Του Κ. Παπουτσάκη
Δυο μουλαριώ άχερα...
- Μια και δεν έχομε ήντα να λέμε, να σε ρωτήξω ένα πράμα.
- Κουβέντα να γίνεται Διογένη.
- Ηθελες ετου λόγου σου Κωνσταντή να ‘σουνε στη Βουλή;
- Οχι Διογένη, εσύ;
- Ούτε ‘γω δεν ήθελα.
- Γιατί όμως δεν ήθελες;
- Γιατί εγώ μπρε δε γατέχω να λέω πολλά λόγια...
- Καλύτερα Διογένη, μήπως αυτοί οι φαφλατάδες που λένε πολλά είναι καλύτεροι; Τους βαρέθηκε ο κόσμος!
- Υστερα εγώ δε γατέχω να λέω ψόματα...
- Ε, μα αυτό Διογένη δεν είναι καλό. Αμα δε ξέρεις να λες ψέματα, να... χαϊδεύεις τ’ αυτιά του λαού, δεν κάνεις. Ο λαός θέλει να του λες ψέματα, να τον κοροϊδεύεις για να σε ψηφά. Με τις αλήθειες δεν πας μπροστά. Οι αλήθειες είναι πικρές και ο κόσμος θέλει ελπίδες και χαρές.
- Υστερα εγώ μπρε δε γατέχω να κλέφτω...
- Αυτό είναι το χειρότερο κακό που έχεις. Αν δεν εφαρμόζεις την ίδια ταχτική με πολλούς από τους άλλους και κόψεις τα λαδώματα, τις μίζες, τα ρουσφέτια κλπ., θα δείξεις κακή διαγωγή και οι άλλοι θα σε βγάλουνε έξω από τη Βουλή (πιστεύω ότι αυτά θα ανήκουνε πια στο παρελθόν).
- Μα ύστερα μπρε εγώ δε γατέχω γράμματα πολλά, γιατί είμαι τσι δευτέρας του Δημοτικού.
- Γιατί, μήπως οι άλλοι που ξέρουνε γράμματα είναι καλύτεροι; Τι άλλο χειρότερο από τη χρεοκοπία θα μπορούσαμε να πάθουμε μ’ αυτούς; Μακάρι να είχαμε εσένα πρωθυπουργό τα τελευταία χρόνια!
- Ε, να σου πω, το μόνο που κάνω καλά είναι που κατέχω και μοιράζω δυο μουλαριώ άχερα.
- Αυτό και μόνο θα ήτανε αρκετό να μην έφτανες τη χώρα στη χρεοκοπία! Διότι αυτοί που τη χρεοκοπήσανε δεν ήξεραν ούτε να μοιράσουν δυο μουλαριώ άχερα σωστά, δίκαια και τίμια.
- Μα δε γατέχω και να ρητορεύγω, ήντα ‘θελε να λέω;
- Τίποτα Διογένη, ένα ναι και ένα όχι, θα ήτανε αρκετό. Θα έχεις τους συμβουλάτορες σου και θα σε ρωτούσανε με λίγα απλά και κατανοητά λόγια. Θα σου λέγανε ας πούμε, να ξοδεύσομε τόσα λεφτά εδώ, να κάνουμε αυτές τις σπατάλες, να φάμε τόσα λεφτά από ‘κει και εσύ θα έλεγες με την αληθινή και σωστή κρίση που σε διακρίνει ένα ναι ή ένα όχι. Οταν θα σου λέγανε να διορίσομε 300 δικούς μας για να μας ψηφίσουνε, να δώσουμε επιδόματα παραγωγικότητας σ’ αυτό τον κλάδο ενώ δεν παράγουνε, να δώσουμε κι άλλες αυξήσεις των υπαλλήλων στις ΔΕΚΟ με δανεικά και ας χρεοκοπήσουμε τη χώρα αρκεί να ξανακερδίσουμε τις επόμενες εκλογές, να μείνομε γαντζωμένοι στην εξουσία που είναι γλυκειά σαν το σεξ και όταν βγεις από πάνω δε θέλεις να κατέβεις! Εσύ σαν τίμιος και λογικός άνθρωπος θα έλεγες όχι. Καλύτερα να χάσομε τις εκλογές παρά να χρεοκοπήσει η χώρα μας! Ενα τέτοιο καλό νοικοκύρη ήθελε η Ελλάδα και όχι με πολλά γράμματα. Οπως ας πούμε ο Ωνάσης, ο Μακρυγιάννης, ο Κολοκοτρώνης και άλλοι, που τους έγραψε η Ιστορία, όπως δεν έγραψε πολλούς άλλους πολυγράμματους.
- Εσύ μπρε αν ήσουνε υπουργός ήθελες;
- Οχι Διογένη, ούτε πρωθυπουργός.
- Μούτε ‘γω δεν ήθελα.
