Κείμενο, φωτογραφίες
Αναγνωστόπουλος Γιώργος

Ο Πεζοπορικός Όμιλος Ηρακλείου πραγματοποίησε την Κυριακή 27-2-2011 πεζοπορία στο Αμάρι των εικόνων και των χρωμάτων.
Ξεκινήσαμε στις 8 το πρωί από τα ΚΤΕΛ της Χανιώπορτας με άσχημες καιρικές συνθήκες, αφού έβρεχε καταρρακτωδώς. Λίγο πριν το Φόδελε μια μεγάλη κατολίσθηση έχει κλείσει τη μια κατεύθυνση του δρόμου και συνεργεία εργάζονται πυρετωδώς για την αποκατάσταση της κυκλοφορίας. Συνεχίζουμε προς το Ρέθυμνο και οι καιρικές συνθήκες επιδεινώνονται. Οι αρχηγοί αρχίζουν να σκέπτονται τροποποίηση της αρχικής πορείας ,ώστε να μην ταλαιπωρηθούν οι πεζοπόροι από την καταιγίδα και να μην κινδυνεύσει η σωματική τους ακεραιότητα.
Από το Ρέθυμνο ακολουθούμε νότια πορεία .Η ένταση των καιρικών φαινομένων μειώνεται. Κάνουμε μια στάση και θαυμάζουμε το φράγμα των Βολεώνων, έναν υπέροχο τεχνητό υγροβιότοπο. Συνεχίζουμε με το λεωφορείο στο στενό, φιδωτό δρόμο και απολαμβάνουμε ένα υπέροχο άγριο ,καταπράσινο τοπίο που μαρτυρά πολλά χιλιοστά νερού ετησίως. Φθάνουμε στους Αποστόλους. Η βροχή έχει σταματήσει και επικρατεί άπνοια. Καλό σημάδι, γιατί τα χαμηλά βαρομετρικά με τις ζεστές μάζες κινούνται από νοτιοδυτικά. Αν φυσήξει κρύος βοριάς είναι σίγουρο ότι θα έχουμε καταρρακτώδη βροχή. Το απευχόμαστε, αλλά η μετεωρολογική υπηρεσία μιλάει για βοριαδάκι από το μεσημέρι και μετά. Περνάμε τη Σχολή Ασωμάτων και σε λίγο είμαστε στη Βισταγή απ’ όπου και ξεκινά η πορεία μας.
Η Βισταγή είναι ένα πανέμορφο χωριό σε υψόμετρο 500 μ στην κοιλάδα του Αμαρίου στις νοτιοδυτικές υπώρειες του Ψηλορείτη. Οι κάτοικοί της ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στεκόμαστε για λίγο στην εκκλησία του χωριού, βγάζουμε μια φωτογραφία και περνώντας μέσα από το σοκάκια του χωριού φθάνουμε στο σχολείο, απ’ όπου ξεκινά το μονοπάτι.
Μια ομάδα του Πεζοπορικού έχει πάει μέρες πριν και έχει υλοποιήσει διερευνητικά τη σημερινή πορεία, ώστε η ομάδα να κινηθεί με ασφάλεια. Ακόμα νωρίτερα η χαρτογραφική ομάδα του Πεζοπορικού έχει κάνει μια αναλυτική μελέτη με τα μονοπάτια της περιοχής. Με έκπληξη η διερευνητική ομάδα ανακαλύπτει ότι το διαμορφωμένο μονοπάτι είναι «τεχνητή χάραξη» και όχι κάποιο παλιό μονοπάτι που το χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι για ν’ ανεβαίνουν στα Σώπατα.
Ακολουθούμε το διαμορφωμένο μονοπάτι, που ομολογουμένως έχει γίνει πολλή και καλή δουλειά. Αρχικά έχει βορινή κατεύθυνση, είναι ανηφορικό και σπειροειδές με αποτέλεσμα να κερδίζεις υψόμετρο γρήγορα έχοντας θέα τη βορινή πλευρά της κοιλάδας του Αμαρίου.
