Η ξαφνική γνωριμία της με τον Bastet εξελίχθηκε σε έρωτα με την πρώτη ματιά.
Τι και αν είναι τετράποδος;
Είναι τρυφερός, είναι χαδιάρης, του αρέσουν τα παιχνίδια και τρελαίνεται για αγκαλιές.
Η ιστορία αγάπης της Ελένης Βιδοπούλου με τον γάτο που την... υιοθέτησε, ακολουθεί...
“Πριν περίπου 5 μήνες, ενα πρωί Σαββάτου, αποφάσισα να πάω για καφέ στο σπίτι των γονιών μου. Βγαίνοντας στο μπαλκόνι για να θαυμάσω το καινούριο φυτό της μαμάς μου, την προσοχή μου απέσπασε ένα δυνατό γατίσιο κλάμα. Πήρα ένα κυπελάκι γάλα και έτρεξα στην πιλωτή όπου και αντίκρισα ένα κουτί από παπούτσια και μέσα ένα τόσο δα γατάκι. Όταν έσκυψα να το δω, αυτό πήδηξε έξω απο το κουτί, αγκιστρώθηκε από το παντελόνι μου, αναρριχήθηκε μέχρι τον ώμο μου και εγκαταστάθηκε κοιτώντας με, με μεγάλη απορία. Έτσι ξεκίνησε ένα love story. Έχετε ακουστά για τον έρωτα με την πρώτη ματιά; Αυτό ακριβώς.
Έκτοτε λοιπόν, η συγκάτοικός μου η Άννα κι εγώ αποκτήσαμε ένα μικρό, χαριτωμένο, καλό, όμορφο και αγαπησιάρικο γατάκι το οποίο επειδή είναι και τόσο ιδιαίτερο, θα πρέπει να έχει κι ένα ιδιαίτερο όνομα. Μετά από αρκετό Googlάρισμα αποφασίσαμε οτι το όνομα αυτού: Bastet! – αρχαία αιγυπτιακή θεότητα με κεφάλι γάτας.- και βέβαια τʼόνομα είναι ταμάμ... γιατί έχω την υποψία ότι κρατά από το βασιλικό σόι της γνωστής αρχαίας αιγυπτιακής οικογενείας των γατών Μάου, κι ας λέει ο κτηνίατρος οτι είναι κοινή ευρωπαϊκή ράτσα. Δεν ξέρει.
Σας είπα οτι ο Bastet είναι πολύ κοινωνικός, παιχνιδιάρης και ιδιαίτερα ταλαντούχος; Η αγαπημένη του συνήθεια είναι να κυνηγά το μπαλάκι του και αφού το πιάσει να στο φέρνει για να του το ξαναπετάξεις. Σκεφτόμαστε να του μάθουμε κι άλλα κόλπα γιατί είναι πανέξυπνος... και μεγαλώνοντας είμαι σίγουρη οτι θα γίνει μεγάλος star!
Μια άλλη αγαπημένη συνήθεια έιναι να δαγκώνει με πάθος ό,τι κινείται και κατά προτίμηση χεράκια, ποδαράκια και όποιο άλλο σημείο του σώματος, που από καθαρή αμέλεια, έχουμε αφήσει ακάλυπτο. Εδώ θα πρέπει να σας μιλήσω και για άλλη μια φοβερή του πρακτική: το κυνήγι των αναιδέστατων περιστεριών που ενώ συναθροίζονται στο μπαλκόνι μας, δεν έρχονται πιο κοντά ώστε να μπορεί ο Bastet να τα πιάσει. Κι έτσι νιαουρίζει ασταμάτητα, με την ελπίδα οτι θα τα μαγνητήσει, αλλά αυτά είναι κόλπα ζόρικα που ο μικρός ακόμη λόγω αφέλειας και του νεαρού της ηλικίας, δεν κατέχει... Οπότε αναγκάζεται να περιοριστεί στην ξηρά του τροφή, η οποία αν κι έρχεται σε τσουβάλια, δεν φαίνεται να του φτάνει ποτέ.
Γεγονός είναι πάντως οτι απο την ώρα που ο Bastet απφάσισε να μας υιοθετήσει, η καθημερινότητά μας έχει γίνει πιο χαρούμενη και κεφάτη. Α... και πιο ζεστή: ακόμη δεν έχω καταλάβει πώς ένα τόσο δα πλασματάκι μπορεί να πιάσει μέχρι και το τελευταίο εκατοστό αγκαλιάς”!.