- Εγώ Διογένη, αλλά εσύ πιο πολύ, δεν σ’ ενδιέφερε ν’ ανεβείς τη σκάλα στην κορυφή, κάθισες στο πρώτο σκαλοπάτι και σ’ αυτό το χαμηλό ευχαριστήθηκες τη ζωή.
Μα ας αλλάξομε κουβέντα τώρα Διογένη.
- Ναι, να ΄ρθούμε στ’ αληθινά, τα σημερινά.
- Σωστά. Εχεις εσύ Διογένη κανένα... κοπρίτη;
- Οϊ, είχα δυο μα ενοχλούσανε το γείτονα και τσι ‘δωκα.
- Εννοώ Διογένη αν έχεις κανένα δημόσιο υπάλληλο στην οικογένεια.
- Α, κατάλαβα, αυτό απού ‘πενε ο Πάγκαλος.
- Ναι, πώς σου φάνηκε;
- Κακά μου φάνηκε στ’ αυτί, κακή λέξη, εσένα;
- Κι εμένα Διογένη. Εδώ όταν θες να πεις γάιδαρο, λες μετά συγχωρήσεως, που ήτανε και το δεξί χέρι του ανθρώπου και που είναι και το κανονικό όνομά του, έτσι βαπτίστηκε, πόσω μάλλον να πεις τον άνθρωπο κοπρίτη! Καλά, πολλές φορές είναι και άνθρωποι που το λιγότερο που μπορείς να τους πεις, είναι να τους χαρακτηρίσεις γαϊδάρους και κοπρίτες, αλλά άλλο αυτό.
Αν πάρομε όμως το γεγονός ότι ο Πάγκαλος έχει τον τρόπο του που τα λέει και δεν πολυπαρεξηγάται.
- Ναι, αυτό μαθές εξαρτάται και απού τον άνθρωπο που τα λέει.
- Για φαντάσου όμως το ίδιο πράμα να το ‘λεγε ο Παπακωνσταντίνου ή ο πρωθυπουργός!
- Μα αλήθεια μπρε πώς δα μας σε βγάλουνε λέει όξω απού την Ευρώπη και δα ξαναγυρίσομε στη δραχμή λέει;!
- Αυτοί Διογένη που τα λένε αυτοί είναι ανεγκέφαλοι, διότι και μόνο που βγαίνουνε στα κανάλια και τρομοκρατούνε τον κόσμο και κάνουνε ανεπανόρθωτη ζημιά στη χώρα, δεν έχουνε μυαλό. Κι αν ήτανε να μη χρεοκοπήσει μ΄αυτά που λένε θα τηνε χρεοκοπήσουνε τελείως! Κανονικά, αυτοί θα πρέπει να τιμωρούνται για... εσχάτη προδοσία, τη στιγμή που η χώρα κινδυνεύνει και χρειάζεται καλή ψυχολογία, σαν τον άρρωστο και όχι πανικό. Οπως δεν προέβλεψε κανείς απ’ αυτούς τη σημερινή κατάσταση, έτσι δεν μπορεί να προβλέψει και το αύριο.
- Κι αμέ λες ετου λόγου σου ότι δα πάνε όλα καλά;
- Το πιστεύω Διογένη, διότι και τις άλλες φορές όπου χρεοκόπησε, μπόρεσε και ανάκαμψε πάλι.
- Και πώς σου φάνηκε μπρε κιόλας ο Παπαντρέου με τον Αρντογάν στην Τουρκία, εμένα μου φανήκανε πρώτο πράμα, καλογυμνασμένοι, ένα μπόι και οι δυο...
- Ναι Διογένη, ένα μπόι και οι δυο, αλλά το ίδιο μπόι και στην πολιτική. Μπορώ να πω ότι για πρώτη φορά είδα μια τέτοια συνάντηση να έχει τόλμη, αποφασιστικότητα, σταράτες κουβέντες, ξεκάθαρες και παρ όλα αυτά μια άριστη και αληθινή φιλική σχέση. Τέτοιοι πολιτικοί μόνο, μπορούνε να λύσουνε εθνικά προβλήματα, σκέφτηκα.
- Να ‘θελε μπρε να συβάσει τον Αρτογάν, να βάλουνε και τα σταλίκια στη θάλασσα σαν τα καλά αδέρφια, απού άμα βγάλομε τα πετρέλαια να μη ‘ρθούνε να μας τα πάρουνε!
Γιατί ήκουσα, δε γατέχω ανε το ΄κουσες εσύ, πως είναι λέει μια θάλασσα τα πετρέλαια από κάτω απού τη θάλασσα!
- Αυτή τη θάλασσα χρειαζόμαστε τώρα για να σωθούμε, ας μην καθυστερούμε...
- Δηλαδή, ή δα πνιγούμε στη θάλασσα, ή δα σωθούμε...
