεχώρισε για την ερωτική... έλξη που είχε με τα αντίπαλα δίχτυα να παραδίδει ως προπονητής σεμινάρια αμυντικής τακτικής;

Είναι αν πρόκειται για τον Νίκο Αναστόπουλο ο οποίος ποτέ δεν έκρυψε ότι ακολουθεί την μόδα όχι μόνο στο ντύσιμο πηγαίνοντας ακόμα και για ψώνια στο εξωτερικό αλλά και στην προπονητική όπου πολλές φορές έχει ταξιδέψει εκτός Ελλάδας για να θητεύσει δίπλα σε μεγάλα ονόματα των πάγκων.

Μπορεί ο Αναστόπουλος να χρησιμοποιεί ως βάση το 4-3-3 ωστόσο η φιλοσοφία του είναι «πρώτα να μην δεχθούμε γκολ και αν βάλουμε και ένα τότε είμαστε εμείς οι νικητές».

Αυτός ο τρόπος σκέψης για άλλους είναι μια καθαρά αμυντική φιλοσοφία για άλλους όμως αποτελεί μια απλή και ρεαλιστική προσέγγιση των πραγμάτων στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Ο Αναστόπουλος φέρνει πολλές φορές ως παράδειγμα τον Μουρίνιο ο οποίος σχεδόν σε όλες του τις ομάδες έχτιζε την επίθεση από την...άμυνα. Αυτό έκανε και στην Πόρτο και στην Τσέλσι και στην Ίντερ και τώρα στην Ρεάλ. Για τους ρεαλιστές προπονητές η επίθεση δίνει θέαμα αλλά τις νίκες και τα τρόπαια τα δίνουν οι άμυνες. Αυτή είναι και η φιλοσοφία του Νίκου Αναστόπουλου την οποία είδαμε να «αποτυπώνεται» στο τερέν της Τούμπας προχθές το βράδυ. Για να πάρει μια ομάδα αποτέλεσμα μέσα σε αυτή την έδρα από ένα ανώτερο αντίπαλο μόνος ένας τρόπος υπάρχει: αυτός ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε ο ΟΦΗ το προχθεσινό ματς.

Με αυτή την λογική δεν αποτέλεσε έκπληξη η επιλογή του Μπόντορ στη μεσαία γραμμή αντί του Χόρχε Λόπεζ. Ο Αναστόπουλος χρησιμοποίησε ένα ακόμα παίκτη με ανασταλτικές ικανότητες περιμένοντας να προσφέρει βοήθειες στους Κάλαϊζιτς και Βερόν όπως κι έγινε. Η καλή αμυντική λειτουργία ξεκινούσε από το κέντρο και όταν πλέον η μπάλα έφτανε με τον τρόπο που έφτανε στην άμυνα τα πράγματα ήταν πιο εύκολα για την τετράδα μπροστά από τον Κάρολ. Κι όταν μάλιστα συμβαίνει και ο τερματοφύλακας είναι σε καλή μέρα δεν χρειάζεται να εντρυφήσει κανείς περισσότερο για να εξηγήσει το πώς ο ΟΦΗ κατάφερε να κρατήσει τον αντίπαλο του μακριά από το γκολ. Αυτό το ποδόσφαιρο μπορεί να μην είναι ελκυστικό όμως φέρνει αποτελέσματα και ο ΟΦΗ από το φιλικό με τον Ολυμπιακό είχε δείξει ότι αυτή θα είναι η βασική του επιδίωξη τουλάχιστον στα εκτός έδρας παιχνίδια. Πρώτα το μηδέν στην άμυνα και μετά το γκολ στην επίθεση. Κάπως έτσι πήγε να πάρει και τη νίκη στην Τούμπα.

Με τις δυο φάσεις στο α` ημίχρονο με τους Βερόν και Παπουλή και τις δυο στο τέλος με τους Μάντζιο και Σουμπίνιο όπου αν οι παίκτες είχαν καλύτερες επιλογές ίσως σήμερα να γράφαμε για τη μεγάλη νίκη του ΟΦΗ μετά από 18 χρόνια στη Τούμπα. Δεν έχει όμως και τόσο μεγάλη σημασία. Αυτό που μετράει είναι ότι ο ΟΦΗ γίνεται και πάλι υπολογίσιμος. Ίσως κάποιοι που διέγραψαν την πορεία των 33 συνεχόμενων χρόνων στην μεγάλη κατηγορία και θεώρησαν ότι ο ΟΦΗ θα είναι εύκολη λεία για πολλούς να αναθεώρησαν. Ο Αναστόπουλος χαράζει την δική του πορεία με τον ΟΦΗ πάνω στην φιλοσοφία που έχει εδώ και χρόνια. Με τις προηγούμενες ομάδες του στην Σουπερ Λίγκα είναι πιθανόν να μην βρήκε το υλικό. Στο Ηράκλειο ίσως να του δοθεί η δυνατότητα να πετύχει κάτι περισσότερο έστω κι αν με τόσα που συμβαίνουν γύρω-γύρω από την ομάδα άλλος στη θέση του να μην άντεχε και να είχε ήδη φύγει. Για να μένει όμως σημαίνει ότι είναι φιλόδοξος και θέλει να πετύχει. Μακάρι αυτή την «τρέλα» να την αξιοποιήσει η ομάδα και να φτάσει εκεί που πραγματικά της αξίζει...

Νίκος Μαρκάκης