Του Γιάννη Ζωράκη

Μπορεί ο «ένας χρόνος μνημόνιο να είναι αρκετός» για να οδηγήσει την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού, άλλα ο ένας μήνας διαμαρτυρία στις πλατείες, φαίνεται πως δεν είναι αρκετός για να εκτονώσει την οργή του λαού.
Χιλιάδες αγανακτισμένοι πολίτες συγκεντρώνονται καθημερινά στις πλατείες όλης της χώρας, αντιδρώντας στην υφιστάμενη πολιτική κατάσταση, αλλά και στην πολιτική ανικανότητα των μεταπολιτευτικών χειρισμών.
Οι διαδηλώσεις στις πλατείες πλησιάζουν σχεδόν τον ένα μήνα, με άλλες να έχουν ατονήσει κι άλλες ακόμα να βρίσκονται στο προσκήνιο.
Στο Ηράκλειο, το επονομαζόμενο «κίνημα των αγανακτισμένων» συνεχίζει να βρίσκεται στην πλατεία Ελευθερίας, έχοντας αποκτήσει υπόσταση, δράση, αλλά και δυναμική.
Με «αυτοδιαχειριζόμενη κουζίνα», μικρής έκτασης «κάμπιγκ», αλλά και εκδηλώσεις σχεδόν σε καθημερινή βάση, οι αγανακτισμένοι του Ηρακλείου, δίνουν το δικό τους μήνυμα εναντίωσης στα όσα συμβαίνουν στη χώρα. Από προχθές μάλιστα, ξεκίνησαν άτυπο δημοψήφισμα, ενώ πραγματοποίησαν επίσης μια πομπή «κυβερνητικού επιταφίου» με καμπάνες, κεριά και ψαλμούς.
Αν η αγανάκτηση ήταν μικρή πριν το «μεσοπρόθεσμο», τώρα έχει «ξεχειλίσει». Ο κυβερνητικός ανασχηματισμός ανακατέματος της τράπουλας, δεν έπεισε κανέναν, ενώ η ψήφιση νέων μέτρων αποτελούν κόκκινο πανί. Οι αγανακτισμένοι ζητούν αλλαγή ουσίας. Δεν αρκούνται σε ανασχηματισμούς. Και πιστεύουν πως όποια μορφή κι αν έχει πλέον η κυβερνητική πολιτική, έτσι όπως δρομολογούνται οι εξελίξεις, είναι καταστροφική.
Γιʼ αυτό και συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις χωρίς διακοπή. Κάποιοι πρότειναν να σταματήσουν οι καθημερινές διαμαρτυρίες στις πλατείες και να επανέλθουν μαζικά την επόμενη εβδομάδα κατά τη διάρκεια ψήφισης του μεσοπρόθεσμου. Οι περισσότεροι όμως, δηλώνουν ανυποχώρητοι κι έτοιμοι να συνεχίσουν μέχρι τέλους.
Σʼ αυτό το κίνημα από την πρώτη ημέρα μέχρι και σήμερα, έχουν αλλάξει πολλά πρόσωπα. Άνθρωποι που ενδιαφέρθηκαν στην αρχή για τις συγκεντρώσεις, εξέφρασαν τη διαμαρτυρία τους, αλλά έφυγαν στη συνέχεια. Πολλοί είναι εκείνοι που μετά τις πρώτες μέρες διαμαρτυρίας αποχώρησαν. Πολλοί επίσης αυτοί που από ενδιαφέρον ή σκεπτικισμό εντάχθηκαν άτυπα στο κίνημα της πλατείας της τελευταίες ημέρες. Μέσα σʼ αυτούς ωστόσο, ένας κορμός ανθρώπων παραμένει σταθερός. Ίσως δεν είναι περισσότεροι από 30, είναι όμως αρκετοί για να συντηρούν μια φωνή αντίδρασης. Άνθρωποι αυτόνομοι πολιτικά, άνθρωποι από διάφορους πολιτικούς χώρους, άνθρωποι της διανόησης και της αντίδρασης του κατεστημένου.
Αρκετοί από τους αρχικούς διαμαρτυρόμενους, ονόμασαν τους παραμένοντες στις καθημερινές διαδηλώσεις της πλατείας «αναρχικούς». Κάποιοι όντως προέρχονται από τον αναρχικό και χωρίς πολιτική ιδεολογία χώρο είναι αλήθεια. Κι αυτοί πιθανόν να συντηρούν σε μεγάλο βαθμό τα όσα συμβαίνουν στο Ηράκλειο μέχρι σήμερα σε σχέση με τους «αγανακτισμένους». Δεν είναι όμως οι μόνοι. Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις, βλέπουν καθημερινά ανθρώπους από διάφορους πολιτικούς χώρους, ανθρώπους χωρίς συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία, ανθρώπους ανήσυχους και ενεργούς.

Πολιτικό διακύβευμα

Αντικείμενο «διαμάχης» προκάλεσε μέσα στις καθημερινές διαμαρτυρίες το πολιτικό διακύβευμα των αγανακτισμένων. Πολλοί εκπρόσωποι πολιτικών σχηματισμών και κομμάτων θέλησαν να «κεφαλαιοποιήσουν» την αγανάκτηση των ανθρώπων στις πλατείες για κομματικό όφελος. Δεν τα κατάφεραν όμως. Πάγια τακτική και θέση των «αγανακτισμένων» είναι το κάθετο όχι εναντίον κάθε μορφής πολιτικοποίησης του αγώνα.
Έτσι αρκετοί βρέθηκαν εκτός διαδικασίας κι άλλοι ακόμα την επέκριναν.
Στο πλαίσιο των επικρίσεων, πολιτικά κόμματα, όπως το ΜΛ ΚΚΕ, στάθηκαν απέναντι στη διαδικασία. Όχι ως προς το είδος της. αλλά ως προς το γεγονός πως «η ανωνυμία δεν μπορεί να βοηθήσει πολιτικά έναν αγώνα».
Οι αντιδρώντες στη διαδικασία, τονίζουν πως δεν μπορεί κανένα κίνημα και καμιά μορφή διαμαρτυρίας να «κρύβεται» πίσω από την ανωνυμία. Μέχρι στιγμής ωστόσο, η διαμαρτυρία έχει «ανώνυμο» και ακομμάτιστο χαρακτήρα. Για λόγους σκοπιμότητας ή ουσίας, θα το δείξει η ιστορία.