
Ο ίδιος αναφέρει πως “το βιβλίο αυτό είναι κατάλληλο:
Για όσους δεν αγάπησαν
Για όσους δεν δάκρυσαν στον ξένο πόνο
Για όσους θερίζουν εκεί που δεν έσπειραν
Για όσους τρέφονται με το ψωμί των πεινασμένων
Για όσους ντύνονται από τη γύμνια των άλλων
Για όσους έχουν πέτσινη καρδιά και λαστιχένια συνείδηση
Για όσους παρασημοφορήθηκαν χωρίς ν’ αγωνιστούν για αξίες και ιδανικά
Ακόμα είναι ακατάλληλο για όσους αναπαύονται πάνω σε κλεμμένες δάφνες.
Και τέλος για όσους προτιμούν το σκοτάδι για να μην φαίνεται το ποιόν τους”.
Αντί προλόγου έγραψαν για το βιβλίο οι Ελένη Πλαγιωτάκη-Σαατσάκη, Νέλλη Κατσαμά, Γιώργος Βιτώρος, Μιχάλης Χουρδάκης, Κώστας Βερνιδάκης, Απολλόδωρος Σαατσάκης, Νίκος Καρέλλης και Ζαχαρίας Καψαλάκης.
“Ποίηση ευαίσθητη, ανθρώπινη, αληθινή που γοητεύει με την αμεσότητα και τη λυρική έκφραση, τη διαύγεια των νοημάτων και την άριστη στιχουργία”, αναφέρει η κα Πλαγιωτάκη - Σαατσάκη.
“Ο Πέτρος Φουκάκης, την τόλμη αυτή την διαθέτει. Και εννίοτε την καταθέτει. Δημόσια. Με όπλο τους στίχους του, κάνει ένα αφηγηματικό ταξίδι, και καταθέτει προσωπικά μια διαφορετική αντιμετώπιση και τοποθετείται έναντι της περιρρέουσας πραγματικότητας που τον περιβάλλει”, τονίζει η κα Κατσαμά.
“Τον Πέτρο τον Φουκάκη τον αγαπώ. Τον Πέτρο τον Φουκάκη τον θαυμάζω. Είναι από τους λίγους ποιητές που με κάνει και βουρκώνω, και κλαίω, και συγκινούμαι, και ριγώ”, λέει ο κ. Βιτώρος.
“Ο Πέτρος, ένας απλός αγρότης από τον Πανασσό Ηρακλείου συμμετείχε στις ειρηνικές εκδηλώσεις και στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του λαού μας για περισσότερη δημοκρατία, αληθινή ελευθερία, για κοινωνική δικαιοσύνη. Παράλληλα έγραφε ποιήματα που τα δημοσίευε στον τοπικό Τύπο (εφημερίδες)”, αναφέρει ο κ. Χουρδάκης.
“Ομως “το μήλο της κορφής” είσαι εσύ κ. Πέτρο, εσύ που έγραψες αυτό το υπέροχο και καταπληκτικό ποίημα είσαι και το πιο λαμπρό παράδειγμα.
Το φως της σκέψης σου και το μεγαλείο της ψυχής σου είναι ζωγραφισμένα στο ταλαιπωρημένο πρόσωπό σου με τα πιο φωτεινά και ανετίτηλα χρώματα”, λέει ο κ. Βερνιδάκης.
“Στους στέρεα δομημένους στίχους της ανά χείρας ποιητικής συλλογής του Πέτρου Φουκάκη, που αποπνέουν το θεσπέσιο άρωμα της ευαισθησίας και της τρυφερότητας, διακρίνει κανείς την κίτρινη φλόγα της κατασταλαγμένης σκέψης και της ψυχής του ποιητή, να ρίχνει αφειδώλευτα το φως της της στον σημερινό άνθρωπο και τα προβλήματά του”, τονίζει ο κ. Σαατσάκης.
“Τραγουδάει” στις καλές στιγμές και στις δύσκολες”
“Ο Πέτρος Φουκάκης γράφει ποίηση αβίαστα, γράφει ποίηση όπως αναπνέει, έχει το σπάνιο προνόμιο να σκέπτεται και να εκφράζεται έμμετρα εκ φύσης. Γι’ αυτό και “τραγουδάει” στις καλές στιγμές και στις δύσκολες”, περιγράφει ο κ. Καρέλλης.
“Το χρονικό διάστημα που συνεργαστήκαμε, μου έδωσε την ευκαιρία να τον γνωρίσω και προσωπικά και ειλικρινά βγήκα πλουσιότερος. Ενας ευαίσθητος άνθρωπος, αθεράπευτο ρομαντικός, μα συνάμα δυνατός και πρόσχαρος. Με ιδιαίτερη αγάπη για τον τόπο του, για τις ομορφιές του Πανασσού στις οποίες και με ξενάγησε προσωπικά”, αναφέρει ο κ. Καψαλάκης.

