Του Nικολάου Τσαπάκη
Την Κυριακή 27 Μαρτίου 2011 ήλθε και μίλησε στο Πνευματικό κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, σε μια αίθουσα κατάμεστη από κόσμο, ο αγιορείτης αρχιμανδρίτης Πανοσιολογιότατος κ. Πρόδρομος Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους, κατόπιν προσκλήσεως του Συλλόγου «Φίλοι του Αγίου Όρους» Ηρακλείου , υπό την ευλογία και παρουσία του Αρχιεπισκόπου μας κ. κ. Ειρηναίου, με θέμα «Σταυροαναστάσιμη πορεία προς το Πάσχα».
Προσφώνησε και παρουσίασε το σεβαστό Γέροντα Πρόδρομο ο πρόεδρος του συλλόγου κ. Τσαπάκης Νικόλαος, σε περίληψη, με τα εξής λόγια: Πάτερ Πρόδρομε, η Αγιοτόκος, Ηρωοτόκος και Μαρτυρική Κρήτη, με ανοικτές τις αγκάλες της σας καλωσορίζει και σας υποδέχεται με πολλή αγάπη και πολύ σεβασμό, αλλά και με μεγάλη «υπερηφάνεια» με την καλή έννοια.
«Την Κρήτη ελευθέρωσαν, κι αυτό δεν το ξεχνούμε,
Φωκάς και Αθανάσιος, γι αυτό και τους τιμούμε!»
Την Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας όπου εγκαταβιώνει ο π. Πρόδρομος, ίδρυσε και έκτισε το 963μ.Χ. ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης με τη συνδρομή του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά.
Ο π. Πρόδρομος υπηρετεί και αγωνίζεται επί 42 χρόνια τη μονή της μετανοίας του, από τα 22 του χρόνια και ποιμαίνει και διοικεί την πρώτη και μεγαλύτερη μονή του Αγ. Όρους με πολλές σκήτες, κελιά, ερημητήρια και ησυχαστήρια με συνολικά 360 μοναχούς.
Η κάθε σπιθαμή του εδάφους του Αγ. Όρους είναι ευλογημένη και ευωδιάζει από τους ασκητικούς ιδρώτες, τα κατανυκτικά δάκρυα, τις αδιάλειπτες προσευχές, τις ολονυκτίες, τις νηστείες, τις ψαλμωδίες, και εν γένει την σκληρή άσκηση των μοναχών, πλέον των 11 αιώνων τώρα.
Το Άγ. Όρος είναι ένας άγιος τόπος του Θεού, το Περιβόλι της Παναγίας και είναι «Ένας φάρος τηλαυγής που όλη τη γη φωτίζει και προστατεύει τον πιστό και τον ανακουφίζει!».
«Είναι ένας πόλος έλξεως που έλκει τους ανθρώπους και ζουν σε Θεία διάσταση μ’ ευλογημένους τρόπους!».
Το Άγ. Όρος ζωογονεί και στηρίζει όλη την Ορθοδοξία με τη μυστική ακτινοβολία της Χάριτος του Θεού, με την αδιάκοπη ζώσα μέχρι σήμερα Αγιοπατερική Παράδοση του και τη μυστηριακή του ζωή!
Ανάσταση δε χωρίς την Σταύρωση των παθών μας δεν υπάρχει!
Ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης Πρόδρομος στην ομιλία του τόνισε και επεσήμανε σε περίληψη τα εξής:
“Σήμερα είναι η Τρίτη Κυριακή των Νηστειών, της Σταυροπροσκυνήσεως και βρισκόμαστε στη μέση της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και η εκκλησία μας προβάλλει τον Τίμιο Σταυρό, για να ενισχυθούμε στον πνευματικό μας αγώνα, που με τη Χάρη του Θεού, προχωρούμε στην ανηφορική και κοπιαστική πορεία, προς τη συνάντηση μας με το Χριστό.
Αρνηθήκαμε ουσιαστικά τον ίδιο τον εαυτό μας μέσα από την τεσσαρακονθήμερη νηστεία των τροφών και των παθών. Μαθαίνοντας να λέμε όχι στην επιθυμία μας για τροφή, μάθαμε να λέμε όχι, στο δικό μας θέλημα, που πολύ συχνά είναι καταστροφικό, και να λέμε Ναι στο , θέλημα του Θεού που είναι πάντα σωτήριο.
Ο απρόσιτος στην ουσία Του Τριαδικός Θεός, γίνεται προσιτός με την άκτιστη Χάρη Του και τις Θείες ενέργειες Του.
Όποιος θέλει να ακολουθήσει το δρόμο που οδηγεί στον Αναστημένο Χριστό, πρέπει να αρνηθεί τον εαυτό του και να σηκώσει το σταυρό του, σταυρώνοντας τον εγωκεντρισμό του και τη φιλαυτία του.
Αυτό είναι το ηχηρό μήνυμα της σημερινής εορτής της Κυριακής της Σταυροπροσκυνήσεως!
