Κοινοτικά κονδύλια για τη στήριξη της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης αναζητά ο ευρωβουλευτής, κ. Σπύρος Δανέλλης.
Σε επιστολή του προς το δήμαρχο Ηρακλείου αναφέρει ότι είχε μια εποικοδομητική συνεργασία με την Επίτροπο κα Ανδρούλλα Βασιλείου, αρμόδια για Εκπαίδευση, Πολιτισμό, Πολυγλωσσία και Νεολαία, καθώς και με στελέχη της αντίστοιχης Γενικής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης και Πολιτισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
«Δυστυχώς, τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την αρχική εκτίμηση ότι στην παρούσα φάση μόνο μέσω της αναθεώρησης του ΕΣΠΑ μπορούμε εύλογα να προσβλέπουμε σε κοινοτικούς πόρους. Για τούτο είναι απολύτως κρίσιμο να ξεκινήσουμε αμέσως την προετοιμασία στην κατεύθυνση αυτή», αναφέρει.
Στη συνέχεια, προσθέτει πως
«Θεωρώ ωστόσο ότι η προσπάθεια εξεύρεσης και άλλων πηγών χρηματοδότησης αποτελεί μια ευκαιρία επανεξέτασης της ταυτότητας και του προσανατολισμού της Βικελαίας Βιβλιοθήκης, στοχεύοντας όχι μόνον στη διάσωση και την ανάπτυξή της σε φιλόξενο και ευχάριστο χώρο, αλλά και στη μεγιστοποίηση του κοινωνικού οφέλους μέσω της κατά το μέγιστο δυνατής αξιοποίησης του δημόσιου χαρακτήρα και πλούτου της.
Κατά τη γνώμη μου η σημερινή μορφή και υπόσταση της Βικελαίας, ούτε την αποτελεσματική διαχείρισή της διευκολύνει, ούτε την πρόοδό της εγγυάται. Υπάρχουν δίπλα μας διοικητικές οντότητες που διαχειρίζονται πολιτισμικά αγαθά, συμβάλλουν στην πνευματική ζωή και διοργανώνουν δραστηριότητες με πολιτιστική ταυτότητα και επιδραστικό τρόπο. Γιατί διαθέτουν διοίκηση που χαρακτηρίζεται από αφοσίωση, βαθειά γνώση του αντικειμένου και διαχειριστική ευελιξία, στοιχεία που η Βικελαία στερήθηκε για χρόνια, λόγω άλλων προτεραιοτήτων του Δήμου.»
Επίσης, αναφέρει πως
«Στην περίπτωση της Βικελαίας Βιβλιοθήκης εκτιμώ ότι ο χώρος φιλοξενίας και ανάπτυξης σχετίζεται, αμέσως και ευθέως, με το ρόλο που επιφυλάσσει ο Δήμος στη Βικελαία, τη διοικητική μορφή και δομή της και την περιουσία της. Για τούτο και η συγκυριακή και βραχυπρόθεσμη αναζήτηση χρηματοδοτικών εργαλείων θεωρώ ότι δεν αποτελεί στεγνά ένα οικονομικό ζήτημα. Ακόμη κι αν, ως δια μαγείας, η Βικελαία λειτουργούσε σήμερα όπως προ εικοσαετίας και υπό τη διεύθυνση ενός «άλλου Γιανναδάκη», ο εκσυγχρονισμός των βιβλιοθηκονομικών και αρχειονομικών εργαλείων, η δικτύωσή της και η διασύνδεση με την εκπαιδευτική και πνευματική κοινότητα του νησιού, η ψηφιοποίηση αρχείων, η συμμετοχή σε ευρωπαϊκά ανταγωνιστικά προγράμματα, η διεύρυνση του αναγνωστικού κοινού στο δανειστικό τμήμα με την ανάπτυξη παιδαγωγικών και εκπαιδευτικών δράσεων και πρωτοβουλιών προώθησης της φιλαναγνωσίας, είναι μονόδρομος. Κι όλα αυτά δε σχεδιάζονται ούτε υλοποιούνται με βαρειά καρδιά, ως πάρεργο ή με δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Απαιτούν γενναίες πολιτικές αποφάσεις, οικονομική και διοικητική ανεξαρτησία, αφοσιωμένη διοίκηση και ευελιξία διαχείρισης. Και βεβαίως προϋποθέτουν τη χρησιμοποίηση όλης της ιστορικής έδρας της και τη διασφάλιση των θησαυρών που ακόμη βρίσκονται στα υπόγεια».
