
Κείμενο: Ασημίνα Βενετία
Φωτογραφίες: Βαλάντης Πρικάκης
Σάββατο 16 Απριλίου και λίγο πριν τις 3 το μεσημέρι εμείς οι φίλοι του Ορειβατικού Συλλόγου Ηρακλείου στο σημείο συνάντησής μας όπως πάντα, μπροστά από το Αρχαιολογικό Μουσείο προετοιμάζουμε την αναχώρησή μας για την προγραμματισμένη εκδρομή του συλλόγου μας.
Οροπέδιο Ομαλού - Κουστογέρακο είναι ο προορισμός μας αυτή τη φορά της ορειβατικής μας εξόρμησης. Με αρχηγό μας τον πολύ έμπειρο ορειβάτη Γιώργο Ρομπογιαννάκη και με έντονη την ανάγκη ν’ αποδράσουμε από την καθημερινότητά μας, επιβιβάζομαστε στο λεωφορείο και το ταξίδι ξεκινά! Με μια ζεστή παρέα από χαρούμενους ανθρώπους και ορισμένοι από την λατρεία μας για τη φύση και την αγάπη για τον τόπο μας, είμαστε έτοιμοι να μοιραστούμε νέες εμπειρίες, εικόνες και ερεθίσματα διαφορετικά απ’ αυτά που βιώνουμε στην πόλη. Η χαρούμε ατμόσφαιρα στο λεωφορείο, που συνοδεύεται από αυθόρμητα πειράγματα και αστεία, κάνει την πορεία μας ευχάριστη και σύντομη την άφιξή μας στο Οροπέδιο του Ομαλού.
Με τη βοήθεια του αρχηγού μας τακτοποιούμασστε στα δωμάτια όπου θα διανυκτερεύσουμε ενώ την ίδια στιγμή δύο συνοδοιπόροι μας στήνουν τις σκηνές τους με διάθεση να χαρούν τον ύπνο τους με τη μοναδική αυτή αίσθηση ελευθερίας που δίνει η φύση.
Εχει αρχίσει να σουρουπώνει και η θερμοκρασία πέφτει. Μέσα έχουμε αρχίσει ήδη να μαζευόμαστε γύρω από το τραπέζι, περιμένοντας κάποιους από τους συνοδοιπόρους μας να επιστρέψουν από ένα μικρό περίπατο. Μ’ ένα καλό βραδινό γεύμα και με τα ποτήρια μας να τσουγκρίζουν κάθε τόσο στην υγειά μας, αλλά πάνω απ’ όλα με την ξεχωριστή διάθεση της παρέας να σκορπάει γέλιο με ανέκδοτα και αστεία, έχουν αφεθεί σε μια βραδιά μοναδική που όσο ευχάριστη όμως κι αν είναι, έρχεται η στιγμή που μας υπενθυμίζει το πρωινό ξύπνημα και την οχτάωρη πορεία μας.
Κυριακή πρωί και στις οκτώ η ώρα, αφού έχουμε πάρει το πρωινό μας, ξεκινάμε την πορεία μας από το Ξυλόσκαλο στα 1200μ. Ακολουθώντας υπό βροχή το καλά διατηρημένο και σηματοδοτημένο ορειβατικό μονοπάτι Ε4, κατευθυνόμαστε για το Λινοσέλι (Σέλι των Ελλήνων), έχοντας θέα αριστερά τον Γκίγκιλο.
Το βουνό που δεσπόζει επιβλητικά πάνω από την είσοδο του φαραγγιού της Σαμαριάς λέγεται ότι Γκίγκιλος σημαίνει σαπισμένος, λόγω της συχνής πτώσης βράχων από τις απότομες πλαγιές του. Μετά από μια ώρα περίπου, φθάνουμε στην πηγή Ελληνοσέλι απ’ όπου προμηθευόμαστε νερό για το υπόλοιπο της πορείας μας. Κατά τη μυθολογία στην πηγή αυτή λουζόταν ο Δίας και υπήρξε ξακουστό αρχαίο μαντείο. Μέσα από πυκνή ομίχλη συνεχίζονται την ανάβαση της απότομης πλαγιάς που μας οδηγεί στο διάσελο του Γκίγκιλου (1600μ.) έχοντας μπροστά και νότια απεριόιριστη κι εκπληκτική θέα το επιβλητικό φαράγγι της Τρυπητής, ένα από τα μεγάλα και δύσβατα φαράγγια των Χανίων.
