
Οχι άλλες χαμένες ευκαιρίες στην πόλη...
Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων αντιδρά στην άρση απαλλοτρίωσης του οικοπέδου Λυδάκη
“Το Ηράκλειο δεν αντέχει άλλες χαμένες ευκαιρίες”, απαντά ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Νομού Ηρακλείου στη δημοτική Αρχή με αφορμή την προωθούμενη άρση της απαλλοτρίωσης του οικοπέδου Λυδάκη λόγω έλλειψης χρημάτων προκειμένου να αποζημιώσει τους δικαιούχους.
Με μια συγκροτημένη προσέγγιση ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων ξεκαθαρίζει ότι η έκταση των 26 στρ. του οικοπέδου Λυδάκη που το Σχέδιο Πόλης το ‘58 την χαρακτηρίζει χώρο πρασίνου, πρέπει να παραμείνει ελεύθερος χώρος ως πάρκο χαμηλού και υψηλού πρασίνου για ήπιες αθλητικές δραστηριότητες και πολιτιστικές χρήσεις.
Ο Σύλλογος καλεί τη δημοτική Αρχή και τους βουλευτές να αναλάβουν πρωτοβουλία προκειμένου να μην αποχαρακτηριστεί το οικόπεδο καθώς όπως υπογραμμίζει, κάθε τετραγωνικό μέτρο πρασίνου που χάνεται, είναι χτύπημα στη ραχοκοκκαλιά της πόλης καθορίζει την παραπέρα απορρύθμιση των λειτουργιών και την καθολική αποδόμησή της.
Παράλληλα, καλεί τη δημοτική Αρχή να ανοίξει ένα ουσιαστικό δημόσιο διάλογο με όλους τους φορείς για το πάρκο που σήμερα προτείνει να αποχαρακτηριστεί.
“Το παζάρι του πρασίνου”
Αναντικατάσταση είναι η απώλεια των στρεμμάτων του πρασίνου που θα χαθούν με την άρση της απαλλοτρίωσης του οικοπέδου Λυδάκη, σύμφωνα με το Σύλλογο Αρχιτεκτόνων που τονίζει μεταξύ άλλων:
“Αυτόν τον χώρο, που ως ανάγκη κατέδειξε και κατέγραψε το σχέδιο του ‘58 πριν πενήντα και πλέον χρόνια, το σύγχρονο Ηράκλειο τον τεμαχίζει και τον παζαρεύει και ας υπάρχει το δεδομένο ότι οι ελεύθεροι χώροι στην πόλη μας είναι σχεδόν ανύπαρκτοι και ότι στο μέλλον δεν θα είναι δυνατόν να εξασφαλιστεί ανάλογος χώρος.
Και είναι βέβαιο, πως η σημαντικότητα αυτού του χώρου των 26 στρεμμάτων για την πόλη, δεν μπορεί να αντικατασταθεί με την απαλλοτρίωση των 3.500,00 μέτρων στην οδό Σταδίου, ή με τους επιμήκεις - επικλινείς - μικρού πλάτους χώρους των όχθεων του ρέματος του Μπεντεβή που αναφέρει ως αντιστάθμισμα η δημοτική Αρχή χωρίς βέβαια να παραγνωρίζουμε την σημασία τους.
Ας σημειωθεί πως για κάθε πόλη, σύμφωνα με τους κανόνες της επιστήμης και τις προδιαγραφές του ΥΠΕΚΑ, θα έπρεπε να αντιστοιχούν τουλάχιστον 0,75 τετραγωνικά μέτρα ανά κάτοικο για χρήσεις πάρκου, δηλαδή για τον πληθυσμό του Ηρακλείου αντιστοιχεί επιφάνεια 140 στρεμμάτων πάρκο, και ότι η εγκύκλιος 18 με αρ. πρωτ. 29454/2003 απαγορεύει ρητά την κατάργηση ή την αλλαγή χρήσης των κοινόχρηστων χώρων εφόσον δεν εξαφαλιστεί χώρος αντίστοιχης επιφάνειας στην περιοχή. Σ’ αυτή την αντιστοιχία, η μόνη που συνεισφέρει είναι εκείνη του πάρκου Γεωργιάδη και του πάρκου Θεοτοκόπουλου. Η επιφάνεια των τειχών δεν μπορεί να παίξει αυτό τον ρόλο και από τους προβλεπόμενους χώρους του παλαιού Σχεδίου Πόλης αλλά και των νέων επεκτάσεων με τροποποιήσεις απέμειναν ελάχιστοι χώροι (οικόπεδο Φακίδη κ.λπ.).
