Ρεπορτάζ Κατερίνα Μυλωνά, Ειρήνη Καρκανάκη

Ο Γολγοθάς των ανέργων!

Περιμένουν να ζήσουν από το επίδομα ανεργίας

Χιλιάδες άνεργοι στην Ελλάδα και το Ηράκλειο περνούν την πιο δύσκολη περίοδο της ζωής τους και κάνουν μία και μοναδική ευχή, το 2011 να βρουν μία θέση στην αγορά εργασίας.

Καθημερινά, καταστήματα και επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο ενώ οργανισμοί συγχωνεύονται ή καταργούνται με αποτέλεσμα να μένουν στο δρόμο άνθρωποι με παιδιά στα οποία αδυνατούν να προσφέρουν τα προς το ζην.

Μία μικρή βοήθεια αποτελεί για εκείνους το ταμείο ανεργίας, από όπου εισπράττουν λίγα χρήματα που τους επιτρέπουν να ζουν, για κάποιους μήνες, με αξιοπρέπεια. Το ερώτημα είναι πώς θα ζήσουν όταν λήξει η περίοδος που είναι στο ταμείο αφού, όπως λένε άνεργοι Ηρακλειώτες στην «Π», «δουλειές δεν υπάρχουν».

«Με τα 450 ευρώ που δίνει το ταμείο ανεργίας δε βγαίνω, νοικιάζω σπίτι, έχω αμάξι...», αναφέρει ο κ. Νεκτάριος Χριστοφοράκης, ο οποίος θα είναι άνεργος από το Φλεβάρη, οπότε και λήγει η 8μηνη σύμβασή του με το ταχυδρομείο. Τα τελευταία έξι χρόνια, ενώ έχει άδεια ηλεκτρολόγου, εργάζεται σε διάφορους τομείς. «Στην οικοδομή δεν υπάρχουν δουλειές και, αναγκαστικά, ψάχνεις σε άλλο κλάδο. Δεν έχω πρόβλημα να δουλέψω σε κάτι άλλο. Θεωρώ πως αν έχεις όρεξη, βρίσκεις μία δουλειά αλλά πόση όρεξη να έχεις αν δε δουλεύεις στο αντικείμενό σου;», αναφέρει.

Εποχιακός υπάλληλος είναι ο κ. Χάρης Βισκαδουράκης , ο οποίος εργάζεται μόνο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και τον υπόλοιπο χρόνο είναι στο ταμείο ανεργίας. “ Αυτή την εποχή είναι αρκετά δύσκολο να βρει κανείς δουλειά, αλλά πιστεύω ότι, αν κάποιος θέλει να εργαστεί, κάτι θα βρει. Απλά, τώρα είναι δύσκολα τα πράγματα γιατί οι περισσότεροι εργοδότες δεν πληρώνουν τους εργαζόμενους”, αναφέρει. Δε θα δεχόταν να εργαστεί ανασφάλιστος, γιατί, όπως θεωρεί, δεν είναι καθόλου δίκαιο για τους εργαζόμενους να δουλεύουν χωρίς ένσημα. “Αυτή τη στιγμή στο ταμείο ανεργίας γίνεται πανικός. Ακόμα και αυτό το επίδομα που παίρνουμε είναι μεγάλη βοήθεια για εμάς. Ευτυχώς, συγκατοικώ και μπορώ να μοιράζομαι τα έξοδα πρώτης ανάγκης”, αναφέρει.

Επτά άτομα έχει υπό την προστασία του ο κ. Σταύρος Καλυβιανάκης, πατέρας πέντε ανήλικων παιδιών, ηλικίας από ενός ως δέκα ετών. «Εγώ ξέρω πώς τα βγάζω πέρα. Κάνουμε και άλλες δουλειές, ό, τι μπορούμε, μεροκάματα... Είμαι χειριστής και ψάχνω αλλά δεν υπάρχει δουλειά τώρα. Από όλες τις εταιρείες διώχνουν κόσμο», αναφέρει. Τα προηγούμενα δύο χρόνια εργαζόταν στο δήμο ενώ στο ταμείο ανεργίας είναι εδώ και πέντε μήνες. Η σύζυγός του δεν μπορεί να εργαστεί αφού πρέπει να φροντίζει τα πέντε τους παιδιά.