Γοητευμένοι από το φυσικό κάλλος αλλά και με συγκίνηση, πάθος και ενθουσιασμό που προκαλεί η φύση, δεν σταματάμε να θαυμάζουμε την ομορφιά αυτ ού του τόπου. Με μαγεμένες τις αισθήσεις μας από εικόνες, μυρωδιές και ήχους και με τον καιρό να παίζει μαζί μας, ακολουθούμε μετά το διάσελο το μονοπάτι Ε4 για την περιοχή Αβορατάκια. Εκεί, συναντώντας τις πρώτες χιονούρες, κάνουμε μια μικρή στάση για να δοκιμάσουμε από τον αρχηγό μας τη δροσιστική κανελλάδα που μας προσφέρει. Συνεχίζουμε για τη Μαδάρα του Σελήνου και κατηφορίζουμε με προσοχή περνώντας την περιοχή Σκαφίδι και Μαύρα Πυλά. Προχωρώντας το τοπίο αρχίζει ν’ αλλάζει. Φθάνοντας στην περιοχή Αχλάδα - ένα μικρό οροπέδιο - το κατεστραμμένο τυροκομείο του συνεταιρισμού του Κουστογέρακου μας θυμίζει την ανθρώπινη παορυσία. Πιο χαμηλά στο Χαλασοπό, η εικόνα με τα κουφάρια των κυπαρισσίων (από κάποιο φυσικό φαινόμενο) υπενθυμίζει με δέος τη δύναμη της φύσης εκτός από το μεγαλείο της!
Ενώ λίγο πιο κάτω φιλοξενώντας μας σ’ ένα Μιτάτο, έχοντας την ανάγκη για φαγητό και ξεκούραση, μας δίνει την ευκαιρία να βιώσουμε έντονα τη συντροφικότητα και να μοιραστούμε απλές, ανθρώπινες στιγμές. Συνεχίζοντας την πορεία μας, θαυμάζουμε στο περάσμά μας τη δασωμένη κοιλάδα Ολισμα που στολίζει με πεύκα και πρίνους και προβάλλει εντυπωσιακά τους τεράστιους κορμούς από τα κυπαρίσσια της. Φθάνοντας στην Κακή Σκάλα, ένα όμορφο χτιστό μονοπάτι μας οδηγεί σητν ιστορική εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης που βοήθησε να σωθεί μια ομάδα από αντάρτες στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο τα ονόματα των οποίων αναγράφονται στην εικόνα της.
Εχουν μείνει πια λίγες στροφές χωματόδρομου για το χωριό Κουστογέρακο. Ενα μικρό ορεινό χωριό στα νότια του νομού Χανίων που έχει πάρει πολλές φορές μέρος στους αγώνες για την ελευθερία και το έχει πληρώσει ακριβά.
Εχουμε φθάσει ήδη στο χωριό και στο μοναδικό καφενείο του μας περιμένουμε για καφέδες και ρακί. Λίγο πιο πέρα μας περιμένει και το λεωφορείο για την επιστροφή μας στο Ηράκλειο.
Η δυναμική παρουσία του αρχηγού μας Γιώργου Ρομπογιαννάκη με την εμπειρία του, τις γνώσεις του και τον ευχάριστο χαρακτήρα του, βοήθησε στην άψογη και ασφαλή διοργάνωση της ορειβατικής μας εξόρμησης, που μας βοήθησε γι’ άλλη μια φορά να χαρούμε τη φύση και τις χαρές της!
Πλούσιοι σε συγκινήσεις, γαλήνιοι και ξεκούραστοι, αντλήσαμε απ’ αυτήν νέες δυνάμεις για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας επιστρέφοντας στην πόλη. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η φύση μας κάνει καλύτερους και πιο δυνατούς! Αρκεί να τη σεβόμαστε και να την προστατεύουμε!

