Της Μαρίας Κανδεράκη*

Στη διάρκεια των άγιων ημερών που μόλις πέρασαν, όλοι μας προσφέραμε ευχές προσωπικά για τα φιλικά μας άτομα αλλά και για το οικείο περιβάλλον τους. Ανταλλάξαμε ευχές του τύπου «Χρόνια Πολλά και να χαίρεσαι την οικογένειά σου, να χαίρεσαι όσους αγαπάς κτλ». Αυτό αναδεικνύει το αυτονόητο, ότι τα Χρόνια τα Πολλά δεν έχουν και μεγάλη αξία αν δεν έχω στη ζωή μου άτομα αγαπημένα. Κι εδώ προκύπτει ένα σημαντικό ερώτημα: πόσο καλά άραγε ξέρω να σχετίζομαι με τα αγαπημένα μου άτομα; Πόσο υγεία εμπεριέχουν οι σχέσεις μου με τα άτομα του περιβάλλοντος μου; Πόσο οι μέρες των εορτών είναι για μένα ευκαιρία για έκφραση αγάπης ή μήπως είναι μια δοκιμασία που ανυπομονώ να τελειώσει. Τα αυξημένα ποσοστά διαζυγίων και χωρισμών μετά από τις εορτές και τα επίσης αυξημένα ποσοστά αυτοκτονιών στις μέρες αυτές δίνουν μια αναμφισβήτητη απάντηση. Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό;
Ο καθηγητής κ. Χρήστος Γιανναράς, στο πρόσφατο άρθρο του «Η σχέση νικάει το χρόνο, η χρήση όχι» (ημερομηνία δημοσίευσης 2 Ιανουαρίου 2011) γράφει σχετικά: «Ο χρόνος μετράει τη σχέση, μετράει και την αποτυχία της σχέσης. Χάσαμε τη σχέση: τι επομένως να μετρήσει ο χρόνος; Ξέρουμε μόνο τη χρήση και η χρήση γεννάει την ψευδαίσθηση της διάρκειας, της μόνιμης κατοχής.»
«Ξέρουμε μόνο τη χρήση και χάσαμε τη σχέση» σημαίνει ότι ταυτίζουμε τις εορτές των Χριστουγέννων σε ευκαιρία για ψώνια, για στολισμούς, για ξενύχτια και λησμονούμε ότι αυτά είναι marketing δεν είναι Χριστούγεννα. Χριστούγεννα για τη δική μας παράδοση και κουλτούρα είναι «ημέρες αγάπης», είναι ευκαιρία να σχετιστώ με αγάπη. Να σχετιστώ με τον εαυτό μου (με τα φωτεινά αλλά και με τα επώδυνα κομμάτια μου), να σχετιστώ με αγάπη με την οικογένειά μου και τους δικούς μου ανθρώπους, να σχετιστώ με αγάπη και με τους ξένους ανθρώπους. Νομίζουμε ότι το καθήκον μας αυτό περιορίζεται στο να κόβουμε το «κομμάτι του φτωχού» στην Βασιλόπιττα. Στο ίδιο άρθρο ο κ. Γιανναράς προσθέτει: «Η σχέση είναι στους αντίποδες της χρήσης, της ιδιοποίησης, της ιδιοτέλειας. Προϋποθέτει η σχέση την παραίτηση από το εγώ, την αυθυπέρβαση, την ανιδιοτέλεια. Γι’ αυτό και νικάει τον χρόνο. Τα άτομα πεθαίνουν, οι σχέσεις διαρκούν.»
Το ερώτημα που προκύπτει εδώ είναι «πως μπορώ να σχετιστώ υγιώς;» Το σχετίζομαι δεν είναι μια εκ γενετής ικανότητα, είναι επίκτητη κοινωνική επιδεξιότητα. Η σημερινή μου ικανότητα να σχετίζομαι είναι συνάρτηση του πως είδα & παρατήρησα να σχετίζεται το περιβάλλον ανατροφής μου και της μετέπειτα γνώσης που εγώ από μόνος μου απέκτησα. Δεν μπορώ να αλλάξω το κοινωνικό σύστημα στο οποίο ανατράφηκα, μπορώ όμως να βελτιώσω την ποιότητα των σχέσεων μου βελτιώνοντας τις δικές μου γνώσεις τώρα. Σε αυτό το κομμάτι μπορεί να βοηθήσει η επιστήμη του Νεύρο-Γλωσσολογικού Προγραμματισμού (Neuro-Linguistic Programming: NLP). Το NLP διδάσκει τρόπους και μεθόδους επικοινωνίας – πρωτίστως με τον εαυτό μας και έπειτα με τους γύρω μας – όπου διά μέσω της γλώσσας (λεκτικής & μη λεκτικής) να προγραμματίσουμε το «νευρικό» μας σύστημα σε συμπεριφορές υγιείςς για εμάς και τους γύρω μας.
Το Ινστιτούτο «NLP in Crete» διοργανώνει, στις 22 & 23 Ιανουαρίου 2011, στο Ηράκλειο, το Εισαγωγικό Σεμινάριο στο Νεύρο-Γλωσσολογικό Προγραμματισμό. Το σεμινάριο απευθύνεται σε άτομα που επιθυμούν να βελτιώσουν την ικανότητα της επικοινωνίας τους και του «σχετίζεστε υγιώς» σε προσωπικό, κοινωνικό και επαγγελματικό επίπεδο. Πληροφορίες και εγγραφές στο τηλφ: 6937051269 και στην ιστοσελίδα www.nlpincrete.gr.

* Η Μαρία Κανδεράκη είναι Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια Πιστοποιημένη Εκπαιδεύτρια NLP