Του Κωνσταντίνου Στρατάκη*
Υστερα από πρόσκληση του Θεοφιλεστάτου επισκόπου Λεύκης κ. Ευμενίου, είχαμε μεταβεί στο ΑΑΧΕΝ Γερμανίας όπου η έδρα της ενορίας του Αγίου Δημητρίου, με ιερατικό προϊστάμενο τον Θεοφιλέστατο κ. Ευμένιο, ο οποίος μας υποδέχθηκε με τα γνωστά σε όλους μας φιλόξενα συναισθήματά του, και δεχθήκαμε από την πρώτη στιγμή τη θαλπωρή της καλοσύνης του και την πλησμονή της αγάπης του.
Η επίσκεψή μας, συνέπεσε με την εορτή του Αγίου Δημητρίου, Πολιούχου της ενορίας η οποία εορτή, όπως είναι γνωστό, εορτάζεται κάθε χρόνο, με την επιβαλλόμενη λαμπρότητα και κατάνυξη, και με αθρόα συμμετοχή πιστών, τόσο των αποδήμων Ελλήνων όσο και των Γερμανών της περιοχής και της ευρύτερης ενδοχώρας. Το ίδιο και εφέτος.
Ο πανηγυρικός εσπερινός έγινε με ιδιαίτερη λαμπρότητα και με μεγάλη συμμετοχή πιστών. Ο ιερός ναός, κατάμεστος από πιστούς. Προσήλθαν πάνω από 700, κληρικοί και λαϊκοί, εκ των οποίων, ένα μεγάλο μέρος ήσαν πιστοί άλλων χριστιανικών δογμάτων και ομολογιών.
Στην τελετή εχοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Λεύκης κ. Ευμένιος, περιστοιχιζόμενος από τον νεοδιορισθέντα εφημέριο της ενορίας Αρχιμανδρίτη κ. Νικόδημο Τότκα, έναν άξιο και ελπιδοφόρο Ιερωμένο, καθώς και από πολλούς ιερείς άλλων Ελληνο-ορθοδόξων εκκλησιών.
Η χορωδιακή ψαλμωδία, πλούσια, εύηχη, υπό την δ/νση του μελωδικού αρχιψάλτη, κ. Κανόνη. Τον πανηγυρικό εσπερινό ετίμησαν και παρακολούθησαν, πολλές προσωπικότητες από τον εκκλησιαστικό και κοσμικό χώρο της περιοχής.
Ενδεικτικά αναφέρω:
Από ελληνικής πλευράς: Ο γενικός πρόξενος της Ελλάδος στην Κολωνία κ. Νικ. Πλεξίδας. Ο Θεοφιλέστατος βοηθός Επισκόπου Αριανζού κ. Βαρθολαμαίος, ο πρωτοπρεσβύτερος π’ Σταύρος Στρατάκης από το Θραψανό Ηρακλείου, ο πρωτοπρεσβύτερος π’ Εμμαν. Καροφυλλάκης από τον Πειραιά. Οι ορθόδοξοι ιερείς και πιστοί από τις γειτονικές ενορίες:
Ντίσελντορφ: π’ Ιωάννης Ψαράκης, Κρέφελντ: π’ Ηρωδίων Ζερδαλής, Νόις - Μενχεγκλαντμπαχ: π’ Παναγιώτης Τσουμπακλής, Ντούισμπουργκ: π’ Ιωάννης Μανώλης, Βούππερτολ: π’ Ελευθέριος Αργυρόπουλος, Ζόλιγκεν- Λεβεργκούζεν: π’ Αντώνιος Τουμπέκης. Τζέρλον: π’ Ανδρέας Φράγκος. Οι πρόεδροι των ελληνικών κοινοτήτων Άαχεν, Ντύρεν και Χάινσμπεργκ. Οι πρόεδροι των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων, καθώς και οι πρόεδροι των Πολιτιστικών, Αθλητικών και Εθνικοτοπικών Συλλόγων που δραστηριοποιούνται στα όρια της ενορίας.
