
Eπιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη
Mέσω μιας φίλης της, η Ζωή Μαύρου απέκτησε την Αμελί, το πιο τρυφερό και παιχνιδιάρικο σκυλάκι που υπάρχει, όπως μας γράφει η Ζωή η οποία φροντίζει τις περισσότερες ώρες της ημέρας να την έχει παρέα της.
Αυτή είναι η ιστορία της...
«Για αρκετό καιρό είχα την επιθυμία να υιοθετήσω ένα σκυλί, φοβόμουν όμως γιατί δεν ήθελα να περιορίσω ένα σκυλί σε ένα τόσο μικρό χώρο όπως ο χώρος του σπιτιού μου. Γιʼ αυτό το λόγο αποφάσισα να στραφώ προς τις μικρόσωμες ράτσες όπως τα μαλτέζ. Το καλοκαίρι λοιπόν και συγκεκριμένα τον Αύγουστο, ήρθε στη ζωή μου η Αμελί μέσω μιας φίλης μου.
Το όνομα Αμελί αρχικά το εμπνεύστηκα από την ταινία που είναι και η αγαπημένη μου, εκτός απʼ αυτό όμως το θεωρούσα πάντα ένα ξεχωριστό και μοναδικό όνομα όπως άλλωστε και το σκυλί μου.
Οχι επειδή είναι δικό μου αλλά είναι το πιο γλυκό, τρυφερό, παιχνιδιάρικο σκυλί που υπάρχει. Η Αμελί είναι αρκετά φρόνιμη και υπακούει και αυτό μπορώ να πω με βοηθάει στο να την κακομαθαίνω και λιγάκι.
Επειδή είναι μικρόσωμο σκυλί και αρκετά υπάκουο, δεν είχα ποτέ ιδιαίτερο πρόβλημα με τις καταστροφές στο σπίτι. Της τονίζω βέβαια σχεδόν καθημερινά τι της επιτρέπω και τι όχι μέσα στο σπίτι.
Στην Αμελί αρέσουν πολύ τα αρκουδάκια της και όλα τα παιχνίδια που της έχω. Ιδιαίτερη προτίμηση όμως θα έλεγα ότι έχει και στις κάλτσες μου.
Η σχέση της Αμελί με τα άλλα ζώα θα έλεγα ότι είναι επιφυλακτική. Παίζει με τα άλλα σκυλιά μόνο όταν τα έχει πρώτα γνωρίσει αρκετά ώστε να τα εμπιστεύεται, είμαστε όμως σε καλό δρόμο αφού προσπαθώ να την κοινωνικοποιήσω αρκετά και να ξεπεράσει το φόβο της προς τα μεγαλόσωμα σκυλιά.
Λόγω και της ηλικίας της (είναι μόλις 9 μηνών), τρώει μόνο ξηρά τροφή και όταν θέλω να την επιβραβεύσω, το κάνω με λιχουδιές. Οπως και να ʽχει όμως, σαν σκυλί θα θελήσει να γευτεί οτιδήποτε την εξιτάρει ως καινούργιο.
Εξαλλη μπορείς να κάνει την Αμελί αν την ξυπνήσεις... Κυρίως όμως νευριάζει πολύ με τα σκυλιά που δεν γνωρίζει και είναι πιο μεγάλα απʼ αυτήν.
Την ηρεμεί πολύ να κάθεται στα πόδια μου και να την χαϊδεύω μέχρι να την πάρει ο ύπνος.
Η αλήθεια είναι ότι την αγαπάω τόσο πολύ που πιάνω τον εαυτό μου να γελάει και μόνο που την κοιτάζω. Βέβαια και η εμφάνισή της που είναι αρκετά χαριτωμένη βοηθάει στο να κάνει τις κινήσεις της πιο αστείες.
Η ζωή μου πλέον έχει αλλάξει μπορώ να πω ριζικά. Αποκτώντας την Αμελί έμαθα να μην με ενδιαφέρει μόνο ο εαυτός μου, έγινα πιο υπεύθυνη, έμαθα να έχω την αποκλειστική ευθύνη για ένα ζωντανόν. Εχω πάντα την έννοια της, δεν υπάρχει στιγμή της ημέρας που να μην σκέφτομαι τι κάνει. Φροντίζω να την έχω πάντα μαζί μου και ποτέ δεν λείπω πολλές ώρες από το σπίτι γιατί στενοχωριέμαι όταν μένει μόνη της. Ο ερχομός της Αμελί στη ζωή μου με ευαισθητοποίησε πιο έντονα με όλα τα ζώα».

