Του Χρήστου Κάτσικα

Περίπου 100.000 φετινοί υποψήφιοι ετοιμάζονται να υποβάλλουν τις επόμενες μέρες Αίτηση – Δήλωση συμμετοχής στις Πανελλαδικές Εξετάσεις του 2011, μια διαδικασία με την οποία ουσιαστικά αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για το «μεγάλο γύρο» της πρόσβασης στην Ανώτατη εκπαίδευση.

Φέτος η διαδικασία υποβολής των Αιτήσεων- Δηλώσεων Υποψηφιότητας θα είναι ενιαία και η προθεσμία ορίζεται από την Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου ως και την Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου για όλους τους υποψηφίους που επιθυμούν να συμμετάσχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις των Γενικών Λυκείων (ΓΕΛ) και των Επαγγελματικών Λυκείων ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΕΣ Α και Β).

Σε κοινή προθεσμία θα υποβληθούν και τα Μηχανογραφικά Δελτία των υποψηφίων των ΓΕΛ και ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΕΣ Α και Β).

Επισημαίνεται ότι η ανωτέρω προθεσμία 10-25 Φεβρουαρίου είναι αποκλειστική και μετά την παρέλευσή της δεν γίνεται δεκτή καμία Αίτηση-Δήλωση.

Υπόχρεοι για την υποβολή της Αίτησης-Δήλωσης κατά περίπτωση είναι:

Α) οι μαθητές της τελευταίας τάξης των Γενικών Λυκείων (ΓΕΛ)

Β) οι απόφοιτοι που επιθυμούν να λάβουν μέρος στις πανελλαδικές εξετάσεις των ΓΕΛ

Γ) οι απόφοιτοι-κάτοχοι βεβαίωσης πρόσβασης των ετών 2009 ή 2010 ημερήσιου ΓΕΛ ή ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Β’) που επιθυμούν να είναι υποψήφιοι για το 10% των θέσεων εισακτέων των ημερησίων ΓΕΛ χωρίς νέα εξέταση για εισαγωγή στις Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές, στις Σχολές των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού και στα ΤΕΦΑΑ.

Δ) οι μαθητές της τελευταίας τάξης Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑΛ- ΟΜΑΔΑ Β’)-

Ε) οι απόφοιτοι – κάτοχοι απολυτηρίου ΕΠΑΛ που επιθυμούν να λάβουν μέρος στις πανελλαδικές εξετάσεις των ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Β’)

ΣΤ) Από φέτος Αίτηση-Δήλωση υποβάλλουν και όσοι από τους:

- μαθητές της τελευταίας τάξης των ΕΠΑΛ-ΟΜΑΔΑ Α’,

- αποφοίτους -κατόχους απολυτηρίου ΕΠΑΛ,

- κατόχους πτυχίου Β’ κύκλου ΤΕΕ, ΤΕΛ και Ναυτικών Λυκείων

επιθυμούν να συμμετάσχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Α΄).

ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Νέα δεδομένα θα βρουν στο δρόμο για τις πανελλαδικές εξετάσεις του 2011 οι 100.000 περίπου φετινοί υποψήφιοι. Οι μικρές αλλαγές στο μηχανογραφικό δελτίο (αλλάζουν θέση στο μηχανογραφικό δελτίο κάποια τμήματα-μετονομάζονται κάποια άλλα ενώ δεν θα λειτουργήσει τη νέα χρονιά η Στρατιωτική Σχολή Ιπταμένων Ραδιοναυτίλων), στους όρους επιλογής του 5ου Επιστημονικού Πεδίου, στον αριθμό των εισακτέων (είναι πολύ πιθανή η μείωση) μαζί με τις περσινές αλλαγές στην κατηγορία του 10%, στον τρόπο εξέτασης των ειδικών μαθημάτων (ξένες γλώσσες), στις μετεγγραφές και στον τρόπο εισαγωγής υποψηφίων που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις συνθέτουν ένα νέο τοπίο που πρέπει να ληφθεί υπόψη από τις δεκάδες χιλιάδες των φετινών υποψηφίων. Ωστόσο η μεγαλύτερη αλλαγή αφορά στην ανασφάλεια και στις χαμηλές προσδοκίες των φετινών υποψηφίων και των οικογενειών τους.



