H Εθνική μπάσκετ των απουσιών ξεκίνησε χθες την προσπάθειά της στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας.

Επειδή όμως το μπάσκετ δεν ήταν και δεν θα γίνει ποτέ, τουλάχιστον στην Εθνική, άθλημα των απουσιών είναι καλύτερο να σταθούμε στις παρουσίες που αλλάζουν το προφίλ της "γαλανόλευκης" σε άλλους τομείς προς το καλύτερο, σε άλλους ίσως προς το χειρότερο,χωρίς να ξέρουμε το χθεσινό αποτέλεσμα μια και αυτές οι γραμμές γράφτηκαν πριν από τον αγώνα με την Βοσνία.

Μέχρι να ξεκινήσει η προετοιμασία όλοι έλεγαν μία επανάληψη της ομάδας που είχαμε στην Πολωνία. Αυτό, με τον έναν ή τον άλλον, τρόπο άλλαξε και τίποτα δεν θυμίζει "replay".

Τα δείγματα στα φιλικά; Πολύ καλά για μία ομάδα που ξεκινά τώρα, πολύ καλά για μία ομάδα που πλην ελαχίστων περιπτώσεων έχει παίκτες που δεν έχουν ξανασυναντηθεί στην καριέρα τους.

Από τους μπαρουτοκαπνισμένους Μπουρούση, Φώτση και Ζήση μέχρι τον παντελώς μέχρι πρότινος άγνωστο Μάικ Μπράμος. Όλοι τους έχουν κάτι καλό στο παιχνίδι τους, όλοι τους έχουν ένα κοινό. Βάζουν όλοι την ομάδα πάνω από τα δικά τους "θέλω", κανείς δεν αγαπά τον εαυτό του περισσότερο από την "γαλανόλευκη", όλοι ψάχνουν στο παρκέ αυτά που τους ζητά ο Ζούρος και όταν χρειάζεται παίρνουν πρωτοβουλίες "εκτός συστήματος". Δεν είμαστε έτσι κι αλλιώς ομάδα "χειρότερη" του 2009. Λείπει ο Σόφο; Υπάρχει ο Κουφός που κάνει άλλες δουλειές. Λείπει ο Σπανούλης υπάρχει ο "μπομπέρ" Βασιλειάδης, υπάρχει ο Ζήσης που θα πάρει άλλον ρόλο, υπάρχει ο Καλάθης που τότε ακόμη μάθαινε ελληνικά και φέτος διέσυρε σε όλα τα μήκη και πλάτη του ΟΑΚΑ και του "Παλαού Μπλαουγκράνα" τον Ναβάρο.

Υπάρχουν οι Σλούκας και Παπανικολάου. Οι δυο τους μαζί τον Παππά και τα υπόλοιπα παιδιά του Μίσσα δεν έκαναν σε Ρόδο και Νέα Ζηλανδία "πλάκα" σε όλους τους αντίστοιχους πιτσιρικάδες που τώρα επανδρώνουν τα βασικά τμήματα των υπόλοιπων Εθνικών ομάδων;

Δεν ξέρω πως βλέπουν την ομάδα οι υπόλοιποι, εγώ πάντως θεωρώ πως είναι ελάχιστες οι ομάδες που είναι πραγματικά καλύτερες στο Ευρωμπάσκετ.

Η Εθνική έχει ένα καλό (που για άλλους θεωρείται κακό). Η ομάδα του Ζούρου έχει το "προνόμιο" να αποτελεί το μεγάλο ερωτηματικό της διοργάνωσης. Αυτό καλείται να εκμεταλλευτεί, αυτό είναι ένα μεγάλο χαρτί και μέσα από αυτό μπορεί να χτίσει ψυχολογία. Η ψυχολογία είναι το "Α" και το "Ω" στα σύντομα τουρνουά αυτού του τύπου. Το ταλέντο υπάρχει και αυτό είναι αναμφισβήτητο.

Το σύνολο της φετινής Εθνικής είναι ένα "κράμα" παλιών και νέων, είναι ένα κράμα που αφήνει κατά μέρους το πικ 'ν ρολ και πιέζει ασφυκτικά στην άμυνα, ψάχνοντας με ωριμότητα και καθαρό μυαλό την σωστή επιλογή στην επίθεση.

Σουτέρ έχουμε και μάλιστα καλούς, αρκεί να μην μας φάει το άγχος. Πρόβλημα με την ζώνη δείξαμε πως δεν έχουμε στα φιλικά. Αν γίνουμε καλύτεροι κόντρα σε ομάδες με ψηλά γκαρντ θα έχουμε μεγάλες βλέψεις.

Θεωρούμε πως πρώτος στόχος είναι η είσοδος στην εξάδα και η πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, και πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε. Κι επειδή η ψυχολογία παίζει μεγάλο ρόλο και το μπάσκετ κυλάει στο αίμα του Έλληνα, πιστεύω πως ο Ζούρος απλώς... μιμείται τα πεπραγμένα του Ίβκοβιτς. Το 2009 στην συνέντευξη Τύπου πριν το Ακρόπολις ο "Ντούντα" μίλησε για το Λονδίνο, βγάζοντας το άγχος από τους παίκτες του. Το αποτέλεσμα; Ελεύθερο μπάσκετ και τελικός στην Πολωνία.

Τώρα ο Ζούρος μιλάει για καλό μπάσκετ και εξάδα. Τα αποτελέσματα; Θα τα μάθουμε όλοι μας σύντομα... (Αρκεί στους "4" να μην έχουμε...τελικό).

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗΣ