Ως προϊόν Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.) καταχωρήθηκε το ξύγαλο Σητείας, πράγμα που σημαίνει ότι αν γίνει σωστά η αξιοποίηση της καταχώρησης θα ανοίξουν νέοι ορίζοντες για την εμπορία του.

Ο εκτελεστικός κανονισμός για την αναγνώριση του προϊόντος ως Π.Ο.Π. καταχωρήθηκε χθες στην επίσημη εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Ξύγαλο Σητείας είναι προϊόν οξύνισης του γάλακτος και παρασκευάζεται από κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα ή και μείγμα αυτών, προερχόμενο από ζώα που εκτρέφονται παραδοσιακά στην περιοχή της Σητείας και ανήκουν αποκλειστικά σε αυτόχθονες τύπους ελληνικής αίγας και σε τοπικές φυλές προβάτων (φυλής Σητείας ως επί το πλείστον και φυλές Ψηλορείτη και Σφακίων ή και διασταυρώσεις μεταξύ αυτών).

Τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του Ξύγαλου Σητείας είναι τα εξής: χρώμα λευκό, υφή αλοιφώδης ή/ και κοκκώδης (επιδερμίδα δεν υπάρχει), γεύση δροσερή, υπόξινη, ελαφρώς αλμυρή και ευχάριστο χαρακτηριστικό άρωμα.

Παράγεται στην περιοχή της Σητείας, που είναι όλη η πρώην επαρχία Σητείας . Η περιοχή ουσιαστικά αποτελεί χερσόνησο, που καταλαμβάνει όλο το ανατολικό άκρο της Κρήτης, απομονωμένη «φυσικά» από το υπόλοιπο νησί, λόγω των βουνών της Θρυπτής – Ορνού στα δυτικά και των τριών θαλασσών που τη βρέχουν από βορρά, ανατολή και νότο (Κρητικό Πέλαγος, Μεσόγειος Θάλασσα, Λιβυκό Πέλαγος αντίστοιχα).

Τρόποι Εκτροφής

Τα αιγοπρόβατα στην περιοχή της Σητείας (Δήμοι Σητείας, Ιτάνου, Λεύκης, Μακριγιαλού) εκτρέφονται παραδοσιακά σε εκτατικές ή το «πολύ» ημι-εντατικές εκτροφές, σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές με μέγιστο υψόμετρο 1.000 μέτρα. Στις ημιορεινές περιοχές μετακινούνται κατά τους μήνες Μάιο - Νοέμβριο κάποια από τα κοπάδια των πεδινών περιοχών (π.χ. στο οροπέδιο της Ζακάθου & Σιτάνου από την περιοχή της Ζάκρου). Σε άλλες περιοχές παραμένουν τα κοπάδια καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου (π.χ. ημιορεινές Χρυσοπηγή, Ορεινό, Κρυά, Μητάτο ή και πιο πεδινές Γούδουρας - Αρμένοι).