Όποιος θεωρεί ότι το πιο μεγάλο κέρδος του ΟΦΗ από το ντέρμπι με τον Παναιτωλικό είναι η κατάκτηση των τριών βαθμών κάνει λάθος ή για να το πω διαφορετικά βλέπει το δένδρο και χάνει το δάσος.

Ανεξάρτητα από την κατάληξη που θα έχει η προσπάθεια της κρητικής ομάδας για την (απευθείας) άνοδο το σημαντικότερο κέρδος που βγαίνει τόσο από το παιχνίδι του περασμένου Σαββάτου αλλά και γενικότερα από την φετινή πορεία του ΟΦΗ στο πρωτάθλημα είναι η αξιοποίηση της έδρας.

Το “Γεντί Κουλέ” μετά από χρόνια γίνεται ξανά πραγματικό φρούριο, γίνεται η φυλακή που μέσα της κλείνει τον κάθε αντίπαλο και τον κάνει να υποφέρει. Το γήπεδο του ΟΦΗ πήρε το προσωνύμιο «Γεντί Κουλέ» γιατί από παλιά αποτελούσε «κολαστήριο» για τις αντίπαλες ομάδες σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Μεταφορικά, δηλαδή, ό,τι γινόταν στις φυλακές του Επταπυργίου(στα τούρκικα Γεντί= Εφτά και Κουλέ= Πύργο) της Θεσσαλονίκης. Η φήμη του γηπέδου ξεπέρασε τα σύνορα όταν ο ΟΦΗ αγωνίστηκε στην Ευρώπη και την δύναμη αυτής της έδρας την έζησαν από κοντά ομάδες με πολύ μεγάλη ιστορία.

Σε αυτή άλλωστε βασίστηκε η πολύ μεγάλη πορεία του ΟΦΗ την 10ετία του ʽ80 στο Ελληνικό πρωτάθλημα αλλά και στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Ποιος μπορεί να ξεχάσει ότι μέσα σε αυτό το γήπεδο υποτάχθηκαν ομάδες με το μέγεθος της Ατλέτικο Μαδρίτης και ακόμα της Σλάβια Πράγας, της Οσέρ και παλαιότερα της Χάιντουκ. Αυτό το γήπεδο όμως από κάποιο σημείο και μετά από δύναμη έγινε αδυναμία και οι επιτυχίες διαδέχθηκαν την κατηφόρα.

Το πόσο δυνατή αρχίζει να γίνεται ξανά αυτή η έδρα φαίνεται και από το γεγονός ότι με τρία ματς να υπολείπονται εντός παραμένει αήττητη κάτι που είχε να συμβεί ακόμα και στις πολύ καλές εποχές της ομάδας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η μοναδική χρονιά που ο ΟΦΗ τελείωσε το πρωτάθλημα χωρίς ήττα στο «Θ. Βαρδινογιάννης» ήταν η περίοδος 1986-87 όπου σε 15 ματς είχε 13 νίκες και 2 ισοπαλίες.

Χρόνο με τον χρόνο όμως η έδρα γινόταν όλο και πιο ευάλωτη ώσπου φτάσαμε στο σημείο η ομάδα να δίνει μάχη για να κρατηθεί την κατηγορία και το γήπεδο από «σύμμαχος» να γίνεται ο μεγαλύτερος «εφιάλτης». Αυτό έγινε και την σεζόν που ο ΟΦΗ πήγε για στα μπαράζ με τον ΠΑΣ τελειώνοντας το πρωτάθλημα με μόλις 3 νίκες εντός ενώ είχε 8 ισοπαλίες και 4 ήττες συνολικά δηλαδή 28 χαμένους βαθμούς.

Στην συνέχεια για λόγους…αισθητικής και οικονομικούς η ομάδα μετακόμισε από το 2005 έως και το 2009 στο Παγκρήτιο όπου το πρόβλημα έγινε ακόμα μεγαλύτερο και το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί τελικά η κατηγορία σε μια περίοδο (2008-09) κατά την οποία ο ΟΦΗ άφησε στην έδρα του 34 βαθμούς με 5 ισοπαλίες, 8 ήττες και μόλις 2 νίκες. Ωστόσο ουδέν κακό αμιγές καλού.

Ο υποβιβασμός επανέφερε την ανάγκη επιστροφής στην φυσική έδρα. Η πρώτη χρονιά πέρυσι δεν ήταν καλή αφού και πάλι το Γεντί Κουλέ είχε… ανοιχτές πόρτες από τις οποίες «απέδρασαν» πολλές ομάδες.

Οι 14 βαθμοί που χάθηκαν ήταν η αιτία να χαθεί η απευθείας άνοδος ενώ και στα πλέι οφ ο ΟΦΗ έχασε μέσα στην έδρα του το πιο σημαντικό ματς και τις ελπίδες του για την επιστροφή στην μεγάλη κατηγορία. Φέτος όμως όπως γράψαμε και πιο πάνω όλα φαίνεται πως έχουν αλλάξει.

Ο… νόμος του Γεντί Κουλέ εφαρμόζεται ξανά και όποιος μπαίνει σε αυτό το γήπεδο δεν μπορεί να αποδράσει με την νίκη. Και μόνο το γεγονός ότι μέχρι τώρα ο ΟΦΗ έχει πετύχει 11 νίκες και 3 ισοπαλίες κι ενώ πέρυσι έκανε τις ίδιες νίκες σε όλο το πρωτάθλημα έχοντας όμως ακόμα 4 ισοπαλίες και 2 ήττες τα λέει όλα.

Η έδρα λοιπόν είναι για φέτος το πιο μεγάλο κέρδος. Κι αν ο ΟΦΗ καταφέρει και διατηρήσει αυτή τη δύναμη δεν θα «αιχμαλωτίσει» στο μέλλον μόνο τους αντιπάλους του στο Γεντί Κουλέ αλλά και πολλές επιτυχίες…

Νίκος Μαρκάκης