Από την αρχαιότητα, όταν ο ανώνυμος άνθρωπος της μάζας έγινε πολίτης, κατέστη εμφανής, η σημαντικότητα των χώρων της συγκέντρωσης- επικοινωνίας της πόλης δηλαδή της Αγοράς και από τότε η πόλη και η δημόσιος χώρος σχεδιαζόταν σαν ενιαίος χώρος. Αυτό το αξίωμα για τον σχεδιασμό των πόλεων παραμένει στον Μεσαίωνα και στην Αναγέννηση, όπου ο δημόσιος χώρος διατηρεί την σημαντικότητά του ως η ραχοκοκκαλιά της πόλης ως το βασικό δομικό της στοιχείο.
Αυτό το αξίωμα στο σύγχρονο Ηράκλειο καταστρατηγείται...
Μ’ αυτά τα δεδομένα εμείς επιμένουμε ότι είναι διαρκές καθήκον η ανάκτηση των χαμένων αξιών αυτού του τόπου και ότι η ύπαρξη ενός χώρου πρασίνου - πάρκου που σε ποιότητα και σε ποσότητα υπαγορεύεται από τις ανάγκες του ανθρώπου - πολίτη κάθε ηλικίας, εξασφαλίζει ένα υγιές και αξιοπρεπές περιβάλλον για τον Ηρακλειώτη, είναι ζωτικής σημασίας συνεπώς είναι απαιτητός και στις σημερινές συνθήκες.
Ας γίνει επιτέλους συνείδηση, ότι αυτή η πράξη της ανάδειξης των αξιών που κρύβει κάθε τόπος και η σωστή διαχείρισή τους φέρνει άμεσα αλλά και σε βάθος χρόνου πραγματικά οικονομικά οφέλη”.
“Η οικονομική κρίση απαιτεί αλλαγή νοοτροπίας”
Αλλαγή νοοτροπίας, συμπεριφοράς, στάσης ζωής για τον επαναπροσδιορισμό των αξιών απαιτεί η οικονομική κρίση σύμφωνα με τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων που τονίζει με νόημα:
“Για όλα τα παραπάνω δεν μπορούν να μας πείσουν τα επιχειρήματα της τοπικής αλλά και της κεντρικής εξουσίας. Δεν μας πείθει κυρίως η κεντρική εξουσία ιδιαίτερα όταν βλέπουμε τις σημερινές προτεραιότητες και τις χρηματοδοτήσεις έργων όπως δεν μας έπεισαν οι προηγούμενες δημοτικές Αρχές. Τα εκατομμύρια ευρώ των εισφορών σε χρήμα που εισπράχθηκαν από την ένταξη των περιοχών στο Σχέδιο, όφειλαν οι Αρχές να τα διαχειριστούν με προτεραιότητες που δεν θα έφερναν τα σημερινά αδιέξοδα της πόλης. Αυτά τα χρήματα εισπράχθηκαν και εισπράττονται βάσει του 1337/81 παλαιότερα και του 2508/97 σήμερα για την εξασφάλιση αυτών των χώρων.
Ζητώντας συγνώμη από τους ιδιοκτήτες, όχι μόνο ως φορέας αλλά και ως πολίτες του Ηρακλείου, για την κατάφωρη αδικία σ’ ένα συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα, εκείνο της ιδιοκτησίας και της μη αποζημίωσής τους σε όλα αυτά τα χρόνια, προκαλούμε τη δημοτική Αρχή να παλέψει και να παρουσιάσει στον Ηρακλειώτη μια διαφορετική εικόνα από την μίζερη εικόνα της υπαναχώρησης.
Να δείξει ότι μέσα στην βαθιά ολόπλευρη κρίση μαζί με τα σοβαρά προβλήματα που έχουν ανακύψει στην ελληνική κοινωνία, μπορούν και πρέπει να υλοποιούνται τέτοιες προσπάθειες. Μόνο έτσι οι πολίτες μπορούν να εμψυχώνονται και να δημιουργούν στο προσωπικό αλλά και στο ευρύτερο περιβάλλον.
Εχουμε καθήκον για το “σπίτι μας”, την πόλη μας.
Αρκετά την πονέσαμε και μας πονάει τόσα χρόνια”.

