
Το σπουδαιότερο δώρο για έναν κωμικό ηθοποιό είναι να βλέπει ότι κάνει τον κόσμο να γελάει, ειδικά σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Ο Θανάσης Βισκαδουράκης είναι σίγουρα ένας ηθοποιός που επιτυγχάνει να χαρίζει το γέλιο στους θεατές, κάτι που αναμένεται να κάνει και στο Ηράκλειο την ερχόμενη Δευτέρα με το έργο «Δε Βλέπω, δεν ακούω, δε μιλάω».
«Είμαστε ένας καταθλιπτικός λαός, ένας λαός πεσιμιστικός, ένας λαός που του αρέσει να το παίζει θύμα, αγαπάει τη θυματοποίηση, άρα πρέπει να βρει μια λύση μέσω αυτού. Αυτό σημαίνει ότι με την κωμωδία και το γέλιο χαίρεται», αναφέρει στην «Π».

Μιλήστε μας για το έργο, που δεν είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται.
«Το έργο ανέβηκε το 1999 για πρώτη φορά με τους ίδιους συντελεστές αλλά και την Παναγιώτα Βλαντή. Μετά από 11 ολόκληρα χρόνια ξανανεβαίνει το έργο με τους τρεις ίδιους ηθοποιούς, τον τυφλό, το μουγγό και τον κουφό, αλλά με μια άλλη γυναίκα, τη Δήμητρα Στογιάννη, σε σκηνοθεσία Χρήστου Χατζηπαναγιώτη. Ξεκινήσαμε την περσινή θερινή σεζόν, πήγαμε χειμώνα και δουλεύουμε τώρα και καλοκαίρι και θα πάμε πάλι χειμώνα. Είμαστε τέσσερις σεζόν με αυτό το έργο, αυτό σημαίνει ότι έχει επιτυχία, εισπρακτική και καλλιτεχνική.»
Τι σας έκανε να αποφασίσετε να το ανεβάσετε ξανά μετά από 11 χρόνια;
«Αυτό που μας έδωσε κίνητρο για να ανεβεί η παράσταση ήταν ότι το συζητάγαμε και οι τρεις γιατί είμαστε φίλοι και από την ίδια δραματική σχολή και το έργο το έχει γράψει ο Γιώργος Θεοδοσιάδης σε διασκευή που είναι δάσκαλός μας. Ο κόσμος έλεγε ότι «με αυτό το έργο είχαμε γελάσει, είναι ωραίο , να ανέβει ξανά». Εμείς ήμασταν λίγο φειδωλοί, λίγο συμμαζεμένοι αλλά ο Σπύρος Πούλης πήρε τα ηνία και έδωσε κουράγιο και σε μας. Λέει «μάγκες, πάμε να το ανεβάσουμε». Έτσι ανέβηκε αυτό το έργο, από την πρωτοβουλία των τριών. Αυτό σημαίνει και μια στήριξη της επιχείρησης, διαφορετικά δεν μπορεί να ανέβει ένα έργο, χωρίς την παραγωγή. Επειδή είμαστε μια χώρα που έχει γαλουχηθεί να πυροβολεί τους επιχειρηματίες βρέθηκε ένας άνθρωπος, πολύ γνωστός επιχειρηματίας και είπε να ανεβάσουμε το έργο με την πρώτη, γιατί το είπαμε και σε άλλους και αρνήθηκαν. Αυτός χωρίς δεύτερη σκέψη, πίστεψε σε μας και δικαιώθηκε, εισπρακτικά αυτός κι εμείς καλλιτεχνικά και εισπρακτικά μαζί.»