Παντρεμένος με παιδί είναι ο κ. Δημήτρης Μαραγκάκης, ο οποίος εργάζεται σε τουριστικό λεωφορείο μόνο το καλοκαίρι. “Παίρνω σχεδόν 500 ευρώ το μήνα από το ταμείο. Δουλεύω το καλοκαίρι και κάθομαι τον χειμώνα. Μόνο η γυναίκα μου δουλεύει και τα βγάζουμε δύσκολα πέρα. Όμως, και να ήθελα να βρω δουλειά το χειμώνα είναι αρκετά δύσκολο. Τώρα δεν βρίσκεις τίποτα”, αναφέρει.

«Τα βγάζουμε πέρα με δυσκολίες, πολλή οικονομία, δε βγαίνουμε έξω, δεν κάνουμε έξοδα, παίρνουμε μόνο τα απαραίτητα και πολύ λίγα πράγματα για τα Χριστούγεννα», αναφέρει ο κ. Στέλιος Μπεστόγλου. Επί τέσσερα χρόνια εργαζόταν σε επιχείρηση στη Βιομηχανική Περιοχή και πριν από λίγο καιρό απολύθηκε μαζί με άλλους συναδέλφους του, λόγω της οικονομικής κρίσης. Από το ταμείο ανεργίας παίρνει 545 ευρώ και πρέπει να καλύψει τα έξοδα της οικογένειάς του αφού η σύζυγός του δεν εργάζεται για να προσέχει την δέκα μηνών κόρη τους. «Εργασία ψάχνω ακόμα και στις ελιές αλλά δε βρίσκω τίποτα», αναφέρει και προσθέτει ότι «το παιδί είναι μικρό ακόμα και δε ζητάει πολλά αλλά σε λίγο...».

“Είμαι διατιθέμενος να δουλέψω οπουδήποτε, χωρίς ένσημα και ασφάλεια. Έχω ένα παιδί και η γυναίκα μου είναι επίσης στο ταμείο ανεργίας. Τώρα είναι αρκετά δύσκολο να βρεις δουλειά, αλλά μόνο με το επίδομα ανεργίας δεν τα βγάζω πέρα”, αναφέρει ο κ. Μάνος Λεοντάκης.

“Το κράτος πιστεύει ότι είμαι πλούσιος, όμως εγώ τα τελευταία χρόνια έχω μηδέν εισόδημα” αναφέρει ο κ. Κώστας Κωνσταντινομανωλάκης , ο οποίος είναι δυο χρόνια στο ταμείο ανεργίας. “Αδυνατώ να βρω δουλειά λόγω ηλικίας, εδώ δε βρίσκουν νέοι άνθρωποι. Έχω τρία παιδιά, τα οποία, επίσης, είναι άνεργα και περιμένουν από εμένα και τη γυναίκα μου μια βοήθεια”, αναφέρει. Ο κ. Κωνσταντινομανωλάκης θεωρεί πως θα έπρεπε να λαμβάνει ένα επιπλέον επίδομα από το ταμείο επειδή έχει μείνει αρκετό καιρό χωρίς δουλειά. “ Αφού το κράτος μας μισεί , θα μάθουμε να το μισούμε και εμείς” αναφέρει ο κ. Κωνσταντινομανωλάκης.

Απολύθηκε... χωρίς να το γνωρίζει ο κ. Βαγγέλης Αργυρός, που είναι χωρίς δουλειά τον τελευταίο μήνα. “Πρώτη φορά έρχομαι στον ΟΑΕΔ. Είχα άδεια και όταν γύρισα έμαθα ότι είχα απολυθεί. Τώρα ψάχνω να κάνω ό, τι βρεθεί ακόμα και χωρίς ασφάλεια. Έχω δυο παιδιά να μεγαλώσω και δουλεύει μόνο η γυναίκα μου. Μέχρι και η μαμά μου, μου δίνει κάποια χρήματα. Πρέπει να βρω δουλειά”, αναφέρει.

«Δεν έχω ακόμα οικογένεια αλλά και να θέλω να δημιουργήσω, πώς να κάνω χωρίς δουλειά;», αναρωτιέται ο κ. Μανώλης Ατσαλής, ο οποίος είναι άνεργος τους τελευταίους πέντε μήνες. Είναι ηλεκτρολόγος και η πτώση στην αγορά των ακινήτων δεν του επιτρέπει να εργαστεί. Ωστόσο, αναζητά οποιαδήποτε εργασία, «ψάχνω οτιδήποτε αλλά, δυστυχώς, δε βρίσκω», αναφέρει.