
Του Κώστα Μπογδανίδη
Είναι καταπατητές με δικαστική βούλα ΟΛΗ και π. Δήμος Αλικαρνασσού!
Η απόφαση του δικαστηρίου που δικαιώνει ιδιοκτήτη της περιοχής
Καταπατητές και με τη δικαστική βούλα είναι πλέον ο ΟΛΗ και ο (πρώην) Δήμος Αλικαρνασσού! Με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου δικαιώθηκε ο πρώτος από τους κατοίκους της Αλικαρνασσού που προσέφυγε στη Δικαιοσύνη ζητώντας να του αναγνωριστεί ότι ο περιβόητος παραλιακός έγινε πάνω σε ιδιωτικά κτήματα χωρίς τις νόμιμες διαδικασίες και τις απαλλοτριώσεις που απαιτούνται!
Η 151/2011 απόφαση του Δικαστηρίου δικαιώνει τον ιδιοκτήτη κ. Κ. Βαρβαρέσσο που προσέφυγε είναι σημαντική - αποτελώντας δικαστικό προηγούμενο - για όσες ανάλογες υποθέσεις ακολουθούν!
Το Δικαστήριο, με την απόφασή του δέχεται την αγωγή και επιβάλλει στον ΟΛΗ και τον (πρώην) Δήμο Αλικαρνασσού - σήμερα Δήμο Ηρακλείου - να μην συμπεριλάβουν το τμήμα των 22 τετραγωνικών στο δρόμο. Το εντυπωσιακό είναι ότι:
- Το τμήμα είναι σύνορο της Δωδεκανήσου, είναι πλέον δρόμος ταχείας κυκλοφορίας και πρέπει να αποκλειστεί!
- Η απόφαση στην ουσία στηρίζει τις παλιές θέσεις του Δήμου Ηρακλείου που έλεγε τότε ότι παραβιάστηκε η νομιμότητα και (σήμερα) τυπικά βρίσκεται στη θέση του εναγόμενου!
Η απόφαση
Το Δικαστήριο (Ευσεβία Νεονάκη, Κ. Ρόκος, Αθ. Γαλιουδάκη) στο δια ταύτα της απόφασης αναφέρει:
“ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ αντιμωλία των διαδίκων
ΔΕΧΕΤΑΙ την αγωγή
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ τον ενάγοντα ως μόνο και αποκλειστικό κύριο ενός τμήματος ακινήτου 22 μ2, το οποίο έχει σχήμα ορθογωνίου τριγώνου με κορυφή από τη νοτιοδυτική πλευρά του και βάση από τη δυτική, και συνορεύει δυτικά επί πλευράς 11μ. με την οδό Δωδεκανήσου, βόρεια, επί πλευράς μήκους 3,60μ. με τμήμα της οδού Πυγδάμου, και ανατολικά επί πλευράς 12,20μ. με ακίνητο του αιτούντα, αποτυπώνεται δε στο με χρονολογία Ιούλιος 1988 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα - μηχανικού Στέλιου Αλεξάκη, με τα στοιχεία Δ-Ε-Ζ-Γ-Δ. Το ως άνω τμήμα των 22τ.μ. αποτελεί τμήμα του ενιαίου όλου ακινήτου του ενάγοντος που κείται στη θέση ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ή ΜΑΝΤΡΑΚΙ εντός του ρυμοτομικού σχεδίου της πόλεως Ν. Αλικαρνασσού, του ομωνύμου δήμου, του Ειρηνοδικείου και υποθηκοφυλακείου Ηρακλείου, συνολικής εκτάσεως 220.τμ. με ισόγεια οικία επιφανείας 70τ.μ. που συνορεύει βόρεια σε πλευρά μήκους 20μ. με την οδό Πυγδάμου, νότια σε πλευρά μήκους 20μ. με ιδιοκτησία Μαρίας Σταματίου, ανατολικά σε πλευρά μήκους 11μ. με ιδιοκτησία Πετασσάκη και δυτικά σε πλευρά μήκους 11μ. με την οδό Δωδεκανήσου.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στους εναγόμενους να συμπεριλαμβάνουν το ως άνω επίδικο τμήμα του ακινήτου του ενάγοντος στο σχεδιάγραμμα και στις μελέτες του έργου “Ανάπλαση παραλιακού μετώπου Δήμου Ν. Αλικαρνασσού”, έως ότου αυτό τυχόν απαλλοτριωθεί νόμιμα
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ χρηματική ποινή 3.000 ευρώ για κάθε παραβίαση της ανωτέρω διατάξεως
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ στους εναγόμενους τη δικαστική δαπάνη του ενάγοντος ύψους 800 ευρώ”.
Επί της ουσίας της υπόθεσης το Δικαστήριο αποδέχθηκε τα τεκμήρια και τις μαρτυρικές καταθέσεις απ όπου προέκυψε ότι ο ιδιοκτήτης αγόρασε στα “Θαλασσινά” το ακίνητο συνολικής έκτασης 220τ.μ. με ισόγεια κατοικία - ενώ δεν αποδέχθηκε τον ισχυρισμό του ΟΛΗ και του δήμου για τη χερσαία ζώνη του λιμένος.
