Του Δρ Απόστολου Αυγελή*

Σίγουρα ο μέσος πολίτης αυτής της χώρας έχει συνηθίσει τις μεγαλοστομίες, τις ασυναρτησίες και τα ψεύδη των εκλεγμένων εκπροσώπων μας, αλλά τελευταία φαίνεται ότι ξεπεράσανε κάθε όριο πολιτισμένης ανοχής. Ο πανικός της κατάρρευσης και η επακόλουθη αρνητική υστεροφημία του πολιτικού, έχει οδηγήσει σε πρακτικές και δράσεις που προσεγγίζουν μάλλον «θόλωμα του νου».
Στην εγκύκλιο (ΕΓΔΕΚΟ 1597/12-9-2011 Υπουργείο Οικονομικών) που προβλέπει την εργασιακή εφεδρεία (= απόλυση) του τουλάχιστον 10% του προσωπικού των ΔΕΚΟ, περιλαμβάνεται και το Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας – ΕΘΙΑΓΕ για τους μυημένους. Ανεξάρτητα από τις όποιες τεκμηριώσεις ή δηλώσεις (συμπεριλαμβανομένου και του Υπουργού του ΥΠΑΑΤ) για πλεονάζον ή μη προσωπικό στις Μονάδες του Οργανισμού, ο Υπουργός Οικονομικών ή οι διορισμένοι από αυτόν Σύμβουλοί του, δεν έλαβαν υπόψη ότι το ΕΘΙΑΓΕ βρίσκεται υπό συγχώνευση με άλλους τρεις Οργανισμούς του ΥΠΑΑΤ - μια άλλη ιστορία παραλόγου. Αυτό σημαίνει για οποιουδήποτε μέσης ευφυΐας πολίτη ότι οι ανάγκες του νέου Οργανισμού δεν μπορεί να είναι γνωστές, με δεδομένο ότι δεν είναι γνωστό ακόμη ποια θα είναι η δομή του, ποιος ο αριθμός των αυτόνομων διοικητικών Μονάδων και ποιος ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας των !
Επιπλέον, ο μέσος πολίτης αυτής της χώρας θα διερωτάται : ο καταιγισμός δηλώσεων από τον κ. Πρωθυπουργό μέχρι και τον τελευταίο στην τάξη εκλεγμένο «άρχοντα» για τη σημασία του Πρωτογενούς Τομέα, στην σταθεροποίηση αρχικά του κατήφορου της κρίσης – μην ξεχνάμε ότι από τα τρόφιμα που καταναλώνουμε περίπου το 60% εισάγεται! - και στη συνέχεια στην έξοδο μέσω και των εξαγωγών αγροτικών προϊόντων, φρέσκων ή μεταποιημένων, πού αποσκοπούσε; Πώς αντιλαμβάνονται τέλος πάντων την ενεργοποίηση και την ανάπτυξη του καίριου αυτού Τομέα της εθνικής οικονομίας;
Η απουσία επιχειρηματικών αγροτικών μονάδων, η αποπροσανατολισμένη παραγωγή, η έλλειψη σύγχρονης καθοδήγησης (με την έννοια της επιστημονικής, τεχνικής, πιλοτικής συμβουλευτικής πρακτικής) στην παραγωγή και μεταποίηση, για να αναφερθώ σε μερικά αρνητικά χαρακτηριστικά που ταλανίζουν την αγροτική δραστηριότητα, πώς θα αντιμετωπισθούν; Με την απονεύρωση και αποστέωση των υπολειμμάτων των πάλαι ποτέ θαλερών Μονάδων της Αγροτικής Ερευνας; Τόσο γρήγορα λησμόνησαν τη σιτάρκεια και επάρκεια προϊόντων φυτικής και ζωικής παραγωγής που τις προηγούμενες δεκαετίες ενίσχυσαν την εθνική οικονομία και χόρτασαν του πεινασμένο Ελληνα των δεκαετιών του 1950, 1960, 1970; Απεμπόλησαν τη στρατηγική σημασία της αυτάρκειας τροφίμων – όχι μόνο σε ποσότητα αλλά και ποιότητα – μια χώρας που βρίσκεται σε κρίσιμο ιστορικά σταυροδρόμι;
Ο μέσος πολίτης έχει πλέον συνειδητοποιήσει ότι «τίποτε δεν ισχυροποιεί την εξουσία στο να κάνει λάθη περισσότερο από τη σιωπή» – παραφράζοντας λίγο τον Leonardo da Vinci. Επομένως οι διαμαρτυρίες, οι ενστάσεις, οι αντίλογοι, τα αντεπιχειρήματα αποτελούν μέρος της δημοκρατικής διαδικασίας και συνιστούν υποχρέωση για κάθε αδίκως θιγόμενο πολίτη ή για κάθε απόφαση που θίγει το καλό του τόπου…
• Ο Δρ Απόστολος Αυγελής είναι ερευνητής στο ΕΘΙΑΓΕ Ηρακλείου