Συνέντευξη στον Γιάννη Ζωράκη

Η κατανομή των βαρών πρέπει να γίνεται με δίκαιο τρόπο

Η κρίση αυτή δε θα τελειώσει γρήγορα, προβλέπει ο Φ. Κουβέλης


Μια καθολική ευρωπαϊκή οικονομία, βλέπει σαν “μοχλό” εξόδου από τη γενικότερη κρίση, ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης.

Ο κ. Κουβέλης βρέθηκε χθες στο Ηράκλειο, προκειμένου να πραγματοποιήσει σειρά επαφών και συναντήσεων με πολιτικά στελέχη και φορείς, αλλά και να παρουσιάσει τις προτάσεις της παράταξης σου σε μια κεντρική εκδήλωση στην αίθουσα Ανδρέογεω.

Στο περιθώριο των επαφών και συναντήσεων του ο κ. Κουβέλης, παραχώρησε συνέντευξη στην “Π” και μίλησε για τις πολιτικές εξελίξεις, την περίοδο που θα χρειαστεί η χώρα για να βγει από την κρίση, την ευρωπαϊκή σταθερότητα, καθώς επίσης και για τις νέες τάσεις που φαίνεται να δημιουργούνται στην εθνική πολιτική σκηνή.

Ο επικεφαλής της Δημοκρατικής Αριστεράς παράλληλα αναφέρεται στις παθογένειες του ελληνικού συστήματος, αλλά και στο όραμα του για μια αριστερή δημοκρατική παράταξη που θα στέκεται υπεύθυνα απέναντι τόσο στην κοινωνία όσο και στους πολίτες.

Ερ.: Πώς βλέπετε τις σύγχρονες πολιτικές εξελίξεις και ποιες είναι οι προτάσεις σας για την πορεία εξόδου από την κρίση;

Απ.: Το δημόσιο έλλειμμα και το χρέος είναι υπαρκτά μεγέθη. Αυτό ανεξάρτητα από το ποιος τα γέννησε. Προφανώς γεννήθηκαν από το δικομματικό πελατειακό σύστημα μέσα σ’ έναν άναρχο φιλελευθερισμό. Τούτη την ώρα όμως προέχει η έξοδος από την κρίση. Εκείνο που είναι σημαντικό, είναι η κατανομή των βαρών να γίνεται με δίκαιο τρόπο για να ξεπεράσουμε τη δύσκολη κατάσταση.

Άρα κατ’ αρχάς μιλάμε για πάταξη του πελατειακού κράτους. Αντιμετώπιση της παραοικονομίας που εξακολουθεί να δεσπόζει και κατέχει περίπου το 30 % του Α.Ε.Π.. Ταυτόχρονα χρειάζονται ενέργειες για πάταξη της διαφθοράς που επίσης καλά κρατεί κατέχοντας περίπου το 12 % του Α.Ε.Π.

Πρέπει να αντιμετωπιστεί ακόμα το ζήτημα τόσο της φοροδιαφυγής, αλλά και των φοροαπαλλαγών που διαμορφώνουν εκτός όλων των άλλων, μια άνιση και αντιλαϊκή δημοσιονομική πολιτική.

Δυστυχώς η υστέρηση των εσόδων είναι υπαρκτή, αφού τόσο οι ελεγκτικοί όσο και οι εισπρακτικοί μηχανισμοί απουσιάζουν με αποτέλεσμα να έχουμε τεράστια υστέρηση εσόδων. Ο μόνος στόχος της κυβέρνησης για έσοδα είναι οι περικοπές των επιδομάτων, των συντάξεων, αλλά και των δαπανών για το κοινωνικό κράτος.

Ταυτόχρονα πρέπει να εκκινήσει η παραγωγική διαδικασία με σταθερή αναφορά τις καινοτομίες, την ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, αν θέλουμε να ελπίσουμε πως αυτός ο τόπος μπορεί να αποκτήσει και έσοδα μ’ έναν πρωτογενή τρόπο.