“... Ειδικότερα δε”, αναφέρει, “όσον αφορά το επίδικο τμήμα, αποδεικνύεται ότι τούτο συμπεριελήφθη στα όρια της ως άνω καθορισθείσης χερσαίας ζώνης παράτυπα, αφού αποτελούσε ιδιωτική έκταση και μάλιστα παραχωρηθείσα από το Δημόσιο προς αποκατάσταση προσφύγων. Το σφάλμα δε αυτό έλαβε χώρα εξαιτίας του γεγονότος ότι ο καθορισμός της γραμμής λιμένα έλαβε χώρα με βάση την ρυμοτομική γραμμή των οικοδομικών τετραγώνων, γεγονός που ήταν ανεφάρμοστο στην επίδικη περιοχή, η οποία ως μη ενταχθείσα εισέτι στο Σχέδιο Πόλης, δεν είχε οικοδομικά τετράγωνα. Στη συνέχεια, κατά το έτος 1950, το Λιμενικό Ταμείο Ηρακλείου εκμίσθωσε προς την εταιρεία πετρελαιοειδών ΒΡ μείζονα έκταση 12 στρεμμάτων της χερσαίας ζώνης στην περιοχή, στην οποία συμπεριλαμβανόταν και το επίδικο τμήμα των 22τ.μ. Η μισθώτρια εταιρεία μάλιστα περιτοίχισε τις εγκαταστάσεις της με τοίχο ύψος 2,50 μέτρων συμπεριλαμβάνοντας και το επίδικο σε αυτές, κατά τρόπο ώστε να είναι αδύνατη η πρόσβαση σε αυτό από οποιονδήποτε. Το γεγονός ότι το επίδικο τμήμα απετέλεσε, με τον προεκτεθέντα προσδιορισμό, τμήμα της χερσαίας ζώνης λιμένος, αποδεικνύεται ιδίως από το με αριθμό πρωτ. 13605/1-11-07 έγγραφο του Δήμου Νέας Αλικαρνασσού (Τεχνική Υπηρεσία) προς την Περιφέρεια Κρήτης στο οποίο μάλιστα εκτός του ότι αναφέρεται ότι τούτο (επίδικο) εμφανίζεται εντός της χερσαίας ζώνης του λιμένος, διευκρινίζεται ότι εμφανίζεται εντός της περιτοίχισης των πρώην εγκαταστάσεων της ΒΡ. Μόνος όμως ο διοικητικός καθορισμός της ζώνης ως απλή πράξη της Διοίκησης χωρίς τη συναίνεση ή σύμφωνη γνώμη του κυρίου του ακινήτου, δεν είναι ικανός να προσδώσει την ιδιότητα του δημοσίου κτήματος σε ιδιωτικό ακίνητο, χωρίς σχετική απαλλοτρίωση και καταβολή της αποζημιώσεως στον ιδιοκτήτη...”.
“Ενώ έτσι είχαν τα πράγματα, η πρώτη των εναγόμενων ανέθεσε σε τρίτη εταιρεία τη διενέργεια χωματουργικών εργασιών για την εκτέλεση του έργου “Ανάπλαση παραλιακού μετώπου Δήμου Ν. Αλικαρνασσού” και στο πλαίσιο του έργου αυτού ερήμην του ενάγονος και χωρίς να λάβει γνώση συμπεριέλαβε στην μελέτη της αυθαίρετα και παράνομα και το επίδικο τμήμα εκ του ακινήτου του υποστηρίζοντας ότι πρόκειται δήθεν για ιδιοκτησία της, μη αναγνωρίζοντας με τις ενέργειές της αυτές την κυριότητά του επί αυτού, αφού με την εκτέλεση του έργου τμήμα αυτό της ιδιοκτησίας του μετατρέπεται σε δρόμο κατά διαπλάτυνση της δυτικά υπάρχουσας ήδη οδού Δωδεκανήσου.
Παράλληλα, ο δεύτερος εναγόμενος δια των αρμοδίων οργάνων του συμφώνησε με τον πρώτο εναγόμενο στην εκτέλεση του έργου και επιπλέον σε καμία ενέργεια δεν προέβη προκειμένου να μην αποκοπεί τμήμα του πολεοδομικού του ιστού προς όφελος της δημιουργίας ενός δρόμου ταχείας κυκλοφορίας πλησίον κατοικημένων περιοχών. Χαρακτηριστική δε είναι η γνωμοδότηση της νομικής συμβούλου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ηρακλείου, Αικατερίνης Χαλκιαδάκη - Χατζηεμμανουήλ, η οποία καταλήγει σε συμπεράσματα που επιβεβαιώνονται και από την παρούσα δίκη. Ειδικότερα, επισημαίνεται ότι ο δεύτερος εναγόμενος στο βόρειο - ανατολικό τμήμα της επίδικης πολεοδομικής ενότητας 17, επέδειξε ανοχή και παθητική στάση, αδιαφορώντας για τα όσα συνέβαιναν στην περιοχή. Επιπλέον, παρέκαμψε όλα τα έγγραφα που κατείχε και ο ίδιος και έλαβαν άλλωστε υπόψη τους το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ και ο γενικός γραμματέας της Περιφέρειας Κρήτης όταν εγκρίθηκε το σχέδιο πόλεως στην επίδικη περιοχή “Θαλασσινά” (ΦΕΚ 336/ΑΑΠ/1-8-2007). Επίσης, επισημαίνεται ότι πριν ακόμη την έγκριση για την τροποποίηση και επέκταση του ΓΠΣ ο δεύτερος εναγόμενος, κατά παράβαση της όλης διαδικασίας που είχε προηγηθεί, άρχισε διαπραγματεύσεις με τον ΓΓ της Περιφέρειας Κρήτης και τον πρώτο εναγόμενο και αποφάσισαν με συνεργασία τους την ανάπλαση της περιοχής με την οποία καταλαμβάνεται και μέρος του εγκεκριμένου σχεδίου πόλης χωρίς να έχουν προηγηθεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες τροποποίησης του σχεδίου και ιδίως χωρίς την προηγούμενη απαλλοτρίωση και την καταβολή των προβλεπόμενων αποζημιώσεων στους θιγόμενους”.

