Ένας από τους «πυρήνες» γύρω από τους οποίους ο Εργοτέλης θέλει να σχεδιάσει το όραμα της αύξησης της δυναμικής του στο ποδοσφαιρικό σκηνικό, είναι η εκμετάλλευση στο έπακρο των νεαρών ποδοσφαιριστών που είτε βγαίνουν από τα «σπλάχνα» του, είτε εντάσσονται από νεαρή ηλικία στα τμήματα υποδομών του.

Στην κρητική ομάδα όμως παρατηρείται σε μικρογραφία το φαινόμενο που χαρακτηρίζει στο σύνολο του το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Από τη μια δηλαδή η ανάδειξη αρκετών νεαρών παικτών, και από την άλλη ο κίνδυνος να παραμείνουν... ταλέντα υπό το φόβο του ρίσκου και των αποτελεσμάτων.

Το τελευταίο δείγμα γραφής με την εξαιρετική παρουσία της ομάδας επιλέκτων που συμμετείχε στο τουρνουά του Μπρόκελεν στην Ολλανδία, επιβεβαίωσε για μια ακόμα φορά ότι οι «κιτρινόμαυροι» έχουν «πρώτη ύλη» από «χρυσάφι» η οποία έχει δουλευτεί με τον κατάλληλο τρόπο, και περιμένει την ευκαιρία για να δείξει τι αξίζει.

Κανείς δεν αντιλέγει ότι αυτό είναι κάτι που πρέπει να γίνει τμηματικά κι αφού δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, για να είναι πραγματικά σε θέση με το που μπουν στο γήπεδο να δείξουν τον πραγματικό τους εαυτό και να προσφέρουν αυτό που τουλάχιστον έχουν δείξει ότι μπορούν.

Μόνο που σε ορισμένες περιπτώσεις το «ψήσιμο» έχει καθυστερήσει πολύ και παίκτες πραγματικά φερέλπιδες αντί να κάνουν βήματα καθιέρωσης μένουν στον πάγκο και περιμένουν, με το χρόνο αντί να λειτουργεί ως σύμμαχος, να κινδυνεύει να γίνει …εχθρός τους.

Το παράδειγμα του Καρέλη αποτελεί σημείο αναφοράς και συνάμα ...πρωτοτυπίας με το 19χρονο επιθετικό να αποτελεί επίλεκτο μέλος των Εθνικών ομάδων όλων των ηλικιακών κλιμακίων πλην της ανδρών αλλά στην ΠΑΕ να μη μπορεί ακόμα να κάνει μια έστω «μισογεμάτη» χρονιά.

Βασικός επιθετικός της Εθνικής Νέων που σήμερα δίνει τον τελευταίο της αγώνα στη φάση της «elite round» στη Σλοβακία έχοντας πάρει την πρόκριση σα τρένο για την τελική φάση, και ακόμα …ατακτοποίητος στον Εργοτέλη.

Το ίδιο ισχύει και για τον επίσης διεθνή Χρυσοφάκη, αλλά και για τους Σαρρή, Κανδηλάκη που παρακολουθούν από …μακριά τις προσπάθειες της πρώτης ομάδας.

Αν ο Εργοτέλης πραγματικά «ενηλικιώθηκε» στη Σούπερ Λίγκα, τότε πρέπει να δώσει την ευκαιρία και στους παίκτες που διαθέτει στις τάξεις του, να ενηλικιωθούν ποδοσφαιρικά ανοίγοντας τα «φτερά» τους.

Κι η ευθύνη του Καραγεωργίου είναι μεγάλη για να μπορέσει η κρητική ομάδα να πάρει από τους νεαρότερους παίκτες (σε άλλη χώρα μπορεί να ήταν ήδη φτασμένοι, αυτό που μπορεί. Όχι μόνο για λόγους που έχουν να κάνουν με το συναίσθημα της εξέδρας που πάντοτε συγκινείται όταν βλέπει μια ομάδα που έχει μικρούς σε ηλικία και ακόμα περισσότερο ντόπιους παίκτες, αλλά και για λόγους που υπαγορεύονται από τις σύγχρονες οικονομικές συνθήκες που κάνουν απαγορευτικές τις δαπανηρές μεταγραφές και στρέφουν τις ομάδες στην εκμετάλλευση των δικών τους «προϊόντων».

Όταν μάλιστα αυτά είναι της ποιότητας του Εργοτέλη, τότε αξίζουν όχι μόνο μιας ή δυο αλλά πολύ περισσότερων ευκαιριών ακόμα κι αν το τίμημα έχει να κάνει με το ρίσκο ενός αποτελέσματος.

Αντώνης Σαριδάκης