Της Κατερίνας Μυλωνά

Σειρά παραστάσεων και δράσεων διοργανώνει το θέατρο «Όμμα Στούντιο», με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων λειτουργίας του.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου, κ. Αντώνης Διαμαντής, μιλά στην «Π» για την ιστορία του θεάτρου και τονίζει πως «η θεατρική άνοιξη θα έρθει από την περιφέρεια».
Πώς ξεκίνησε η λειτουργία του θεάτρου και πώς αποφασίσατε να «κατέβετε» στο Ηράκλειο;
«Πριν από είκοσι χρόνια τρεις νέοι ηθοποιοί, εγώ, η Άννα Μαχαιροπούλου και η Βαγγελιώ Σαραβάνου ,αποφάσισαν από μόνοι τους και χωρίς καμία βοήθεια από πουθενά, χωρίς να έχουν καταλάβει το βάρος της απόφασής τους, να δημιουργήσουν την "Θεατρική Ομάδα Όμμα".Ήταν μια αυθόρμητη πράξη, όχι τόσο λόγω μιας κάποιας απογοήτευσης για την επικρατούσα κατάσταση της τότε θεατρικής πραγματικότητας (θέατρα κρατικοδίαιτα, λιγοστές καλλιτεχνικές προτάσεις ανανέωσης, συρρίκνωση νέων πρωτοποριακών προτάσεων ,απομονωτισμός με άλλα θεατρικά νέα ρεύματα αλλά και ανθρώπους του θεάτρου) που μας οδήγησε στη σύσταση αυτής της ομάδας.. Είχαμε και οι τρεις μας, όμως, παραστάσεις και βιώματα από εκπαιδευτικά σεμινάρια του εξωτερικού -από την Ν. Υόρκη(Actors Studio) ,και την Δανία(θέατρο Odin, του Εουτζένιο Μπάρμπα) και αυτή η εμπειρία μας είχε δώσει ένα είδος αυτοπεποίθησης, πέστε το και νεανικό ενθουσιασμό. Ανακαινίσαμε από μόνοι μας έναν εγκαταλελειμμένο χώρο στην οδό Μαυρομιχάλη, που μας παραχωρήθηκε από τον ιδιοκτήτη του-χωρίς και ο ίδιος να πιστεύει ότι θα τα καταφέρουμε-τον ονομάσαμε «Φούρνο» μιας και ήταν ένας εγκαταλελειμμένος φούρνος, και στις 17 Ιανουαρίου 1991,στις 12 τη νύκτα-ήταν από τις πρώτες μεταμεσονύκτιες παραστάσεις που παρουσιάστηκαν στην Αθήνα) παρουσιάσαμε τη πρώτη μας δουλειά, τον "Ερυθρό Σταυρό" του Αμερικανού συγγραφέα και ηθοποιού, Σαμ Σέπαρντ σε σκηνοθεσία της Βαγγελιώς Σαραβάνου..
Το κοινό μάς δέχτηκε πολύ καλά, οι κριτικοί θεάτρου-να ʽναι καλά- με συμπάθεια.. Μείναμε δέκα χρόνια στην Αθήνα-συνεχίσαμε να δείχνουμε τις δουλειές μας σε χώρους που δεν ήταν άμεσα θεατρικοί-εργοστάσια, μπαρ, αίθουσες εναλλακτικής διδασκαλίας κλπ, μέχρι που ανακινήσαμε, πάλι μόνοι μας ένα υπόγειο στο Μετς.. Εκεί μείναμε περίπου τέσσερα χρόνια και μετά πιάσαμε ένα χώρο στο Γκάζι.. Το 1996 μετονομαστήκαμε σε "θέατρο ΟΜΜΑ ΣΤΟΥΝΤΙΟ"
Δίναμε παραστάσεις αλλά και σεμινάρια θεάτρου για να επιβιώσουμε. Ο Δήμος Ηρακλείου, μέσω του Γιώργου Αντωνάκη, καλούσε εμένα πολύ συχνά, και έδινα θεατρικά σεμινάρια, μέχρι που μου πρότεινε να αναλάβουμε - μαζί με την Ειρήνη Κουτσάκη που ήδη ήταν μέλος του θεάτρου από το 1998 -τη λειτουργία του Εργαστηρίου θεάτρου του Δήμου Ηρακλείου, μέσα από ένα διετές πρόγραμμα συνχρηματοδοτούμενο απο τον ΟΑΕΔ. Σκοπός ήταν η προετοιμασία και η εκπαίδευση ντόπιων ανθρώπων ,για να στελεχώσουν το μελλοντικό δημοτικό θέατρο του Δήμου Ηρακλείου..
Έτσι το 2000, αποφασίσαμε να μετακομίσουμε και σα θέατρο «ΟΜΜΑ ΣΤΟΥΝΤΙΟ», στην Κρήτη, μιας και η προοπτική της μετεγκατάστασης του θεάτρου μας, μας ενδιέφερε πολύ. Ένα καινούργιο κεφάλαιο και μια καινούργια περιπέτεια ξεκινούσε τότε για μας.. Αφήσαμε ό,τι, λοιπόν, είχαμε κατακτήσει στην Αθήνα , με τις παραστάσεις μας και όλες τις καλλιτεχνικές μας δράσεις και παρεμβάσεις - και πιστέψτε με ήταν πολλές- και ήρθαμε στην Κρήτη(Ηράκλειο) μιας και πιστεύαμε, και πιστεύουμε ότι η θεατρική άνοιξη θα έρθει από την περιφέρεια».