Ο Σταυρός είναι, των χριστιανών ελπίδα, των απεγνωσμένων σωτήρας, των χειμαζόμενων λιμάνι, ασθενούντων ιατρός, παθών ελατήρας, υγείας δοτήρας, νενεκρωμένων ζωή, ευσεβείας πρόγραμμα, βλασφημίας φίμωτρον, όπλο κατά των εχθρών, ράβδος δυνάμεως, θαυμάτων η κορωνίς, εν ανάγκαις βοηθός, εν θαλάσση κυβερνήτης, κ.λ.π. κ.λ.π. κ.λ.π.!
Ο Σταυρός είναι ο πιστότερος σύντροφος κάθε ορθοδόξου πιστού από τη στιγμή της γεννήσεως του μέχρι το θάνατο του.
Στον Σταυρό ο Χριστός φανέρωσε ότι αυτός ο κόσμος δεν είναι η τελική πραγματικότητα, εάν μέσα σ’ αυτόν αγωνισθούμε σταυρικά κατά του εγωισμού μας.
Δια του Σταυρού ο Θεάνθρωπος Χριστός μας συμφιλίωσε με τον Θεό Πατέρα και μας χάρισε την άφεση αμαρτιών και ύψωσε τη δική μας φύση, που με την ψεύτικη και μάταιη οίηση είχε καταβιβασθεί στον Άδη.
Στο σταυρό αποκάλυψε τον εαυτό Του , ως το μόνο ευεργέτη, σωτήρα, λυτρωτή και ζωοδότη του σύμπαντος κόσμου και κατέλυσε οριστικά το έργο του διαβόλου.
Πόσες φορές θα παρέλυαν τα πόδια μας, θα λύγιζαν οι καρδιές μας, εάν ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός δεν ενέπνεε σε μας υπομονή και παρηγοριά!
Έτσι η δύναμη του σταυρού μετατρέπει τα εμπόδια σε ευεργετήματα τα αναδεικνύει Θείες δωρεές, εφόδια πνευματικά και αφορμές δοξολογίας στο Θεό.
Η φιλτάτη πατρίδα μας βιώνει σε όλες τις διαστάσεις την οικονομική κρίση που όμως είναι πρώτα από όλα αποτέλεσμα της πνευματικής και ηθικής κρίσεως που βιώνει από δεκαετίες ο λαός μας.
Η τρέχουσα κοινωνική και οικονομική κρίση πρέπει να αντιμετωπισθεί με διάκριση , περίσκεψη, σύνεση, και με την πρέπουσα αποφασιστικότητα.
Θα πρέπει να επικρατήσει ένα κλίμα εμπιστοσύνης στο θέλημα Θεού, ο οποίος παραχωρεί τη δοκιμασία αυτή, αλλά και κλίμα αλληλεγγύης όλων των συνανθρώπων μας.
Ακολουθώ τον εσταυρωμένο Χριστό σημαίνει:
Πρώτον ότι σταυρώνω τον παλαιό άνθρωπο, τα πάθη μου δηλαδή και ό,τι με χωρίζει από την κοινωνία μου με το Θεό και αγωνίζομαι να ξεριζώσω από μέσα μου τα αμαρτωλά και εγωιστικά πάθη τον εγωκεντρισμό μου και την φιλαυτία μου που μορφές της είναι, η ολιγοπιστία, η απιστία , η αδιαφορία για το συνάνθρωπο και ακόμη χειρότερο η εκμετάλλευση του, η φιληδονία και η σαρκολατρεία, η απληστία , η φιλαργυρία, η μνησικακία, η συκοφαντία και κάθε ενέργεια που πληγώνει τους συνανθρώπους μας, καθώς και η φιλοδοξία και ματαιοδοξία.
Δεύτερο σημαίνει ότι υπομένω τις ακούσιες δοκιμασίες της ζωής καρτερικά και ευχαριστιριακά , τις οδυνηρές και ανίατες ασθένειες , το θάνατο προσφιλών μας προσώπων, την αδικία, την αχαριστία, την περιφρόνηση, την πτώχεια, και άλλες δοκιμασίες, που μας σταυρώνουν και αν τις δεχθούμε ως επίσκεψη του Θεού και ως ευκαιρίες για την πνευματική μας τελείωση, αυτό μας ανεβάζει στο ύψος των αγίων μαρτύρων.
Ένα δόξα σοι ο Θεός την ώρα που πονάμε έχει μεγαλύτερη αξία από χίλια “Κύριε Ιησού Χριστέ” που το λέμε όταν δεν πονάμε.
Αν αγανακτήσουμε ζημιωνόμαστε πνευματικά και υποφέρουμε.
Τρίτον σημαίνει ότι αναλαμβάνω και υπομένω εκούσιους πόνους, στερήσεις, αγώνες για την αγάπη προς το Θεό.
Ο ίδιος ο Κύριος μας δίδαξε ότι “στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός του Ευαγγελίου”.
Ο Χριστιανός πολιτεύεται με τη νηστεία, την προσευχή, την αγρυπνία, την ευλογημένη ορθόδοξη μυστηριακή άσκηση , τη συγχώρεση ,την μετάνοια , τη θεία εξομολόγηση και τη Θεία κοινωνία.
Ο άνθρωπος πρέπει να ζει ευχαριστιριακά και όχι καταναλωτικά για να ζει ως εικόνα του Θεού.
