Eνα χαριτωμένο έμμετρο παραμύθι με πολλές αλήθειες για να βοηθήσει τα παιδιά να πάρουν την απόφαση να πετάξουν την πιπίλα έγκαιρα είναι το νέο βιβλίο της Μαρίας Ρουσοχατζάκη με τίτλο “Η πιπιλονεράιδα”.

Η εικονογράφηση είναι της Άννας Χιλετζάκη.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λόγος – Μαρία Ρουσοχατζάκη.

Η πιπίλα είναι καλή και χρήσιμη για τα μωρά!

Και βέβαια, πολύ καλύτερη από το «δάκτυλο», που δεν «κόβεται»!

Ωστόσο, πρέπει να έχει ημερομηνία λήξης η χρήση της!

Στην ώρα της και αποφασιστικά!

Το σταμάτημα της πιπίλας, των pampers, του μπιμπερό, αποτελούν σημαντικά στάδια εξέλιξης και ωρίμανσης του μικρού παιδιού, μια και βοηθά στο πέρασμά του σε ένα πιο ώριμο επίπεδο ανάπτυξης.



Η συγγραφέας

Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και ακολούθησε το Μεταπτυχιακό Τμήμα Παθολογίας του Λόγου, ολοκληρώνοντας με άριστα Master of Science και Certificate Clinical Competence (C.C.C.) στα Boston και Northeastern Universities στη Βοστόνη των ΗΠΑ.

Εχει διδάξει στο Διδασκαλείο του Πανεπιστημίου Ρεθύμνου σε Προγράμματα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΠΕΚ), σε μαθήματα του Παν/μιου Αιγαίου και σε πλήθος σεμιναρίων για δασκάλους, νηπιαγωγούς, ειδικευόμενους γιατρούς και γονείς.

Αρθρα της δημοσιεύονται στα ιατρικά της “Ελευθεροτυπίας”.

Από την ΩΡΛ Κλινική του ΠΑΓΝΗ έχει τυπωθεί η δουλειά της “Οδηγίες για τους λαρυγγεκτομηθέντες και το περιβάλλον τους”.

Στο επιστημονικό σύγγραμμα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης “Σύγχρονη ΩΡΛ” έχει συμμετάσχει με το κεφάλαιο “Διαταραχές Φωνής”.

Είναι μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης των ασθενών υποψήφιων για κοχλιακό εμφύτευμα στην ΩΡΛ κλινική του ΠΑΓΝΗ και μέλος του Πανελληνίου Συλλόγου Ειδικών στις Διαταραχές του Λόγου.

Από το 2005 ασχολείται με τη δημιουργία και έκδοση παιδικών βιβλίων που αποτελούνται από υλικό δουλεμένο με εκατοντάδες παιδιά που έχουν εξεταστεί και δουλευτεί από την ίδια και την ομάδα της μέσα σε σχεδόν 20 χρόνια θεωρητικής και πρακτικής εμπειρίας.

Διδάσκει σεμινάρια σε γονείς που έχουν σχέση με:

Την εξέλιξη της επικοινωνίας του παιδιού από τη γέννησή του μέχρι τα πρώτα χρόνια της ένταξής του στο σχολικό περιβάλλον, την αλληλεπίδραση του προφορικού με τον γραπτό λόγο και τη σημασία της παιδικής αφήγησης και αναδιήγησης και τους τρόπους που πρέπει να γίνεται ώστε να βελτιώνεται η ολοκλήρωση του γλωσσικού συστήματος του παιδιού και η επαφή του με το γονιό.