Η πορεία γίνεται τώρα ανατολική και το μονοπάτι φαρδύ με προστατευτικά ξύλα. Σε κάποια σημεία της απόκρημνης πλαγιάς, έχει υπέροχη θέα τα χωριά Βισταγή, Μοναστηράκι, Οψιγιάς, Αμάρι και Μέρωνας. Η κοιλάδα του Αμαρίου καταπράσινη και πιο πίσω οι νεφοσκεπείς κορυφές του Κέδρου και του Σάμιτου, τις οποίες πρόσφατα πάτησαν τα μέλη του Πεζοπορικού. Στο βάθος το φράγμα του Φουρφουρά και το Λιβυκό Πέλαγος.
Συνεχίζουμε ομαλά πάνω στην ισοϋψή μέσα σε πυκνή ομίχλη. Το διαμορφωμένο μονοπάτι συναντάει τα ίχνη του παλιού και ακολουθώντας το συναντάμε πηγή με τρεχούμενο νερό. Κάνουμε μια μικρή στάση απολαμβάνοντας το ομιχλώδες τοπίο και συνεχίζουμε το ανηφορικό μονοπάτι μέχρι που συναντάμε ένα πλάτωμα.
Το μονοπάτι συνεχίζει ευδιάκριτο στην αρχή με μικρή κλίση που αργότερα γίνεται μεγαλύτερη. Περνάμε από μια σπηλιά και συναντάμε μικρό οροπέδιο με πεζούλες που παλιά ήταν καλλιεργήσιμο. Περνάμε από μοναχικά θεόρατα δέντρα, σκιές μέσα στην ομίχλη, και φθάνουμε στα Σώπατα.
Ο καιρός έχει “κλείσει” για τα καλά. Η ομίχλη είναι πυκνή και η ορατότητα περιορισμένη. Ο προγραμματισμός είναι να προσεγγίσουμε από βόρεια το φαράγγι των Πλατανιών και δια μέσω του φαραγγιού να τελειώσει η πορεία στα Πλατάνια. Ο αρχηγός κρίνει ότι η πορεία με αυτές τις συνθήκες είναι ριψοκίνδυνη και αποφασίζει επιστροφή στη Βισταγή.
Παίρνουμε το μονοπάτι της επιστροφής, αρχικά σε πυκνή ομίχλη και κατόπιν σε βροχή. Φθάνουμε μέχρι τη βρύση, όπου είναι κομβικό σημείο μονοπατιών. Εκεί συναντιέται η τεχνητή χάραξη του νέου με το παλιό μονοπάτι που χρησιμοποιούσαν παλιότερα οι κάτοικοι. Η χαρτογραφική και η διερευνητική έχουν κάνει καλή δουλειά και αυτό φαίνεται, αφού κατεβαίνουμε την απότομη πλαγιά με μεγάλη ευκολία.
Μια μικρή στάση στη Σχολή Ασωμάτων δίπλα στο αναμμένο τζάκι είναι ότι πρέπει για να βγάλουμε τα βρεγμένα ρούχα και να ζεσταθούμε. Παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής για Ηράκλειο και οι καταρράκτες τ’ ουρανού έχουν ανοίξει. Η κακοκαιρία που αναμενόταν το μεσημέρι, έχει κάνει την εμφάνισή της, ευτυχώς για μας, καθυστερημένα. Μάσα στην ηρεμία του λεωφορείου κρατάμε τις στιγμές και τις εικόνες από μια υπέροχη πορεία στην άγρια κρητική φύση.
Φωτογραφίες, βίντεο και άρθρα με παλιότερες πεζοπορίες δημοσιευμένες στην “Πατρίδα” θα βρείτε στην ιστοσελίδα www.pezoporikos.gr.