Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Ανθρώπινα δράματα εκτυλίσσονται καθημερινά έξω από τις εκκλησίες και τις Μητροπόλεις της Κρήτης.
Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι, συμπολίτες μας αλλά και οικονομικοί μετανάστες, χτυπούν τις πόρτες των εκκλησιών και σε κατάσταση απόγνωσης ζητούν φαγητό, χρήματα για να αγοράσουν φάρμακα, να πληρώσουν το ρεύμα ή ακόμα και να αγοράσουν μία φιάλη υγραερίου.
Συγκλονισμένοι μητροπολίτες και ιερείς περιγράφουν στην «Π» ότι σήμερα πλέον αναγκάζονται να ζητήσουν βοήθεια με δάκρυα στα μάτια ακόμα και οικογένειες που μέχρι πριν από δύο-τρία χρόνια ζούσαν αξιοπρεπώς. Η οικονομική κρίση και η ανεργία έχει «γονατίσει» ακόμα και ανθρώπους υπεράνω πάσης υποψίας, οι οποίοι ποτέ δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι θα έφθαναν στο σημείο να σταθούν στην ουρά για ένα συσσίτιο.
Αυτή η κατάσταση πλέον αναγκάζει την Εκκλησία της Κρήτης να δώσει προτεραιότητα σε ζητήματα πρόνοιας ώστε να μπορέσει τουλάχιστον να «ανακουφίσει» την πείνα και τον πόνο συνανθρώπων μας.
Ιεράρχης της Εκκλησίας της Κρήτης, ο οποίος θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του, περιέγραψε συγκλονισμένος το δράμα μιας μάνας που με λυγμούς παρακάλεσε για βοήθεια προκειμένου να μην ακρωτηριάσουν το πόδι του παιδιού της.
«Το παιδί χρειάζεται να πάει σε συγκεκριμένο γιατρό, με συγκεκριμένα ραντεβού ώστε με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή να μπορέσει να σωθεί το πόδι του. Η κάθε επίσκεψη κοστίζει 100 ευρώ και η μητέρα δεν έχει ούτε για τα στοιχειώδη».
Τέτοιες περιπτώσεις πλέον δεν είναι μεμονωμένες. Πρώην επιχειρηματίες με μεγάλη οικονομική επιφάνεια στο παρελθόν, σήμερα ζουν σαν «ερείπια». Ρακένδυτοι κυκλοφορούν στο δρόμο και ευχαριστούν για ένα πιάτο φαγητό.
Αποκαλυπτικά είναι τα όσα αναφέρει στην «Π» ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου κ. Ανδρέας. «Το πρόβλημα είναι πλέον πολύ μεγάλο. Παλαιότερα είχαμε κάποιους φτωχούς. Τώρα πλέον έχουμε τους νεόπτωχους. Ανθρώπους που δεν περίμεναν να καταλήξουν σε αυτήν την κατάσταση. Υπάρχουν οικογένειες που μέχρι πριν από τρία χρόνια δεν είχαν ποτέ δυσκολευτεί να μαγειρέψουν και να έχουν στο τραπέζι τους ένα πιάτο φαγητό. Σήμερα το στερούνται. Εμείς για παράδειγμα όταν έρχονται άνθρωποι και ζητούν χρήματα, δεν τους δίνουμε λεφτά. Τους δίνουμε φαγητό, μία τσάντα τρόφιμα. Δίνουμε ρουχισμό, προσπαθούμε να τους βρούμε δουλειά, ό,τι μπορούμε κάνουμε. Υπάρχουν επιχειρήσεις που μας προσφέρουν διάφορα τρόφιμα ή άλλοι μας δίνουν παιχνίδια».
Επιπλέον στις ουρές των ανθρώπων προστίθενται και οι εκατοντάδες οικονομικοί μετανάστες, οι οποίοι για να επιβιώσουν, θα κάνουν τα πάντα.
Η Μητρόπολη Αρκαλοχωρίου καθημερινά διανέμει 51 παιδικά γεύματα, τα οποία μοιράζει σε παιδιά της περιοχής, οι οικογένειες των οποίων αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα, ενώ τις γιορτές των Χριστουγέννων μοίρασε 780 πακέτα με τρόφιμα.
Η Μητρόπολη Γορτύνης και Αρκαδίας τον τελευταίο χρόνο έχει στήσει δύο συσσίτια σε Μοίρες και Πύργο όπου μοιράζονται συνολικά 32 μερίδες φαγητού. Πλέον οι πάντες αναγνωρίζουν ότι οι ανάγκες είναι μεγαλύτερες και καταβάλλονται προσπάθειες για την ενίσχυση του συσσιτίου.
