Στο πρόσφατο παρελθόν όταν το ...χρήμα έρεε με τις «αγελάδες να είναι παχιές» οι μεγάλες ομάδες έφερναν κράχτες ποδοσφαιριστές, όλες πραγματοποιούσαν πολλές μεταγραφές (οι περισσότερες αποδεικνύονταν ...μούφα, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα» και οι εφημερίδες αυτήν την περίοδο ασχολούνταν με τις αφίξεις τους αλλά και με σενάρια αγοράς του Κρέσπο, του Ρικέλμε και του Ροναλντίνιο.

Φέτος η οικονομική κρίση χτυπάει ..κόκκινο και το μεταγραφικό παζάρι είναι το φτωχότερο της τελευταίας δεκαετίας. Ολοι σχεδόν ασχολούνται με τα «στημένα»και τους εντυπωσιακούς διαλόγους και όχι με τους καθαρά πρωταγωνιστές των γηπέδων. Ευτυχώς που η ΑΕΚ με την ηχηρή κίνησή της να φέρει τον Γκουντγιόνσεν ,τη ρελάνς του ΠΑΟΚ με τον Γεωργιάδη και η συμφωνία του Ολυμπιακού με τον Γέστε, έκανε το ...παζάρι να αποκτήσει κάποιο ενδιαφέρον. Γενικά αυτοί που έρχονται (ο Μπέλεκ, ο Μαρκάνο, ο Κάιτα και ο Γκρίμπιτς) είναι ή δανεικοί ή άγνωστοι. Ακόμα κι ο Ολυμπιακός που θα πάρει τα χρήματα του Τσάμπιονς λιγκ κινείται με στόχο το μέλλον και επενδύει σε πιτσιρίκους από τη Σερβία: από τους πολλούς παίκτες που αγόρασε, σίγουρη θέση στην περσινή του ομάδα έχει για την ώρα μόνο ο τερματοφύλακας Κοστάντσο. Οι άλλοι νεοφερμένοι του είναι ωραία δύσκολα στοιχήματα.Αυτό το γεγονός δεν είναι δα και τόσο φοβερό.Οι κινήσεις των ομάδων εν μέσω οικονομικής κρίσης δείχνουν ότι θέλουν να επενδύσουν στους μικρούς,ελπιδοφόρους παίκτες και στο ντόπιο στοιχείο. Οι σπάταλες από τις ομάδες παλαιότερα δεν έφεραν και το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Να θυμίσω ότι ,ακόμα και όταν υπήρχε χρήμα, οι μεγάλες πορείες του ΠΑΟ στο Τσάμπιονς λιγκ έγιναν με πρωταγωνιστές τα παιδιά της Παιανίας (τον Γκούμα, τον Μπασινά, τον Καραγκούνη) και όχι με τον Σισέ και τον Λέτο. Ακόμα σήμερα δεν έχουμε δει τον Ολυμπιακό να παίζει καλύτερη μπάλα από αυτή που έπαιξε το 1999 η ομάδα του Μπάγεβιτς με τον Τζόρτζεβιτς, τον Γεωργάτο, τον Γιαννακόπουλο, τον Αλεξανδρή και τον γέρο Γκόγκιτς.

Η ΑΕΚ των πολλών πεταμένων εκατομμυρίων των τελευταίων ετών δεν συγκρίνεται με εκείνη του Βασίλη Τσιάρτα και του Ντέμη Νικολαΐδη: οι δυο τους δεν μιλιόντουσαν μεταξύ τους αλλά η ΑΕΚ έφτασε ένα βήμα από τον ημιτελικό του κυπέλλου Κυπελλούχων κάποτε. Ακόμα και στον Πανιώνιο όσα πέτυχε ο Σαπουντζής ούτε καν τα φαντάστηκε ο Ρεκόμπα: το ποδόσφαιρο είναι ένα μυστήριο σπορ στο οποίο τα λεφτά, η σπατάλη και ο κομφορμισμός είναι συχνά συνταγή αποτυχίας.

Ολα αυτά ισχύουν, όσο ισχύει και το ότι ο Βαζέχα σκόραρε πιο πολύ από τον Σισέ, αλλά ο κόσμος δεν θέλει να τα ακούει. Πρώτον, γιατί τον πείσαμε ότι μόνο με τα χρήματα φτιάχνεις ομάδες . Και δεύτερον, γιατί βλέποντας πώς δουλεύουν όσοι διοικούν τις ομάδες σήμερα ο κόσμος δεν περιμένει τίποτα.

Αντώνης Παπουτσάκης