Πενήντα χρόνια αναζητά από την Ολλανδία την αληθινή μητέρα της

Εγκαταλείφθηκε στις 22 Απριλίου του 1961, ούσα μόλις δέκα ημερών, στον κήπο του Γερωνυμάκειου Βρεφοκομείου, στο Ηράκλειο. Πάνω στο ρουχαλάκι της ήταν καρφιτσωμένο ένα σημείωμα: «Σας παρακαλώ να μου την προσέχετε για λίγο. Θα γυρίσω να την πάρω. Σας ευχαριστώ προσωρινές μητέρες του σπλάχνου μου…»

Η Αντουανέτ Ντεμπέρ ή Βασιλική, όπως την ονόμασε μία βρεφοκόμος, στις 12 Απριλίου γιόρτασε τα 50ά γενέθλια της. Μεγάλωσε και ζει στην Ολλανδία όπου δημιούργησε τη δική της οικογένεια. Απέκτησε δύο πανέμορφες κόρες και έχει μία πολύ καλή δουλειά.

Ωστόσο μέσα της εξακολουθεί να υπάρχει ένα μεγάλο κενό που την έχει «σημαδέψει». Η λαχτάρα της να βρει τη βιολογική της μητέρα έχει πλέον «γιγαντωθεί» και αποτελεί για την ίδια σκοπό ζωής.

Μάλιστα σκοπεύει να γράψει ένα βιβλίο με την προσωπική της ιστορία και την αναζήτηση της μητέρας της στην Κρήτη. Για την περίπτωση της έχει γίνει εκτενές αφιέρωμα και σε εκπομπή της ολλανδικής τηλεόρασης όπου η Αντουανέτα εξέφρασε την βαθειά της επιθυμία να αναζητήσει τις ρίζες της.

«Πριν από λίγες ημέρες γιόρτασα τα 50ά γενέθλια μου. Αυτό ενδυνάμωσε τα συναισθήματα μου για να στείλω ένα μήνυμα στην Κρητικιά μητέρα μου, να της πω ότι ακόμα την αναζητώ και ότι την αγαπώ» αναφέρει συγκινημένη σε επικοινωνία που είχαμε μαζί της.

«Πριν από 50 χρόνια, στις 12 Απριλίου, η γυναίκα αυτή μου έδωσε ζωή. Με άφησε στις 22 Απριλίου σε μία βρεφοδόχο, στο Βρεφοκομείο της οδού Γερωνυμάκη 13, στο Ηράκλειο. Από τότε που ήμουν μωρό νιώθω έντονα συναισθήματα για την Ελληνίδα μητέρα μου και ελπίζω να την βρω. Αυτό που θέλω να της πω είναι ότι ακόμα την περιμένω, ότι θέλω να την δω και να της μιλήσω γιατί την αγαπώ πολύ. Δεν με ενδιαφέρει τι συνέβη τον Απρίλιο του 1961. Το μόνο που θέλω είναι να την γνωρίσω» αναφέρει συγκινημένη η Αντουανέτ, η οποία δεν κρύβει την αγάπη της για την Κρήτη.

Η Βασιλική φιλοξενήθηκε τέσσερις μήνες στο βρεφοκομείο του Ηρακλείου. Λόγω κάποιου προβλήματος υγείας μεταφέρεται στο «Μητέρα» της Αθήνας όπου παρέμεινε για 2,5 χρόνια. Τότε πια την υιοθετεί ένα ζευγάρι από την Ολλανδία. Η Βασιλική έφυγε για το εξωτερικό χωρίς ποτέ να γνωρίσει την βιολογική της μητέρα. Ακόμα όμως και σήμερα δεν ξεχνά την υπόσχεση της και σε κείνο το σημείωμα. «Θα γυρίσω να την πάρω…».

Στην ληξιαρχική πράξη της γέννησης της αναφερόταν ως έκθετη με το επώνυμο Σωσίμου ενώ στο κέντρο βρεφών «Μητέρα» αναφερόταν με το όνομα Μπέζη Σαλούρου.