Ιερείς της περιοχής αναφέρουν ότι κάθε πρωί γίνεται το αδιαχώρητο στις κεντρικές πλατείες των Μοιρών και του Τυμπακίου όπου συνωστίζονται εκατοντάδες μετανάστες που αναζητούν ένα μεροκάματο για να ζήσουν. Τα πράγματα όμως είναι δραματικά. Δουλειές δεν υπάρχουν με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να πεινούν, να ψάχνουν στα σκουπίδια για να ξεγελάσουν την πείνα τους, να το ρίχνουν στο αλκοόλ και να «βυθίζονται» στην κατάθλιψη. «Ξεριζωμένοι» από την πατρίδα τους, άνεργοι και άστεγοι.
«Η κατάσταση δεν περιγράφεται. Όπου βρεθώ και σταθώ, ο κόσμος ζητάει χρήματα. Ζητούν φαγητό, δουλειά, ρούχα, τα πάντα» επισημαίνει στην «Π» ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος.
Να σημειωθεί ότι για πρώτη φορά σε επίπεδο Κρήτης γίνεται οργανωμένη προσπάθεια καταγραφής των προνοιακών δομών της Εκκλησίας της Κρήτης από τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Φιλοξενία» για το πρόγραμμα «Κρητών Στοργή» με στόχο να γίνουν οι ενέργειες εκείνες για την στήριξη ευπαθών ομάδων.

Διαλύεται ο κοινωνικός ρόλος της Εκκλησίας

Έντονο προβληματισμό στους κόλπους της Εκκλησίας της Κρήτης έχει δημιουργήσει η εγκύκλιος του υπουργείου Εσωτερικών με βάση την οποία περιορίζεται σημαντικά ο αριθμός των προσλήψεων και στην Εκκλησία. Δηλαδή για κάθε νέα πρόσληψη, θα πρέπει να έχουν φύγει πέντε κληρικοί. «Εάν ισχύσει αυτό, θα διαλυθεί ο κοινωνικός ρόλος της Εκκλησίας. Η Εκκλησία της Κρήτης έχει στείλει με απόσπαση 42 κληρικούς σε κοινότητες του εξωτερικού. Στην Αφρική, στην Ασία, στην Ευρώπη, κοινότητες του εξωτερικού εξυπηρετούνται από τους ιερείς μας.
Αν σταματήσουν αυτές οι αποσπάσεις, οι άνθρωποι αυτοί θα επιστρέψουν εδώ. Αν δεν μας επιτρέψουν να διορίζουμε κληρικούς, τότε στα χωριά των συνόρων οι κάτοικοι θα αναγκαστούν να καλούν ένα Βούλγαρο, έναν Σκοπιανό, έναν Ρουμάνο για να τους κάνει μνημόσυνα, να τους ενταφιάζει κλπ.
Εμείς είμαστε θρησκευτικοί λειτουργοί. Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα με μετατάξεις, δεν μπορούμε να πάρουμε ένα δημόσιο υπάλληλο και να τον κάνουμε παπά. Το πρόβλημα για μας είναι το φιλόπτωχο, τα γεύματα, τα φάρμακα, η κοινωνική προσφορά της Εκκλησίας. Επιπλέον έρχονται οι μετανάστες, οι άστεγοι που προσπαθούμε να τους ενισχύσουμε» αναφέρει ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου.
Για όλα τα προαναφερόμενα ζητήματα χθες συνεδρίασε εκτάκτως η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης που με έγγραφο της προς τον υπουργό Εσωτερικών αλλά και τους βουλευτές του νησιού ζητά τουλάχιστον να διοριστούν οι ελάχιστοι δυνατοί κληρικοί, που προσδιορίζονται στους 35. Ενδεικτικά επισημαίνεται: «Η Ιερά Σύνοδος θεωρεί αναγκαία και απαραίτητη εκτός από τη λατρευτική και την κοινωνική διακονία των Ιερέων στις Ενορίες των πόλεων και της πολλαπλώς δοκιμαζόμενης υπαίθρου της Κρήτης, κατανοεί όμως και την κρισιμότητα των καιρών και τις δυσκολίες τις οποίες διέρχεται η χώρα μας.
Για το λόγο αυτό κρίνεται απαραίτητη η παρουσία και η δράση, έστω και μειωμένου αριθμού, κληρικών για την κάλυψη των υφιστάμενων λειτουργικών, ποιμαντικών και φιλανθρωπικών αναγκών της Εκκλησίας της Κρήτης».
Ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος μιλώντας στην «Π» τόνισε: «Δεν θέλουμε όσους χρειαζόμαστε αλλά θέλουμε ένα μικρό αριθμό, μειωμένο, προκειμένου να μπορούμε να ασκούμε το κοινωνικό μας έργο. Αυτοπεριοριζόμαστε για να μπορέσουμε να προσφέρουμε. Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα. Στο Καβροχώρι ο ιερέας παραιτήθηκε λόγω συνταξιοδότησης. Σύμφωνα με το νόμο, δεν μπορεί να πάει ιερέας παρά μόνο εάν παραιτηθούν πέντε ιερείς από την Αρχιεπισκοπή».