Αναχωρούμε από τα Μετέωρα στις 6 το απόγευμα με προορισμό τους πρόποδες του όρους Γράμμος και συγκεκριμένα, το χωριό Αετομηλίτσα.
Το ταξίδι είναι μακρύ. Κάνουμε μια μικρή στάση στις όχθες του ποταμού Βενέτικου και γύρω στις 9 επισκεπτόμαστε το γραφικό χωριό Πεντάλοφος με τις παραδοσιακές ταβέρνες στην πλατεία. Συνεχίζουμε ακολουθώντας τον παλιό δρόμο Ηγουμενίτσας – Ιωαννίνων, που μέχρι πριν λίγα χρόνια συνέδεε εμπορικά την Ευρώπη με την Ασία. Είναι στενός, με πολλές στροφές και σ’ένα σημείο έχει γίνει κατολίσθηση με αποτέλεσμα το ένα ρεύμα να είναι κλειστό. Ευτυχώς ,οι μετακινήσεις γίνονται τώρα από την Εγνατία οδό.
Φθάνουμε στο Κεφαλοχώρι και ακολουθούμε βορινή κατεύθυνση. Μετά από 4 χλμ. o δρόμος γίνεται χωμάτινος και η κίνηση του λεωφορείου γίνεται με πολύ μεγάλη προσοχή. Γύρω στις έντεκα το βράδυ φθάνουμε στην Αετομηλίτσα. Μεταφέρονται οι αποσκευές μας με αγροτικά και τακτοποιούμαστε στον ξενώνα και στο οργανωμένο καταφύγιο.
Ο ξενώνας βρίσκεται στη νοτιοδυτική άκρη του χωριού και έχει ένα υπέροχο μπαλκόνι με μοναδική θέα τις κορυφές της Τύμφης και του Σμόλικα και τις καταπράσινες πλαγιές του Γράμμου.
Ο Γράμμος είναι ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας της χώρας. Εκεί διαδραματίστηκαν οι τελευταίες μάχες που έκριναν την έκβαση του εμφυλίου πολέμου. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια η πεζοπορία στο Γράμμο ήταν επικίνδυνη, επειδή ήταν ναρκοθετημένος και υπήρχαν πολλές οβίδες και βόμβες που δεν είχαν εκραγεί. Όμως τα τελευταία χρόνια πυροτεχνουργοί και ειδικές μονάδες του στρατού καθάρισαν τα μονοπάτια και έτσι οι πεζοπόροι απολαμβάνουν την ομορφιά του βουνού.
Η αρχηγός, η Αθηνά η Γκινούδη, έχει κάνει ένα σχεδιασμό έτσι ώστε όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα ν’ανέβουν στην κορυφή του Γράμμου. Έτσι, γίνεται μεταφορά με αγροτικά μέχρι τα 2000 μ υψόμετρο, όπου υπάρχει ένα «μνημείο» για να θυμίζει ότι οι μεν νίκησαν τους δε.
Ακολουθούμε με βορινή πορεία ένα φαρδύ μονοπάτι έχοντας θέα τις γυμνές κορυφογραμμές και τις καταπράσινες πλαγιές όπου εκατοντάδες πρόβατα βόσκουν αμέριμνα. Πεζοπορούμε περιμετρικά από την κορυφή Περήφανο ( 2444 μ) και ακολουθούμε δυτική πορεία. Συναντάμε συνεχώς οχυρωματικές θέσεις και υπολείμματα από μεταλλικά κιβώτια ,που μάλλον, χρησιμοποιούνταν για μεταφορά πολεμικών εφοδίων. Ο Αντώνης βρίσκει μια μεταλλική οβίδα, που δεν έχει εκραγεί.
Πεζοπορούμε μέσα σε ατέλειωτα καταπράσινα λιβάδια με πολύχρωμα λογής-λογής λουλούδια. Είναι Ιούλιος και θαρρείς πως είναι άνοιξη. Ο Γράμμος είναι για τον πεζοπόρο ένα πολύ φιλικό βουνό, μιας και δεν έχει τεχνικές δυσκολίες με επικίνδυνα περάσματα και η κλίση μέχρι την κορυφή είναι ήπια.
Τώρα ακολουθούμε βορειοδυτική κατεύθυνση μέχρι την κωνοειδή κορυφή που μόνο τα τελευταία 100 μέτρα έχουν μεγάλη κλίση ,αλλά η ανάβαση γίνεται από ευδιάκριτο μονοπάτι. Φθάνουμε στην κορυφή 34 μέλη του Πεζοπορικού Ομίλου Ηρακλείου. Η θέα είναι μαγευτική. Βόρεια και δυτικά η εντυπωσιακή συνοριακή κορυφογραμμή με την Αλβανία, νότια οι κορυφές του Γέρο-Σμόλικα,της Γκαμήλας και του Κλέφτη, όπου δόθηκε η τελευταία μάχη του εμφύλιου δράματος και ανατολικά η κορυφή Αρένες.
Επιστρέφουμε ακολουθώντας το ίδιο μονοπάτι μέχρι το «μνημείο» και ακολουθούμε το μονοπάτι που οδηγεί στην Αετομηλίτσα. Βγαίνουμε από την αλπική ζώνη του βουνού και συναντάμε τα πρώτα έλατα. Στη συνέχεια μπαίνουμε μέσα στο πυκνό δάσος και η κατάβαση είναι απόλαυση.
Μετά από εννιά ώρες συνολικής πορείας βρισκόμαστε στην Αετομηλίτσα, στο υπέροχο μπαλκόνι του ξενώνα με τη φανταστική θέα και απολαμβάνουμε τοπικές παραδοσιακές γεύσεις και το υπέροχο ηλιοβασίλεμα πίσω από τις κορφές της Πίνδου.

Ιστοσελίδα: www.pezoporikos.gr
Κείμενο, φωτογραφίες: Αναγνωστόπουλος Γιώργος