
Για τις 6 Οκτωβρίου αναβλήθηκε χθες από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου η εκδίκαση της υπόθεσης που είχε σπείρει τον τρόμο και τον πανικό στους κατοίκους της Λιγόρτυνου όταν τον Αύγουστο του 2006 άρχισε να υποχωρεί το έδαφος, «καταπίνοντας» εγκαταστάσεις, στάβλους, χωράφια και τμήματα του δρόμου. Πολλοί τότε είχαν κάνει λόγο για «φαινόμενο-μυστήριο» ενώ όλοι προσπαθούσαν να δώσουν μια λογική εξήγηση για την σειομένη γη.
Η απάντηση του …μυστηρίου τελικώς είχε σχέση με το οδικό έργο που εκτελέστηκε στην περιοχή (διάνοιξη-ασφαλτόστρωση του δρόμου «Χουδέτσι-Παρθένι-Τεφέλι-Πύργος) καθώς σύμφωνα με το κλητήριο θέσπισμα «δεν έγιναν τα απαραίτητα έργα για την αποστράγγιση επιφανειακών και υπόγειων νερών και δεν κατασκευάστηκαν οι πάσσαλοι των τοίχων πρανούς».
Στο εδώλιο του κατηγορουμένου παραπέμπονται οχτώ άτομα. Οι εκπρόσωποι των εταιρειών που είχαν αναλάβει το έργο καθώς και επιβλέποντες μηχανικοί της πρώην Νομαρχίας Ηρακλείου.
Να σημειωθεί ότι ενώ είναι σε εκκρεμότητα το ποινικό δικαστήριο, οι κάτοικοι που προσέφυγαν στο αστικό δικαστήριο δικαιώθηκαν.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου, έκρινε ότι υπάρχει ευθύνη από την πλευρά των εναγομένων και ως εκ τούτου οι δύο τεχνικές εταιρείες θα πρέπει να καταβάλουν το ποσό των περίπου 600.000 ευρώ ως αποζημίωση στους πληγέντες.
Στην απόφαση που εξέδωσε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Η επέλευση του ζημιογόνου αποτελέσματος δεν οφείλεται ούτε σε τυχαίο γεγονός, ούτε σε ανώτερη βία, αλλά είναι αποτέλεσμα της αμελούς συμπεριφοράς του εργατοτεχνικού προσωπικού της υπεργολάβου εταιρείας, δεύτερης εναγομένης, το οποίο προέβη σε τοποθέτηση των προϊόντων εκσκαφής πάνω στο πρανές, χωρίς να τα απομακρύνει στους προβλεπόμενους από τη μελέτη χώρους εναπόθεσης και δίχως να λάβει υπόψη την καθοριστική επίδραση που θα είχε η επιφόρτιση αυτή στην ευστάθεια του εδάφους, τελώντας μάλιστα εν γνώσει και της υπόγειας υδροφορίας που υπήρχε στην περιοχή.
Συνυπαίτιες όμως στην πρόκληση του ζημιογόνου αποτελέσματος είναι και η κυρία του έργου, εργοδότρια Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου, η οποία είχε διαφυλάξει για τον εαυτό της τη διοίκηση και επίβλεψη του έργου και η οποία, από αμέλεια των υπαλλήλων της, επιβλεπόντων μηχανικών, δεν ασκούσε την προσήκουσα εποπτεία και έλεγχο του έργου». Το δικαστήριο αναγνωρίζει συνυπαιτιότητα και στην ανάδοχο του έργου. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά «ο ισχυρισμός της αναδόχου ότι δεν ευθύνεται, διότι με τις προαναφερόμενες συμβάσεις υπεργολαβίας είχε αναθέσει την εκτέλεση του συνόλου του έργου στην εν λόγω κοινοπραξία, δεν αρκεί για την απαλλαγή της από την ευθύνη».

