
Του Γιάννη Ζωράκη
Με μπαμπά από το Βραχάσι κι έχοντας ζήσει όλα τα καλοκαίρια της στο Μέρωνα Ρεθύμνου απ’ όπου κατάγεται η μητέρα της, η Μάρα Βλαχάκη βρίσκεται για τρίτη ημέρα στα «πάτρια εδάφη» συμμετέχοντας στον «Υπηρέτη δύο Αφεντάδων».
Σ’ ένα διάλλειμα από τις παραστάσεις, η απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου και του Εθνικού Ωδείου, βρήκε το χρόνο να μιλήσει αποκλειστικά στην «Π» για την παράσταση, τις συνεργασίες της, αλλά και το ποια είναι η στόχευση της στη δύσκολη συγκυρία.
Με πολλαπλούς ρόλους μέσα στην παράσταση η Μάρα, αναλύει και αναλύεται, θέλοντας να δείξει πως η νέα γενιά ηθοποιών, έχει όχι απλά δυνατότητες, αλλά και θέληση να φέρει το κάτι διαφορετικό στο γκρίζο της καθημερινότητας.
«Ο ρόλος που ξεχωρίζω μέσα στην παράσταση είναι ο ρόλος μίας πόρνης στο λιμάνι, όπου δεν έχω λόγια αλλά μ’ ενδιαφέρει ο τρόπος που αντιδρά ένας ηθοποιός πάνω στη σκηνή χωρίς να μιλάει» αναφέρει χαρακτηριστικά δίνοντας το στίγμα της.
Ένα στίγμα χαράς για μια συμμετοχή στο Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κρήτης, που την κάνει υπερήφανη για την καταγωγή της.
«Χαίρομαι πάρα πολύ που είμαι για μία ακόμα φορά στο ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης και που έχω συνεργαστεί μ’ έναν τόσο καλό σκηνοθέτη όπως ο Γιάννης ο Κακλέας» υποστηρίζει η Μάρα Βλαχάκη κι εξηγεί:
«Ο Γιάννης ο Κακλέας είναι ένας άνθρωπος που μιλάει στην ουσία των πραγμάτων. Είναι χαρακτηριστικό πως όσες φορές ανέβηκε ο Υπηρέτης δύο αφεντάδων ανέβηκε στη φορμαλιστική και στημένη μορφή της Κομέντια Ντε Λ’ άρτε. Εκείνος επιχείρησε να δει το έργο τελείως ρεαλιστικά και να δώσει μια σημερινή μορφή στους χαρακτήρες και να μιλήσει στην ουσία».
Αναφερόμενη στα θέλω της, η Μάρα Βλαχάκη τονίζει:
«Αυτό που μ’ ενδιαφέρει περισσότερο σαν καλλιτέχνη είναι το μουσικό θέατρο που στην Ελλάδα βέβαια δεν έχει εξελιχθεί τόσο πολύ. Θα ξεχώριζα τη δουλειά μου με το Θέμη το Μουμουλίδη στην Όπερα της Πεντάρας που ήταν από τις σημαντικές συμμετοχές μου, στο ρόλο της Λούση. Ήταν μια καταπληκτική εμπειρία για μένα γιατί έκανα αυτό που θέλω».
Κλείνοντας τονίζει την προσπάθεια του ΔΗΠΕΘΕΚ, δίνοντας μια νότα αισιοδοξίας για το μέλλον.
«Το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης έχει κάνει μια καταπληκτική παραγωγή κι αυτό είναι που με κάνει να πιστεύω πως υπάρχει ποιότητα, υπάρχει μεράκι και κρατιέται το θέατρο.
Μόνο έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε παραπέρα και να κάνουμε ένα βήμα παραπάνω στον πολιτισμό» αναφέρει καταληκτικά.