Από γερμανικής πλευράς: α) Ο ρωμαιοκαθολικός Επίσκος Άαχεν Δρ. Χάινριχ Μούσσινγκχοφ (Dr. Heinrich Mussinghoff), οι θεοφ. βοηθοί επίσκοποί του Δρ. Γκέρντ Ντίκε (Dr. Gerd Dicke), κ.Κάρ Ρέγκερ (Karl Reger), κ. Γιοχάννες Μπίνσγκενς (Johannes Bunsgens) και κ. Καρλ Μπος (Karl Bosch), ο προϊστάμενος του ρ/καθολικού καθεδρικού ναού της Παναγίας Άαχεν (DOM, απέχει 100 μέτρα από την εκκλησία μας) αιδεσιμ. κ. Χέλμουτ Ποκέ (Helmut Poque), ο πρωτοσύγκελος της ρ/καθολικής Επισκοπής Άαχεν αιδεσιμ. κ. Μάνφρεντ φον Χόλτουμ (Genaralvikar Manfred von Holtum), ο πρόεδρος της Οικουμενικής Επιτροπής της ρ/καθολικής Επισκοπής Άαχεν αιδεσιμ. Δρ. Χέρμπερτ Χάμμανς (Dr. Herbert Hammans) ως και πολλά διοικητικά στελέχη της Επιτροπής β) οι πρόεδροι της Ευαγγελικής Εκκλησίας Άαχεν (Aachen) και Γιούλιχ (Julich) κ. Χανς Πέτερ Μπρούκχοφ (Hans Peter Bruckhoff) και κ. Γιένς Ζάννιχ (Jens Sanning) γ) ο πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας Χριστιανικών Εκκλησιών Άαχεν κ. Χανς Πέτε Κιούππερς (Hans Peter Kuppers). δ) Πολλοί ρ/καθολικοί ιερείς και ευαγγελικοί πάστορες απ’ όλες τις πόλεις της ενορίας μας ε) οι δήμαρχοι των πόλεων: Άαχεν κ. Λίντγκενς (Lindgens), Ντύρεν κ. Πάουλ Λαουρέ (Paul Laure), Χάινσμπεργκ κ. Βόλφγκανγκ Ντίντερ (Wolfgang Dieder) και Εσβάιλερ κ. Ρούντι Μπέρτραμ (Rudi Bertram) στ) ο πρόεδρος της Γερμανο-Ελληνικής Εταιρείας Τσέρνερ (Tscherner), επικεφαλής πλειάδος μελών της εταιρείας.
Μετά το πέρας της λειτουργίας, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος κ. Ευμένιος, και μέσα σε μια συναισθηματική φόρτιση, αφού απηύθυνε εγκάρδιο χαιρετισμό και ευχαρίστησε τους παρευρεθέντες για την αποδοχή της πρόσκλησής του στην συμμετοχή του εορτασμού του Μυροβλήτου Αγίου, έγινε η καθιερωμένη ομιλία στη γερμανική γλώσσα, και εξήρε τη σημασία του εορτασμού της μνήμης των Αγίων στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Σταχυολογώ από την βαθυστόχαστη αυτή ομιλία τα κυριότερα σημεία τα οποία και αναφέρω επιγραμματικά:
α) Μεταφερθήκαμε νοερά στην εποχή και στο κλίμα που έζησε ο εορταζόμενος Αγιος (τέλος Γ’ αιώνα), μιας εποχής κατά την οποία για να είσαι χριστιανός, ήταν απαραίτητο το θάρρος, η βαθιά πίστη, η αυταπάρνηση, χρειαζόταν δηλαδή: Αρετή και Τόλμη.
β) Εγινε μια συγκριτική αναφορά της τότε πολυτάραχης εποχής και των δυσκολιών αυτών των χρόνων, στην οποία εποχή όμως πρυτάνευε ο λόγος και η αλήθεια της διδασκαλίας του Χριστού με τη σημερινή εποχή, της επιστήμης και της τεχνολογίας, η οποία μόνο κατ’ επίφαση είναι προοδευτική.
