Της Μαλβίνας Σφίγγα

Δεν ήταν όνειρο, ήταν η πραγματικότητα, ήταν ο εσπερινός στην Παναγία των Εισοδίων στα Αλάτσατα της Μ. Ασίας.

Για σας Αλάτσατα...

Αγαπημένα μέρη, εκεί που της ζωής τη χρυσανατολή είδαν κάποια μέρα λιόχαρη οι γονείς, οι παππούδες μας, νοσταλγικά η σκέψη μας γυρνά πίσω 89 χρόνια!

Παραμύθια ατέλειωτα, ιστορίες πάντα για τα όμορφα χρόνια, αλλά το κύμα το φουρτουνιασμένο ξερίζωσε τα πάντα, όμως όχι από την καρδιά μας την αγάπη μας για σένα Ιωνία, για σας αγαπημένα Αλάτσατα.

Απόψε ο ύπνος ήταν αλλιώτικος, όνειρο γλυκό...

Το ταξίδι υπέροχο, το καράβι γλιστρά στα γαλανά νερά του Αιγαίου. Φτάνω στο όμορφο νησί της Χίου , κοιτάζω απέναντι στο βάθος, ο Τσεσμές της Μ. Ασίας. Ο καπετάνιος δεξιοτέχνης καμαρώνει κρατώντας το τιμόνι του, ρίχνει και μια ματιά κατά μένα. Το κύμα γλυκοτραγουδά στα απέναντι παράλια. Ο καπετάνιος έρχεται κοντά «καλημέρα, κυρία. Χρόνια πολλά κάνω αυτό το ταξίδι, πρώτη φορά σας βλέπω, να με συγχωράτε, όμως, λέω τι να σας πω, πάρτε λίγο καφέ, ζεστός είναι.»

Τον κοιτώ κατάματα, παίρνω τον καφέ «καλά ταξίδια καπετάνιε. Οι θάλασσες να είναι πάντα γαληνεμένες. Γιατί, όμως, τα μάτια σας είναι δακρυσμένα;»

«Να με συμπαθάς, αλλά εμείς οι ναυτικοί έχουμε μια καρδιά σμιλεμένη με δάκρυ, με χαρά, με πείσμα, υπομονή και η καρδιά μας είναι γεμάτη από αγνή, πραγματική αγάπη. Κωνσταντής το όνομά μου.»

«Καπετάνιε, χρόνια περίμενα τούτη την ώρα, τούτη τη μέρα για να πατήσω τα χώματα της πατρίδας μας, το είχα κρυφό τάμα στην Παναγιά μας ελπίζω να τα καταφέρω...»

Το καράβι δένει. Σαν πουλί πετώ. Δεν ξέρω πού βρίσκομαι, ψάχνω, γυρίζω, απορώ κοιτάζω «α, να εδώ είναι η εκκλησία μας». Ακούω θόρυβο και συγχρόνως μια ηρεμία αλλιώτικη, ένα ηλιοβασίλεμα αλλιώτικο, ανάλαφρο αεράκι φυσά. Συνεχίζω το ταξίδι μου. Η καρδιά μου φουσκωμένη, τα μάτια μου κλαμένα ξαφνικά μια ησυχία. Είμαι στο καμπαναριό της Παναγιάς μας, μια αλλιώτικη μορφή διακρίνω από μακριά. Ένα ασυνήθιστο συναίσθημα πλημμυρίζει την καρδιά. Ξεχωρίζω τη σεπτή μορφή του Πατριάρχη μας από την Κωνσταντινούπολη στα Αλάτσατα, είναι όνειρο ή είναι αλήθεια; Ναι, είναι ο Πατριάρχης μας, είναι ο κ.κ. Βαρθολομαίος. Πετώ χαμηλά, πιο χαμηλά, βλέπω κόσμο πολύ, τι είναι αυτός ο κόσμος; Είναι κόσμος από τα απεναντινά νησιά, Χίο, Μυτιλήνη, ξεχωρίζω ανάμεσά τους και μια άλλη γνώριμη μορφή απλή συναισθηματική, είναι ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου, κ.κ. Ανδρέας με μια όμορφη συντροφιά από το Ηράκλειο της Κρήτης, η μητέρα του σεβασμιοτάτου από τα Αλάτσατα της Μ. Ασίας. Ρίγη συγκίνησης. Αλατσατιανοί και μη στα Αλάτσατα σε ένα θαύμα πραγματικό, λάμπει ο κόσμος όλος μέσα και έξω από την εκκλησιά μας 89 χρόνια, από το 1922, τζαμί και σήμερα η εκκλησιά μας, ο εσπερινός, άραγε είναι αλήθεια; Ή ονειρεύομαι; αρχίζουν οι γλυκές μελωδίες, οι θρησκευτικές μελωδίες, τα κεριά ανάβουν, δεν τρεβοσμήνουν, η φλόγα ανάβει λες και θέλει να φτάσει στον ουρανό. Το «Χριστός Ανέστη», το τροπάριο των Εισοδίων της Θεοτόκου και άλλοι εκκλησιαστικοί ύμνοι, πλήθος ιερέων, κόσμος συγκινημένος, νοερά σκύβω γονατίζω και το θυμίαμα της καρδιάς ανεβαίνει ψηλά, συγκλονιστικές στιγμές, ανοίγω τα μάτια, δεν ήταν όνειρο, ήταν η πραγματικότητα, ήταν ο εσπερινός στην Παναγία των Εισοδίων στα Αλάτσατα της Μ. Ασίας. Με ευλάβεια σκύβομε όλοι που βρεθήκαμε σε αυτό το υπέροχο απόβραδο, φιλάμε με σεβασμό το χέρι του Πατριάρχη μας και το ταξίδι μου συνεχίζει σε ένα γαληνεμένο ύπνο.

29 Μαΐου, ημέρα ιδιαίτερη για τον ελληνισμό αφού πάλι πίσω πάει η σκέψη μας στις 29 Μαΐου του 1453. Ξημέρωσε ημέρα της Κυριακής, ο Πατριάρχης μας τελεί τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό της Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη κοντά και τις δύο ημέρες η πρόξενός μας στη Σμύρνη, ο πρέσβης μας και όλη οι ανώτατοι πνευματικοί άνθρωποι της Σμύρνης.

Το ταξίδι το νοερό τέλειωσε, πραγματικότητα το κόκκινο αυγό και το «Χριστός Ανέστη» στην Αγία Φωτεινή, η ένδειξη της αγάπης μας στην πίστη μας, ημέρες ορθοδοξίας.

Φεγγάρι, εσύ ήσουν η αρχή του πόνου κείνο το Σεπτέμβρη του ‘22, έβγα τώρα να κλείσεις τις πληγές της καρδιάς μας, το θαύμα έγινε καρδιές ανθρώπων, η ανθρωπινή αγάπη δύναμη ψυχής άνθισε. Αυτά τα λουλούδια να είναι πάντα ανθισμένα για την Παναγιά μας.