Κείμενο, φωτογραφίες Αναγνωστόπουλος Γιώργος
Ο Πεζοπορικός Όμιλος Ηρακλείου (Πρώην Όμιλος Φίλων Βουνού και Θάλασσας Ηρακλείου) την Κυριακή 23 Ιανουαρίου πραγματοποίησε ταυτόχρονα δύο πεζοπορίες με κοινή πορεία τη διαδρομή Κασταμονίτσα-Τσούλη Μνήμα και καταλήξεις σε Μονή Βιδιανής στο Οροπέδιο Λασιθίου και Σελί Αμπέλου αντίστοιχα.
Ξεκινάμε από το Ηράκλειο με κακές καιρικές συνθήκες, αφού βρέχει καταρρακτωδώς. Ακολουθούμε το βόρειο οδικό άξονα, παίρνουμε κατεύθυνση προς Καστέλι και μετά από μια ώρα είμαστε στην Κασταμονίτσα όπου μας υποδέχεται ένας λαμπερός ήλιος.
H Κασταμονίτσα είναι ένα χωριό χτισμένο σε 500 μ υψόμετρο με σπουδαία γεωγραφική θέση, που ήταν αφορμή να γίνει πεδίο μαχών τον προπερασμένο αιώνα ανάμεσα σε Τούρκους και Κρητικούς διότι από εκεί ξεκινούσαν μονοπάτια που οδηγούσαν σε ένα από τα τέσσερα περάσματα, πύλες εισόδους, του Οροπεδίου Λασιθίου, που ήταν φυσικό φρούριο της ανατολικής Κρήτης.
Περνάμε μέσα από τα γραφικά στενά του χωριού και την εκκλησία και κινούμαστε πάνω σε αγροτικό δρόμο για τρία περίπου χιλιόμετρα μέσα σε καταπράσινους ελαιώνες και οπωροφόρα δέντρα και φθάνουμε στη θέση Μεσάδα όπου υπάρχει μια μαρμάρινη πλάκα με την επιγραφή «ενταύθα συνεκροτήθη μάχη κατά την επανάστασιν Βασιλογιώργη-Χαιρέτη 23 Μαίου 1841». Πράγματι οι Λασιθιώτες επαναστάτες με αρχηγό το Βασιλογεώργη (οι αδελφοί Χαιρέτη ήταν αρχηγοί των δυτικών επαρχιών της Κρήτης κατά την επανάσταση του 1841) πολέμησαν εναντίον του Χαρίζ Πασά ο οποίος είχε 3000 στρατό, ιππικό και πυροβολικό. Δυστυχώς, η μάχη αυτή εξαιτίας έλλειψης πολεμοφοδίων, έγειρε προς την πλευρά των Τούρκων.
Κάνουμε μια μικρή στάση στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου με τον όμορφα διατηρημένο αυλόγυρο. Αισθητική παραφωνία αποτελεί η προσθήκη κολώνων και πλάκας δίπλα στο ξωκκλήσι. Ξεκουραζόμαστε, βγάζουμε μια φωτογραφία και συνεχίζουμε για λίγο στο χωματόδρομο. Παίρνουμε το παλιό, πέτρινο μονοπάτι που κατασκευάστηκε επί Κρητικής Κοινοπολιτείας και ήταν ο εμπορικός δρόμος ανάμεσα στο Οροπέδιο Λασιθίου και τα χωριά της πεδιάδας του Καστελλίου.
Πεζοπορούμε στο καλντερίμι που ανεβαίνει φιδωτά στην πλαγιά ,πραγματοποιώντας συνεχώς «βόλτες», πράγμα που κάνει την ανάβαση εύκολη. Ο καιρός είναι καλός και ανεβαίνουμε απολαμβάνοντας τη θέα που αλλάζει συνεχώς. Συνεχίζοντας την ανηφορική πορεία φθάνουμε στην τοποθεσία “Τσούλη Μνήμα”. Εκεί υπάρχει μαρμάρινη πλάκα που μας πληροφορεί ότι στη θέση αυτή εκτελέστηκε από Λασιθιώτες ο αιμοσταγής Τούρκος γενίτσαρος Τσούλης πληρώνοντας για τις θηριωδίες του κατά των χριστανών. Η θέση αυτή ήταν στρατηγικής σημασίας , γιατί ήταν μια από τις φυσικές πύλες που οδηγούσαν στο Οροπέδιο Λασιθίου. Δυστυχώς, το μονοπάτι που οδηγούσε στο Οροπέδιο έχει καταστραφεί από χωματόδρομο.