Ερ.: Οι περισσότεροι Έλληνες βλέπουν την καθημερινότητα τους να δυσχεραίνει.

Πιστεύετε πως υπάρχει ή μπορεί να υπάρξει χρονοδιάγραμμα εξόδου από την κρίση;

Απ.: Το σίγουρο είναι πως αυτή η κρίση δεν θα τελειώσει γρήγορα. Ο δρόμος θα είναι μακρύς. Και βεβαίως η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης πρέπει να γίνει σε δύο επίπεδα. Το ένα είναι το εσωτερικό της οικονομίας. Το δεύτερο είναι η ευρωπαϊκή κλίμακα. Η Δημοκρατική Αριστερά υποστηρίζει σταθερά την ανάγκη οικονομικής διακυβέρνησης εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια ευρωπαϊκή διακυβέρνηση η οποία όμως με κανέναν τρόπο και σε κανένα βαθμό δεν θα πρέπει να αρνείται το κοινοτικό πρότυπο της Ευρώπης. Κατά τούτο είμαστε αντίθετοι στην προωθούμενη πρόταση της Γερμανίας που στηρίζεται και από τον Σαρκοζί της Γαλλίας για το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας με τον τρόπο που φαίνεται να προωθείται. Επίσης είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι με την συνταγματοποίηση της οικονομίας και ειδικότερα με την πρόβλεψη του ελαχίστου των ελλειμμάτων αλλά και των σχετικών ισολογισμών του Κράτους.

Ερ.: Μιλήσατε για το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο, την εμπλοκή της Ευρώπης στην οικονομία, αλλά και τις αντιθέσεις σας ως προς τις επιχειρούμενες προσεγγίσεις. Το πρόβλημα της χώρας ωστόσο είναι και ευρωπαϊκό. Μπορούν να δοθούν συνολικές και αποτελεσματικές λύσεις πιστεύετε; Με ποιον τρόπο;

Απ.: Ακριβώς. Πιστεύω πως το πρόβλημα είναι συνολικό και ευρωπαϊκό. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο η Δημοκρατική Αριστερά έχει προτείνει σε χρόνο ανύποπτο το στοιχείο της οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρώπης. Δηλαδή με άλλα λόγια ο πολιτικός έλεγχος της λειτουργίας της οικονομίας. Διαφορετικά η οικονομική πολιτική της Ευρώπης θα είναι δέσμια των ποικιλώνυμων οίκων και των επιμέρους συμφερόντων που αναδεικνύονται σε ορισμένες χώρες που θέλουν να ασκούν το δικό τους οικονομικό ηγεμονισμό. Με χαρακτηριστική περίπτωση την Γερμανία και σε σχέση συνεργασίας με αυτή η Γαλλία.

Ερ.: Προτείνετε λοιπόν μια καθολική ευρωπαϊκή οικονομία;

Απ.: Προτείνουμε ακριβώς μια καθολική ευρωπαϊκή οικονομία, όπου βεβαίως δεν είναι δυνατόν οι ιδιαιτερότητες οικονομίας της κάθε χώρας μέλους, να μην λαμβάνονται υπόψη.

Και σας λέω χαρακτηριστικά πως άλλη είναι η παραγωγική βάση της Ελλάδας κι άλλη της Ισπανίας ή της Ιταλίας. Πάντως έχουν ωριμάσει τα πράγματα. Η οικονομική κρίση, τα ελλείμματα και τα χρέη δεν προσδιορίζουν μόνο την πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας, αλλά και της Πορτογαλίας και τις Ισπανίας, με τις ιδιαιτερότητες της, της Ιρλανδίας και βεβαίως της γειτονικής Ιταλίας που είναι από τις πλέον υπερχρεωμένες χώρες.