Πιστεύετε πως θα μπορούσαν να συμβιώσουν ένας μουγγός, ένας τυφλός και ένας κουφός;
«Βεβαίως, απλώς αυτό ξενίζει λίγο στην ελληνική πραγματικότητα γιατί ο Έλληνας πρέπει να καταλάβει ότι υπάρχουν άνθρωποι με ειδικές ανάγκες. Είμαστε ένας σκληρός λαός, δε γνωρίζουμε ότι υπάρχουν δίπλα μας άνθρωποι με ιδιαίτερα προβλήματα ή χαρίσματα, όπως το θέτει ο καθένας. Άνετα συγκατοικούν. Εγώ έχω φίλους, τα έχω φτιάξει και με κωφή γυναίκα, δεν τρέχει τίποτα. Είναι απλοί άνθρωποι όπως είμαστε εμείς, καθημερινοί με ελαττώματα, προτερήματα, με επαγγελματικές ενασχολήσεις, μορφωμένοι, καλλιεργημένοι. Ανετότατα συγκατοικούν και συμπορεύονται, δημιουργούν έρωτες, φιλίες. Δε διαφέρουν, απλώς ο Θεός τους στέρησε την ακοή ή την ομιλία ή την όραση».
Η κωμωδία είναι κάτι που ο κόσμος έχει περισσότερη ανάγκη από ποτέ;
«Βεβαίως, εξάλλου είμαστε ένας καταθλιπτικός λαός, ένας λαός πεσιμιστικός, ένας λαός που του αρέσει να το παίζει θύμα, αγαπάει τη θυματοποίηση, άρα πρέπει να βρει μια λύση μέσω αυτού. Αυτό σημαίνει ότι με την κωμωδία και το γέλιο χαίρεται. Είμαστε ένας αντιφατικός λαός και στο γέλιο και στο κλάμα, επομένως, η λύση του συνδρόμου της απογοήτευσης και πεσιμισμού του λαού είναι κάτι για να χαρεί και να γελάσει, άρα καταφεύγει στις καλές κωμωδίες».
Η κρίση έχει αγγίξει το θέατρο; Την τηλεόραση;
«Το θέατρο πάντα ήταν σε κρίση. Οι ηθοποιοί ειδικά του θεάτρου το γνωρίζουν, οι επαγγελματίες ηθοποιοί, όχι οι ηθοποιοί- αλεξιπτωτιστές, γιατί στη χώρα αυτή που ζούμε ό, τι δηλώσεις είσαι. Αυτοί που είναι ηθοποιοί ξέρουν τι σημαίνει κρίση. Απλώς αυτή τη στιγμή λόγω οικονομικής κρίσης και επειδή η χώρα μπήκε στο ΔΝΤ τα πράγματα για τους ηθοποιούς είναι ακόμα χειρότερα, απλώς ο κόσμος δεν ξέρει ότι οι ηθοποιοί δεν έχουν καμία σχέση με τους τραγουδιστές, οι μισθοί των ηθοποιών είναι πάρα πολύ χαμηλοί, δεν έχουν ποτέ 12 μήνες ασφάλεια ή εργασία, απολύονται ανά τρεις ή έξι μήνες, ένας μπορεί να δουλέψει και οχτώ μήνες ασταμάτητα. Μεγάλο ποσοστό των ηθοποιών γνωρίζει τι πάει να πει κρίση και δυσκολίες οικονομικές. Σίγουρα το ΔΝΤ έκοψε τα σίριαλ στην τηλεόραση, τις διαφημίσεις, τα σπικάζ, όλα αυτά συμβάλλουν στη μείωση των εσόδων τους, αλλά είμαστε μαθημένοι εμείς.
Στην τηλεόραση έχουν κοπεί τα σίριαλ, είναι λιγοστά, ελάχιστα, ό, τι κάνει το Mega, ένα ο Alpha, ένα ο Αντ1, δε γνωρίζω πολλά, ξέρω ότι όλα αυτά ανατρέπονται. Οι μισθοί έχουν πέσει πολύ και στην τηλεόραση και τη διαφήμιση. Το Mega πάντα κρατούσε κάποιες σταθερές στα οικονομικά του. Δοθήκαν λεφτά, μην είμαστε αχάριστοι, αλλά αυτή τη στιγμή όλα έχουν πέσει».
