Του Ν. Τσαγκαράκη

Η γνωστή αντροπαρέα επιστρέφει με ακόμη περισσότερα ανομολόγητα κατορθώματα.



THE HANGOVER PART II

Σκην.: Τοντ Φίλιπς

Πρωτ.: Μπράντλι Κούπερ, Εντ Χελμς, Ζακ Γαλιφιανάκις, Τζάστιν Μπάρθα, Κεν Τζιονγκ, Πωλ Τζιαμάτι

Ο Φιλ, ο Στου, ο Άλαν κι ο Νταγκ ταξιδεύουν στην Ταϊλάνδη για να παραστούν στον γάμο του Στου, οποίος όμως έχει απαγορεύσει κατηγορηματικά το bachelor party που την προηγούμενη φορά τους οδήγησε στην κραιπάλη στο Λας Βέγκας. Όμως ο απτόητος Άλαν αποφασίζει να ρίξει μυοχαλαρωτικό στο φαγητό τους, κι έτσι οι τρεις από τους τέσσερις φίλους ξεκινούν για ακόμα μία ξέφρενη νύχτα, αυτή τη φορά στη χαοτική Μπανκόγκ.

Μια ταινία-καρμπόν της προηγούμενης, οπότε αυτά που υπάρχουν να ειπωθούν είναι λίγα και σαφή. Παρότι δεν είμαστε φανατικοί της σειράς, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί αυτές οι χονδροειδείς κωμωδίες αρέσουν και μπορεί να βλέπονται ευχάριστα. Όπως και το -κατά τη γνώμη μας διασκεδαστικότερο- «Old School» του ίδιου σκηνοθέτη, ενσαρκώνουν την ανδρική φαντασίωση της κραιπάλης (ειδικά όταν επίκειται ή έχει μόλις πραγματοποιηθεί ένας γάμος-‘φυλακή’ για τον άντρα) και μάλιστα μίας που παραβαίνει σχεδόν όλους τους νομικούς και ηθικούς κανόνες, με ευρηματικότητα, γρήγορο ρυθμό, πλούσιο γύρισμα, και με τους ανδρόγυνους Γαλιφιανάκι και Τζονγκ να σπέρνουν πανικό παραλογισμού. ‘Κερασάκι’ η μαϊμού Κρίσταλ η οποία κλέβει την παράσταση με τις ικανότητες και την ανθρωπόμορφη συμπεριφορά της που την ενσωματώνει αμέσως στην αντροπαρέα. Η μεγάλη εισπρακτική επιτυχία της ταινίας (338 εκατομμύρια παγκοσμίως στο πρώτο δεκαήμερο κυκλοφορίας της), οδήγησε ήδη στην προετοιμασία ενός τρίτου μέρους, που το πιθανότερο είναι να κυκλοφορήσει μέσα στην επόμενη διετία, διατηρώντας την τακτική συχνότητα της σειράς.



Ο ΘΑΛΑΜΟΣ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

THE WARD

Σκην.: Τζον Κάρπεντερ

Πρωτ.: Άμπερ Χερντ, Μάμι Γκάμερ, Τζάρεντ Χάρις, Ντανιέλ Πάναμπεϊκερ, Ντ.Ρ. Άντερσον

Στη δεκαετία του ’60 μια νεαρή κοπέλα εισάγεται πάρα τη θέλησή της σε μια ψυχιατρική κλινική, όπου στεγάζεται σε μια απομονωμένη πτέρυγα μαζί με άλλες τέσσερις κοπέλες, οι οποίες σταδιακά σκοτώνονται από μια νεκρή ασθενή που τις εκδικείται για τη δολοφονία της.

Ο Τζον Κάρπεντερ είναι βετεράνος στο είδος του φανταστικού («Halloween» 1978, «Απόδραση από τη Νέα Υόρκη» 1981, «The thing» 1982, «Το χωριό των καταραμένων» 1995) κι εδώ επιστρέφει στην κινηματογραφική δράση δέκα χρόνια μετά την τελευταία του ταινία, «Ghosts of Mars». Δυστυχώς αυτό που έχει να παρουσιάσει είναι μια πρόχειρη, κοινότοπη κι επιφανειακή ιστορία, που αδυνατεί να αξιοποιήσει την έξυπνη κεντρική ανατροπή της σε κάτι παραπάνω από μια ειδολογική έκπληξη, καθώς η πλοκή μεταπηδά από το μεταφυσικό στο ψυχολογικό θρίλερ.

Ωστόσο, μέχρι να φτάσει σ’ αυτή τη μεταστροφή, η πλοκή αναλώνεται στον τρομακτικό αποπροσανατολισμό του κοινού, δηλαδή σε περιστασιακά προβλέψιμα τρομάγματα, αντί να εκμεταλλευτεί το εύρημα και να σχολιάσει δημιουργικότερα τον χαρακτήρα και την κατάσταση της κεντρικής ηρωίδας. Αντ’ αυτού προσφέρει πανέμορφα πλην ατάλαντα κορίτσια που σφάζονται με κάθε τετριμμένο τρόπο σε μια διεκπεραιωτική διαδικασία, μέσα σε παρελθοντικές, επιστημονικά πρωτόγονες συνθήκες που παρέχουν τις όποιες αφορμές για σκληρότητα και σαδισμό.