Ανασφάλεια

και πτώση προσδοκιών

Μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης και καθώς δεν φαίνεται «φως στον ορίζοντα» κορυφώνεται η αγωνία χιλιάδων οικογενειών των οποίων τα παιδιά ετοιμάζονται να συμμετάσχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις το Μάιο του 2011 καθώς η επιλογή σχολής επηρεάζεται πλέον σημαντικά από την διογκούμενη ανεργία στον ιδιωτικό τομέα και τον «πάγο» στις προσλήψεις του δημόσιου τομέα.

Ξέρετε ποια τμήματα προτιμήθηκαν τα τελευταία χρόνια περισσότερο από οποιοδήποτε άλλα από τους υποψήφιους των πανελλαδικών εξετάσεων; Το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης (δάσκαλοι)! Και ποιο ήρθε δεύτερο στις προτιμήσεις των υποψηφίων; Το σιαμαίο αδελφάκι του της Αθήνας! Ακολούθησε, πατροπαράδοτα, η Νομική Αθήνας και την πρώτη πεντάδα των τμημάτων με τις περισσότερες προτιμήσεις έκλεισαν τα τμήματα Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας και το τμήμα Αστυφυλάκων.

Ωστόσο σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Παραδοσιακές επιλογές σχολών δημιουργούν πλέον ερωτηματικά ενώ ταυτόχρονα σχολές που επιλέγονταν σταθερά ή ακόμη βρίσκονταν και στην πρώτη γραμμή των προτιμήσεων των υποψηφίων τα τελευταία χρόνια τίθενται υπό αμφισβήτηση. Και αυτό καθώς στις επίσημες λίστες της ανεργίας, μέσα στο 2010, βρέθηκαν πάνω από 150.000 πτυχιούχοι αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια.

Στην πρώτη περίπτωση περιλαμβάνονται οι σχολές Πολιτικών Μηχανικών, Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Μηχανικών Η/Υ, Νομικής αλλά και Ιατρικής κλπ. Στη δεύτερη περίπτωση το σύνολο των λεγόμενων καθηγητικών σχολών και μαζί τους για πρώτη φορά μετά από μια «ένδοξη» πορεία επτά περίπου χρόνων, οι πτυχιούχοι των τμημάτων δημοτικής εκπαίδευσης (δάσκαλοι).

Την ίδια ώρα φανερή είναι η ανησυχία δεκάδων χιλιάδων οικογενειών για την προοπτική της εισόδου των παιδιών τους σε σχολή εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας. Η παντελής απουσία φοιτητικής μέριμνας που οδηγεί σε διόγκωση των ιδιωτικών δαπανών για συντήρηση του σπουδαστή εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας (στέγαση, σίτιση, επικοινωνία κ.λ.π) οξύνει την ανησυχία των νοικοκυριών που περισσότερο από κάθε άλλη φορά μετά τη μεταπολίτευση βαραίνει η λογική της αναντιστοιχίας επένδυση – απόδοση (οι σπουδές εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας κοστίζουν κατά μέσο όρο περίπου 35-40.000 ευρώ την ίδια ώρα που δεν υπάρχει καμιά σιγουριά ότι ο πτυχιούχος θα έχει επαγγελματική «αποκατάσταση»).



Η κατάσταση

στα Πανεπιστήμια και στη σχολική εκπαίδευση

Σε τροχιά περικοπών στις λειτουργικές δαπάνες αλλά και στο εκπαιδευτικό προσωπικό, προσανατολίζονται αρκετές σχολές και τμήματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, προκειμένου να επιβιώσουν από τη νέα φετινή μείωση της κρατικής χρηματοδότησης που ξεπερνάει το 20%.