Θα σκεφτόσασταν να ασχοληθείτε ξανά με τη σάτιρα, κάτι που είχατε κάνει στο παρελθόν;
«Βεβαίως, εγώ επειδή είμαι και πολυπράγμων ως χαρακτήρας έχω κάνει και παρουσίαση και ραδιόφωνο, κάνω και σπικάζ... δε γίνεται αλλιώς να επιβιώσεις οικονομικά. Αν περίμενα να επιβιώσω μόνο από το μισθό του ηθοποιού θα είχα καταστραφεί.
Έχετε σχέδια για το χειμώνα, εκτός από την παράσταση;
«Μιλάω για κάτι επαγγελματικά αλλά όλα είναι στον αέρα, δεν υπάρχει κάτι να σου πει ο άλλος ότι αυτό θα γίνει, είναι όλα υπό συζήτηση και υπό αναίρεση. Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Με την περιοδεία είμαστε τυχεροί που γνωρίζουμε όλη την Ελλάδα. Ολοι έχουν πρόβλημα με το εισιτήριο, έχουν κατεβεί οι τιμές του εισιτηρίου του θεάτρου. Κάποτε είχε 30 ευρώ, τώρα είναι 20, 18 ή 16 ευρώ. Αλλά σκεφτείτε το κόστος, βενζίνες, πετρέλαια, σκηνικά... είναι πολλά τα έξοδα για έναν περιοδεύοντα θίασο. Εχουμε κάνει μια πολύ ωραία παράσταση, θεωρώ με πολλή αγάπη και πίστη, πολύ όμορφη, διασκεδαστική , έχει πάρα πολύ γέλιο και δεν είναι τυχαίο ότι μας έχει τιμήσει ο κόσμος. Είμαστε μια από τις επιτυχίες του καλοκαιριού και δεν το λέω με έπαρση ούτε με αλαζονεία, αλλά βλέπω στα μάτια των θεατών ότι γελάνε, ξεσκάνε. Η δουλειά του ηθοποιού, ειδικά των κωμικών είναι αυτό, είναι σπουδαίο να κάνεις τον κόσμο να γελάει σε δύσκολους καιρούς. Είναι και το σπουδαιότερο δώρο».
"Δε Βλέπω, δεν Ακούω δε Μιλάω"
Ένας τυφλός. Ένας κουφός. Ένας μουγγός. Είναι φίλοι, ζουν μαζί κι αντιμετωπίζουν από κοινού τις αντιξοότητες που δημιουργεί η καθημερινότητα και οι ειδικές τους δυνατότητες. Σ’ αυτή την μικρή Βαβέλ, σ’ αυτήν την εντελώς ασυνήθιστη συνύπαρξη, ο κάθε ήρωας έχει αναπτύξει τον δικό του κώδικα για να επικοινωνεί με τους άλλους. Και τα καταφέρνουν τόσο… όσο… Κάποια στιγμή μπαίνει στην ζωή τους μια κοπέλα γεμάτη δύναμη και αισιοδοξία, ένας άγγελος της αγάπης. Και όλα αλλάζουν ξανά!!!
Το "Δεν Βλέπω δεν Ακούω δε Μιλάω", εμπνευσμένο από έναν παλιό ινδικό μύθο για την υπομονή και την μακροθυμία απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, είναι μια πολύ ιδιαίτερη, ξεκαρδιστική κωμωδία.
Συντελεστές της παράστασης: Κείμενο: Γιώργος Θεοδοσιάδης, σκηνοθεσία: Χρήστος Χατζηπαναγιώτης , επιμέλεια κειμένου: Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Δημήτρης Καντάς, σκηνικά: Λία Ασβεστά, κοστούμια: Αλέξης Φούκος, μουσική Επιμέλεια: Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, βοηθός σκηνοθέτη: Δημήτρης Καντάς, πρωταγωνιστούν: Σπύρος Πούλης, Θανάσης Βισκαδουράκης, Σπύρος Σπαντίδας, Δήμητρα Στογιάννη.