Μια εποχή όπου είναι εμφανής η χαλάρωση και η έλλειψη ηθικών αρχών και αξιών της ζωής, και όπου κυριαρχούν “οι γνώσεις και όχι η γνώση”.
Μια εποχή των “τελείων μέσων και των συγκεχυμένων σκοπών” (Κύριε δίνε μας γνώση, για να προφυλαχθούμε από τις γνώσεις).
γ) Ας στραφούμε ευλαβικά στο παρελθόν, ας αρυσθούμε από τις αξίες, από τη ζωή και τη διδασκαλία του εορταζομένου Αγίου.
Ας προσανατολίσουμε τη ζωή μας σύμφωνα με τις ηθικές αρχές της διδασκαλίας του και να κάνουμε καθημερινό βίωμά μας τις δωρεές και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, που λάβαμε, θεία χάριτι, από το βάπτισμά μας.
δ) Εχοντες πάντα παράδειγμα τη ρήση και την προτροπή του Αποστόλου Παύλου προς τους Χριστιανούς “μιμηταί μου γίγνεσθε καθώς καγώ Χριστού” καλούμαστε να μιμηθούμε τον Αγ. Δημήτριο και να ακολουθήσουμε τη ζωή και το έργο του.
ε) Εχοντες καθημερινό οδηγό μας το ηθικό οδοιπορικό της ζωής του Μυροβλήτου Αγίου, ας απλώσουμε ικετευτικά τα χέρια μας και ας ανοίξουμε το νου και την καρδιά μας, για να μας οδηγήσει στο δρόμο που οδηγεί στη σωτηρία και τη λύτρωση του κόσμου, που είναι και ο βαθύτερος σκοπός της σημερινής πανηγυρικής σύναξης.
Μετά το πέρας του κηρύγματος, ο Θεοφιλέστατος κ. Ευμένιος, με μια σύντομη αλλά μεστή σε περιεχόμενο προσλαλιά, παρουσίασε στο πολυπληθές εκκλησίασμα, και στους υψηλούς προσκεκλημένους τον νέο εφημέριο της ενορίας Αρχιμανδρίτη κ. Νικόδημο.
Στη συνέχεια όλων αυτών, απηύθυναν σύντομο χαιρετισμό: Ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην Κολωνία κ. Πλεξίδας. Ο ρ/καθολικός Επίσκοπος Δρ. Χάινριχ Μούσσινγκοφ, ο δήμαρχος Άαχεν κ. Λίντγκεντ, και ο πρόεδρος της ομάδας εργασίας Χριστιανικών Εκκλησιών Άαχεν κ. Κιούπερλ.
Στο τέλος της εορτής και τελετουργίας, και μετά την καθιερωμένη αρτοκλασία, ακολούθησε δεξίωση στην αίθουσα τελετών της ενορίας όπου Ελληνες και Γερμανοί σε μια αγαστή συνύπαρξη και συναδέλφωση, χάρηκαν την ελληνική φιλοξενία, με τους νόστιμους ελληνικούς μεζέδες. Γεύτηκαν το ηδύποτο ελληνικό κρασί (προσφορά των ενοριτών της περιοχής), τραγούδησαν μαζί, χόρεψαν μαζί, ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς, μέσα σε ένα κλίμα ενθουσιασμού, αγάπης και συναδέλφωσης χωρίς δογματικές και άλλες επίπλαστες αγκυλώσεις (Ταράττει τους ανθρώπους, ου τα πράγματα, αλλά τα περί των πραγμάτων δόγματα).
Αυτό είναι και το βαθύτερο νόημα χριστιανικής θρησκείας: Η συναδέλφωση, η αγάπη και η ευτυχία η οποία απορρέι από αυτά: (Οταν ουσία της ψυχής σου είναι η αγάπη, όσο περισσότερο και όσους περισσότερους αγαπάς, τόσο ευτυχέστερος είσαι).
