Μια αρχόντισσα, από τις τελευταίες του Ηρακλείου, αποχαιρέτησε τη ζωή και πέρασε στην αιωνιότητα, η Νενούλα Πατεράκη. Μια μαμά για όλους μας, απέραντης καλωσύνης και ευγένειας που έχει συνδεθεί με τη ζωή μας από τα νεανικά μας χρόνια μ’ έναν τρόπο ιδιαίτερο και στενό. Το χαμόγελο και η ζεστασιά ήταν τα πρώτα στοιχεία που σε καλοσώριζαν μόλις διάβαινες την πόρτα του σπιτιού της. Μια αγκαλιά ήταν έτοιμη να σε δεχτεί, να σε ακούσει, να μοιραστεί μαζί σου ό,τι κι αν ήταν αυτό. Παροιμιώδης η διακριτικότητα και η γενναιοδωρία της. Είναι τόσες οι στιγμές που ξεπηδούν από τα βάθη της μνήμης, τόσα τα γεγονότα που ανεξίτηλα διατηρούνται για εκείνη, που δεν μπορούν να χωρέσουν σε ένα σημείωμα σαν κι αυτό.
Για όσους τη γνώρισαν, τη συναναστράφηκαν και την αγάπησαν, όποια σχέση κι αν είχαν μαζί της, εκείνο που θα μείνει σαν αύρα δροσερή να την ξαναφέρνει κοντά είναι το χαμόγελο, η έμφυτη πηγαία ευγένεια και η αρχοντιά της παρουσίας της. Η Φλοράνς, όπως χαρακτηριστικά την αποκαλούσαν τα παιδιά της, είναι η μάνα των παιδικών, εφηβικών και φοιτητικών χρόνων μας, που σχεδόν κάθε καλοκαιρινό σούρουπο άνοιγε την πόρτα να μας υποδεχτεί, πάντα με το γέλιο, να μας φροντίσει για όσο μέναμε, μέχρι να βγούμε για τις βραδινές νεανικές βόλτες μας.
Αξέχαστα χρόνια, αξέχαστες στιγμές. Τα χρόνια πέρασαν, οι πρώτες ρυτίδες φάνηκαν, τα μαλλιά άσπρισαν, βάραινε η καθημερινότητα, μα Εκείνη πάντα σιωπηλά παρούσα, καλωσυνάτη και διακριτική, πρόθυμη να μοιραστεί τις καινούργιες έγνοιες μας.
Οταν άνθρωποι αυτής της ποιότητας χάνονται μια μέρα από τη ζωή σου, νιώθεις πως χάνονται στηρίγματα, πρότυπα συμπεριφοράς που λειτουργούσαν σαν μπούσουλας. Νιώθεις πως φτώχυνες και πως κομμάτια της ζωής σου αγαπημένα φεύγουν μαζί. Ομως η αλήθεια είναι ότι έχουν βαθιά ριζώσει, έχουν γίνει ένα με σένα και πως η παρουσία τους στην καρδιά και τη μνήμη δρουν παρηγορητικά και ανακουφιστικά. Γιατί η Νενούλα ήταν κομμάτι της ζωής μας, ήταν και θα παραμείνει σύμβολο των χρόνων της αθωότητάς μας, που χάθηκαν οριστικά, αλλά που η θύμησή τους πάντα θα μας γλυκαίνει.
Καλοτάξιδι να είσαι Φλοράνς μας.

