Ένα ηχηρό “όχι” στην καύση των απορριμμάτων λέει η αντιπροσωπεία του Τμήματος Ανατολικής Κρήτης του Τεχνικού Επιμελητηρίου τεκμηριώνοντας με συγκροτημένη επιστημονική περιβαλλοντική, κοινωνική και οικονομική προσέγγιση, γιατί η μεθοδολογία αυτή, είναι εντελώς ασύμβατη με τα δεδομένα της Κρήτης.

Η αντιπροσωπεία του Επιμελητηρίου επαναφέρει προς συζήτηση την ανάγκη άμεσης εφαρμογής ενός ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης των απορριμμάτων στην Κρήτη που θα έχει ως κεντρικό άξονα τη μηχανική διαλογή την ανακύκλωση την κομποστοποίηση και τέλος την υγειονομική ταφή των υπολειμμάτων.

Η αντιπροσωπεία του Επιμελητηρίου υπογραμμίζει με νόημα ότι «παρά τις συνεχείς, αγωνιώδεις εκκλήσεις και τις ανησυχίες επιστημονικών, οικολογικών και κοινωνικών φορέων, δεν εφαρμόστηκαν μέτρα μείωσης των στερεών απορριμμάτων με αποτέλεσμα η πρόοδος που έχει επιτευχθεί στη διαλογή των οργανικών - βιοαποδομήσιμων απορριμμάτων στην πηγή και την ανακύκλωση να είναι ελάχιστη. Δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση των πολιτών και συνεπής προώθηση μιας σύγχρονης, εναλλακτικής πολιτικής στη διαχείριση των στερεών απορριμμάτων. Οι λιγοστές εξαιρέσεις -η διαχείριση, για παράδειγμα, των απορριμμάτων στα Χανιά (ΔΕΔΙΣΑ), τα προγράμματα ανακύκλωσης και η υγειονομική ταφή των απορριμμάτων στη Χερσόνησο (ΦοΔΣΑ Πεδιάδος) που βρίσκονται σε σωστή κατεύθυνση- μπορούν να αποτελέσουν θετικά παραδείγματα και να δείξουν τους προσανατολισμούς που οφείλουμε να ακολουθήσουμε στο μέλλον».



Τα σενάρια καύσης



Με πολύ ευθύ τρόπο η αντιπροσωπεία του ΤΕΕ ΤΑΚ θέτει το ζήτημα των σεναρίων καύσης τα οποία η πολιτική ηγεσία του ΕΣΔΑΚ ποτέ δεν έθεσε “στο τραπέζι” του διαλόγου αλλά φαίνεται ότι τα προσεγγίζει ζωηρά.

Στην ανακοίνωση της σημειώνει μεταξύ άλλων ότι «σχεδιάζονται» επί χάρτου μονάδες καύσης σύμμεικτων απορριμμάτων ή δευτερογενών προϊόντων καύσης (Solid Recovered Fuel, SRF και Refuse Derived Fuel, RDF), που προκύπτουν από την επεξεργασία σύμμεικτων απορριμμάτων.

Οι λύσεις αυτές προϋποθέτουν τη συνεχή, εγγυημένη τροφοδοσία των αποτεφρωτήρων με σκουπίδια για 20-25 χρόνια. Είναι λύσεις που δεν επενδύουν στη μείωση των απορριμμάτων, την επανάχρηση και την ανακύκλωση και είναι συνεπώς ακατάλληλες για την Κρήτη που παρουσιάζει αρκετά μικρά ποσοστά εκτροπής του οργανικού - βιοαποδομήσιμου κλάσματος των σκουπιδιών και της ανακύκλωσης. Αποτελούν επιλογές μεγάλου κόστους που δημιουργούν ελάχιστες νέες θέσεις εργασίας σε μια εποχή που τείνει να συρρικνωθεί η παραγωγική βάση του τόπου.

Κυρίως όμως έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις όπως η εκπομπή επικίνδυνων αέριων ρύπων (διοξίνες, φουράνια) που είναι εξαιρετικά δύσκολο να ελεγχθούν και η παραγωγή τοξικής ιπτάμενης τέφρας (εμπλουτισμένης σε βαρέα μέταλλα), η ταφή της οποίας απαιτεί νέους, ειδικούς για τοξικά απόβλητα ΧΥΤΥ (Χώρους Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων), ενώ η αδρανοποίησή της αυξάνει σημαντικά το κόστος της επεξεργασίας. Και όλα αυτά τη στιγμή που σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο (κυρίως στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική) η μέθοδος της θερμικής επεξεργασίας εγκαταλείπεται και τα εργοστάσια καύσης κλείνουν.