Ερ.: Θεωρείτε πως η πρόταση σας αυτή είναι εφικτή;

Απ.: Πιστεύω πως είναι επιβεβλημένη η υλοποίηση αυτής της πρότασης, διαφορετικά θα απειληθεί η ενότητα της Ευρώπης και θα ασθμαίνει η Ευρώπη προς την πολιτική της ενοποίηση. Θεωρώ όμως ότι εκείνο που επικρατεί ως άποψη είναι πως η ενότητα της Ευρώπης πρέπει να διατηρηθεί, γεγονός το οποίο υποστηρίζει στη βάση και του αριστερού ευρωπαϊσμού της η Δημοκρατική Αριστερά, κι αν δεν υπήρχε η ενωμένη Ευρώπη, θα έπρεπε να έχει εφευρεθεί. Αν η Ευρώπη δεν εξασφαλίσει τα ενοποιητικά της στοιχεία και με βάση την οικονομία, τότε η συμμετοχή της στον διεθνή καταμερισμό θα είναι ελάχιστη έως ανύπαρκτη.

Ερ.: Μέσα στο πολιτικό σκηνικό έχουν δημιουργηθεί νέα κόμματα, τόσο από την αριστερά, όσο και από τον περισσότερο συντηρητικό χώρο. Νομίζετε πως το πολιτικό σκηνικό αλλάζει ή μπορεί να αλλάξει μέσα από τους νέους πολιτικούς φορείς;

Απ.: Η κοινωνία επανακαθορίζεται. Και επανακαθορίζονται κυρίως οι συσχετισμοί στο εσωτερικό της, στη βάση μιας οικονομικής κατάστασης που υπάρχει και με δεδομένη την ασκούμενη πολιτική. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η μεσαία τάξη συρρικνώνεται έως και εξαφανίζεται.

Ζητούμενο είναι αυτός ο επανακαθορισμός των κοινωνιών να εκφραστεί και στο επίπεδο της κεντρικής πολιτικής σκηνής.

Τα κόμματα σε κάθε περίπτωση δικαιολογούν την ύπαρξη τους, από την ώρα που καλούνται να εκφράσουν πραγματικούς κοινωνικούς συσχετισμούς και πραγματικές κοινωνικές ανάγκες. Και η ίδια η ζωή θα δείξει εάν και κατά πόσο η γέννηση των νέων κομμάτων αντιστοιχείται σ’ αυτή τη νέα επαναπροσδιοριστική διαδικασία της κοινωνίας.

Ερ.: Η προσδοκία σας για τη Δημοκρατική Αριστερά ποια είναι;

Απ.: Η Δημοκρατική Αριστερά συγκροτείται από δυνάμεις οι οποίες αναμφισβήτητα προέρχονται σ’ έναν σημαντικό βαθμό από τον Συνασπισμό από τον οποίο και αποχώρησα, αλλά και από δυνάμεις που υπάρχουν στον ανένταχτο χώρο της Αριστεράς, από προοδευτικούς πολίτες, από πολίτες που αναφέρονται στον σοσιαλισμό, στην σοσιαλδημοκρατία και στην πολιτική οικολογία. Εμείς εκείνο το οποίο επιδιώκουμε είναι να εκφράσουμε την Αριστερά ως υπεύθυνη δύναμη μέσα στη δημοκρατία, την οποία διεκδικούμε διευρυνόμενη και εμβαθυνόμενη. Θέλουμε επίσης να είμαστε μια υπεύθυνη δύναμη έναντι της χώρας, της κοινωνίας και των πολιτών.

Τα μηνύματα, οι κατακτήσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς μάς ενθαρρύνουν να συνεχίσουμε. Γι’ αυτό και πιστεύουμε, στηρίζοντας στη βάση συγκεκριμένων στοιχείων ότι όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές, η Δημοκρατική Αριστερά θα είναι στην επόμενη βουλή με προηγούμενη την αυτόνομη κάθοδο της στις εκλογές.