Τα τριτοβάθμια ιδρύματα ωθούνται «να συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις» του «κατά Μπολόνια Ευαγγελίου», δηλαδή, να υιοθετήσουν τη συμπεριφορά ιδιωτικής επιχείρησης για να βρουν νέους πόρους κρατώντας από τη μια το δίσκο του εράνου και από την άλλη το λιβανιστήρι. Σύμφωνα με τα στρατηγικά και «επιχειρηματικά» σχέδια του Υπουργείου Παιδείας η περιστολή της δημόσιας χρηματοδότησης θα δημιουργήσει συνθήκες «δημιουργικής ανασφάλειας» στα πανεπιστήμια και θα τα υποχρεώσει να εξορθολογίσουν τη διαχείρισή τους, περικόπτοντας δαπάνες και λειτουργικά έξοδα, και να στραφούν στην αγορά σε αναζήτηση νέων πηγών εσόδων (δίδακτρα, σύνδεση με επιχειρήσεις, μετατροπή σε επιχειρήσεις πώλησης υπηρεσιών). Να, όπως πριν λίγα χρόνια στο Παρίσι, όπου το Πανεπιστήμιο του Ορσέ επινόησε λύσεις όπως η επιμήκυνση των χειμερινών διακοπών, προκειμένου να κάνει οικονομία στη θέρμανση ή όπως στα δημόσια πανεπιστήμια πολλών ευρωπαϊκών χωρών, της Αγγλίας, της Πορτογαλίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας όπου επιβλήθηκαν δίδακτρα.

Είναι σίγουρο! Σε σύντομο χρονικό διάστημα, μέσα στην επόμενη τριετία, αν ευοδωθούν οι παραπάνω σχεδιασμοί, το Ελληνικό Πανεπιστήμιο θα επιβάλλει δίδακτρα. Ναι, ας μην υπάρχει καμιά αμφιβολία. Και αυτά τα δίδακτρα δεν θα επιβληθούν τυπικά από «πάνω», κεντρικά, αλλά από την κάθε σχολή ξεχωριστά, στα πλαίσια της «αυτοτέλειας», της «σύνδεσης με την κοινωνία και την οικονομία», της αλλαγής «χρηματοδοτικής κουλτούρας», της «απελευθέρωσης από τα δεσμά της δημόσιας χρηματοδότησης» και άλλων ζαχαρωμένων εκφράσεων που κάθε λιγο και λιγάκι «ξεφουρνίζει» το υπουργικό επιτελείο του Αμαρουσίου. Μαζί με την επιβολή διδάκτρων θα μειώσουν και τα χρόνια προπτυχιακών σπουδών. Γιατί αυτό προκρίνει η «διαδικασία της Μπολόνια», ο ΟΟΣΑ, το Διευθυντήριο. Το δικό μας Υπουργείο Παιδείας απλά λιπαίνει το έδαφος για να έρθουν όλα αυτά σαν…ώριμο φρούτο! Τα δίδακτρα, οι συγχωνεύσεις, τα λουκέτα!

Λίγο παρακάτω στη σχολική εκπαίδευση το Υπουργείο Παιδείας προσανατολίζεται, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις συνέπειες από τη δραστική μείωση των κονδυλίων για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων (όλα τα στοιχεία μιλάνε για μια μείωση της τάξης 30 έως 50%) καθώς και από την δραστική μείωση των διορισμών και των προσλήψεων τις επόμενες χρονιές, να προχωρήσει σε εκτεταμένες συγχωνεύσεις.

Όλοι γνωρίζουν ότι σε μια τυπική συγχώνευση 2 σχολικών μονάδων, με δεδομένο ότι θα λειτουργούν στο όριο της χωρητικότητας (όριο των 30 μαθητών ανά τμήμα στην δευτεροβάθμια-25 στην πρωτοβάθμια) χάνεται το 20% των οργανικών θέσεων τουλάχιστον και βέβαια μειώνεται ο αριθμός των τμημάτων.

«Πολιορκητικός Κριός» αλλά και «Δούρειος Ίππος» σε αυτή την προσπάθεια θα είναι οι νέοι διοικητικοί- «καλλικρατικοί» θεσμοί, που με τον εκβιασμό της υποχρηματοδότησης, μιας και σημαντικές αρμοδιότητες θα περάσουν από το κεντρικό στο περιφερειακό επίπεδο με παράλληλη μείωση των πόρων, θα πιέζουν για συγχωνεύσεις, καταργήσεις και άλλα «νοικοκυρέματα».

Δεν χρειάζεται, βέβαια, να ξοδέψει μελάνι κάποιος για να αποδείξει ότι η λογική των συγχωνεύσεων σχολείων και η δημιουργία σχολικών μεγαθηρίων «τύπου Γκράβας» δεν πατάει σε κανένα παιδαγωγικό κριτήριο αντίθετα πριμοδοτείται από την απαίτηση να στοιβαχτούν οι μαθητές στις αίθουσες προκειμένου το «νέο σχολείο» να κοστίζει φτηνότερα.