Ο καιρός έχει αρχίσει να κλείνει και οι πρώτες σταγόνες κάνουν την εμφάνισή τους. Χωριζόμαστε σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα πεζοπορεί με κατεύθυνση προς το Οροπέδιο Λασιθίου και μετά από πενήντα περίπου λεπτά πεζοπορίας μπαίνει στο Οροπέδιο. Ψιλοβρέχει, αλλά η βροχή αυτή κάνει την πεζοπορία πιο ευχάριστη. Στάση στη Μονή Βιδιανής, όπου μας προσφέρεται καφεδάκι. Μας παραλαμβάνει το λεωφορείο και μας μεταφέρει στο Σελί Αμπέλου.
Η άλλη ομάδα ακολουθεί βορειοανατολική κατεύθυνση προς τις πλαγιές του όρους “ Λουλουδάκι”. Πεζοπορούμε στην κορυφογραμμή έχοντας αριστερά μας ήλιο και ένα καταγάλανο Κρητικό Πέλαγος και δεξιά μας τις Λασιθιώτικες κορφές τυλιγμένες από ομίχλη και μαύρα βροχοφόρα νέφη. Ένα θέαμα μοναδικό! Η καλοκαιρία και η κακοκαιρία και εμείς να κινούμαστε πάνω στη διαχωριστική γραμμή. Πλησιάζοντας προς την κορυφή μας έρχονται οι πρώτες δυνατές ψιχάλες.
Φθάνουμε στην κορυφή και απολαμβάνουμε τη θέα για λίγο, γιατί αρχίζει να βρέχει. Αρχίζουμε να κατεβαίνουμε ακολουθώντας νοτιοανατολική κατεύθυνση. Βλέπουμε τη βροχή και κατευθυνόμαστε προς αυτή. Το θέαμα είναι μαγευτικό.Το Οροπέδιο καλυμμένο από ομίχλη που πότε πυκνώνει και πότε αραιώνει αφήνοντας καταπράσινα κενά. Φθάνουμε σ’ ένα εγκαταλειμμένο μιτάτο στην κορυφογραμμή. Κάνουμε στάση και ο καιρός ανοίγει.
Μπροστά μας ξετυλίγεται το Οροπέδιο και οι κορυφές Σπαθί, Αφέντης Χριστός, Λάζαρος και Ψηλή Μαδάρα του όρους Δίκτη. Κατεβαίνουμε υψομετρικά και ακολουθούμε ανατολική πορεία μέσα από πρινάρια και ασφεντάμια. Πεζοπορούμε σε μια υπέροχη κορυφογραμμή. Δεξιά μας το Οροπέδιο με τα χωριά του, αριστερά μας η κατάφυτη από ελαιώνες περιοχή της επαρχίας Πεδιάδος, διαγώνια η κορυφή Καρφί και στο βάθος η Σελένα.
Εγκαταλείπουμε την κορυφογραμμή ακολουθώντας μονοπάτι με κατηφορική κλίση. Περνάμε δίπλα από τους εγκαταλειμμένους ανεμόμυλους που σε παραπέμπουν σε εποχές που το Οροπέδιο ήταν ο σιτοβολώνας της Κρήτης. Τελειώνουμε την πορεία μας στη άλλη “πύλη ” του Οροπεδίου στο “ Σελί Αμπέλου”, όπου συναντάμε τους πεζοπόρους της πρώτης ομάδας.
Ιστοσελίδα:
www.pezoporikos.gr