Με τον Θεοφιλέστατο, επισκεφτήκαμε την ενορία του Αγ. Νεκταρίου στο LUDENSCHEID με ιερατικό προϊστάμενο τον Πρωτοπρεσβύτερο κ. Πολύευκτο Γεωργακάκη καθώς και την ενορία του Αγίου Δημητρίου στο HERTEN, με ιερατικό προϊστάμενο τον Πρωτοπρεσβύτερο κ. Απόστολο Αμβράζη.
Πρόκειται για δύο φωτισμένους Ιερωμένους και λαμπρούς εκπ/κούς, με πολύ θετική παρουσία στα εκκλησιαστικά πράγματα και αποτελούν συγχρόνως τον συνεκτικό κρίκο και πόλο έλξης στον απόδημο Ελληνισμό.
Γνωρίσαμε και γνωριστήκαμε με πολλούς εκ των αποδήμων Ελλήνων. Το ελληνικό στοιχείο στο εξωτερικό αποτελεί ένα ευγενές τμήμα του ελληνισμού. Οι άνθρωποι αυτοί, ύστερα από πολλούς κλυδωνισμούς και κοινωνικές μεταλλάξεις, έχουν αποκαταστασθεί άριστα. Τα παιδιά των μορφωμένα με ελληνική και γερμανική παιδεία. Επαγγελματικά επιτυχημένοι, επιστήμονες, δημόσιοι υπάληλοι, επιχειρηματίες, αποτελούν ένα λαμπρό τμήμα του ελληνισμού, αλλά πάντοτε συναισθηματικά δεμένοι με τον εθνικό κορμό και πάντοτε προσδοκούν το “νόστιμον ήμαρ”.
Αν και γνωρίζομε ότι θα προσκρούσομε στην εγνωσμένη μετριοφροσύνη του Θεοφιλεστάτου κ. Ευμενίου, θέλομε να καταθέσομε τον σεβασμό μας, την εκτίμησή μας αλλά και τις ευχαριστίες μας στον σεμνό και σεβάσμιο Ιεράρχη μας για όσα εθνωφελή και θεάρεστα επιτελεί.
Να επαινέσουμε και να συγχαρούμε αυτή την ευγενή, αθόρυβη αλλά δυναμική παρουσία, για το θεάρεστο έργο που επιτελεί, τόσο στο χώρο της εκκλησίας όσο και για τη μεγάλη συμβολή του στην αγαστή συμβίωση των αποδήμων Ελλήνων και του γερμανικού στοιχείου της περιοχής, αλλά και της ευρύτερης ενδοχώρας.
Αποτελεί ένα αληθινό πυλώνα της Ορθοδοξίας στον απόδημο ελληνισμό και μαι καταφυγή και προστασία για κάθε διερχόμενο Ελληνα που ζητά την βοήθεια φυλάσσοντας ταυτόχρονα “Θερμοπύλες” και αγωνιώντας για τα εφέστια και χθόνια ριζώματα της φυλής μας.
Στην εποχή μας που χαρακτηρίζεται από κιβδηλία χαρακτήρων και από πενιχρότητα αληθινών ανθρώπων, μορφές, όπως ο Θεοφιλέστατος Λεύκης κ. Ευμένιος, αποτελεί μια παρήγορη διαβεβαίωση, ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν έχει ανεπανόρθωτα ξεπέσει. Τέλος, ας έχουμε πάντα ως βίωμα και οδηγό ότι:
Οι ελεύθερες κοινωνίες στηρίζονται:
Στην προσευχή των Ιερέων
Στη γνώση των σοφών
Στη δικαιοσύνη των ηγεμόνων
Στην ανδρεία των γενναίων
“Παν πλήθος και πας πλούτος, Αρετή υπείκει”.
Μαζί με τις θερμές ευχαρστίες τόσο για την φιλοξενία του και τη θέρμη της αγάπης του, όσο και για όσα επιτελεί στον απόδημο ελληνισμό μας, ευχόμαστε και στον σεβάσμιο ιεράρχη μας:
Με προϋπόθεση, πάντα την υγεία
Να εμπνέεται από την αγάπη
και να καθοδηγείται από τη γνώση
* Ο Κωνσταντίνος Στρατάκης είναι εκπαιδευτικός

