Μήνυμα αισιοδοξίας για την κρητική φύση έρχεται από τα Αστερούσια Όρη αφού, για πρώτη φορά μετά απο 22 χρόνια, καταγράφηκε αναπαραγωγική δραστηριότητα γυπαετών.
Ο νεοσσός μαρκαρίστηκε στη φωλιά απο ερευνητές του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κρήτης με τη βοήθεια μελών της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας/Τμήμα Κρήτης και της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης «ΦΟΙΝΙΞ» και αναμένεται να πτερωθεί μέχρι τα τέλη Ιουνίου. Το γεγονός της επιτυχημένης αναπαραγωγής του είδους μετά από τόσα χρόνια στα Αστερούσια αποτελεί και τα πρώτα ουσιαστικά σημάδια ανάκαμψης του πληθυσμού του στην Κρήτη. Ο Γυπαετός έχει καταχωρηθεί ως κινδυνέυουν είδος στην Ελλάδα και απειλείται με εξαφάνιση πανευρωπαϊκά, ενώ ο πληθυσμός του στη χώρα μας αριθμεί έξι ζευγάρια (όλα στην Κρήτη) και τα μόνα στη νοτιοανατολική Ευρώπη.
Το 2011 αναμένεται να πτερωθούν στο νησί τέσσερις νεοσσοί, παραγωγικότητα που αποτελεί και παγκόσμια πρωτιά αφού πρόκειται για μοναδικό νούμερο σε νησιωτικό πληθυσμό. Ωστόσο, το ζευγάρι των Αστερουσίων κατέχει και άλλες πρωτιές σε πανευρωπαϊκό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο αφού πρόκειται για το νοτιότερο ζευγάρι στην Ευρώπη ενώ πουθενά αλλού στο κόσμο δεν υπάρχει φωλιά σε τόσο μικρή απόσταση από την θάλασσα (1,3 km).
Σημαντικό ρόλο για την αναπαραγωγική επιτυχία του συγκερκιμένου ζευγαριού επαιξε η ευαισθητοποίσηση της τοπικής κοινωνίας αφού μειώθηκε η λαθροθηρία, το καθεστώς προστασίας της περιοχής (Ζώνη Ειδικής Προστασίας: «Αστερούσια-Κόφινας GR4310005», Καταφύγιο Άγριας Ζωής), η λειτουργία ταΐστρας αρπακτικών που κατασκευάστηκε το 2004 απο τη Δ/νση Δασών Ηρακλείου με στόχο τη διατήρηση των γυπών των Αστερουσίων. Η τροφοδοσία της ταΐστρας γίνεται συστηματικά απο εργαζόμενους του ΜΦΙΚ, περιστασιακά απο παραγωγούς - κτηνοτρόφους της περιοχής ενώ πιο πρόσφατα αξιοσημείωτη είναι και η συμμετοχή του Συλλόγου Φίλων Περιβάλλοντος Φαραγγιανων - Αστερουσίων. Αξίζει επίσης να αναφερθεί πως χορηγός του ΜΦΙΚ για δράσεις διατήρησης του συγκεκριμένου είδους έχει υπάρξει η εταιρεία ΑΝΕΚ.
Όπως δηλώνει ο Δ/ντης του ΜΦΙΚ Καθ. Μ. Μυλωνάς, «το γεγονός αυτό αποτελεί την καλύτερη απόδειξη πως η φύση μπορεί να ανακάμψει αρκεί να της δώσουμε μια ευκαιρία. Το μόνο που χρειάζεται είναι υπομονή, επιμονή και σεβασμός στο φυσικό κεφάλαιο του τόπου μας».
