
Της Κατερίνας Μυλωνά
Ισχυροί είναι οι δεσμοί που συνδέουν την Κρήτη με τη Νέα Ζηλανδία.
Το υπουργείο Πολιτισμού της χώρας διεξάγει αυτή την περίοδο έρευνα για τις Κρητικές που εγκαταστάθηκαν στη Νέα Ζηλανδία τη δεκαετία του ’60.
Το 1962 έως και το 1968, με ενέργειες των Βετεράνων Νεοζηλανδών της Μάχης της Κρήτης, εγκαταστάθηκαν στη Νέα Ζηλανδία μέσω της Διακυβερνητικής Επιτροπής Μετανάστευσης - εξ Ευρώπης (ΔΕΜΕ), γυναίκες κρητικής καταγωγής με σκοπό να εργαστούν ως οικιακοί και νοσοκομειακοί βοηθοί.
Από τον κατάλογο των ονομάτων που καταγράφονται στο βιβλίο που εξέδωσε η Παγκρήτιος Ένωση Μελβούρνης με συγγραφέα τον κ. Σωκράτη Τσουρδαλάκη "Οι Κρήτες της Ωκεανίας από τον 19ο αιώνα" προκύπτει ότι οι περισσότερες γυναίκες που μετανάστευσαν τότε ήταν Χανιώτικης καταγωγής, γεγονός που υποδηλώνει την εκτίμηση των Νεοζηλανδών για τον νομό στον οποίο πολέμησαν κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο στη Μάχη της Κρήτης. Ασφαλώς, πολλές από αυτές παντρεύτηκαν και έμειναν μόνιμα στην Νέα Ζηλανδία, άλλες επαναπατρίστηκαν ενώ κάποιες εγκαταστάθηκαν στην Αυστραλία.
Τώρα, με χρηματική υποστήριξη από το Υπουργείο Πολιτισμού της Νέας Ζηλανδίας και την συμπαράσταση της Παγκρητίου Ένωσης Μελβούρνης, οι ερευνήτριες, κ.κ. Ευαγγελία Παπουτσάκη και Αθηνά Τσούλη, έχουν αρχίσει μια πλήρη καταγραφή στοιχείων και προσωπικών μαρτυριών των γυναικών αυτών.
Ψάχνουν να βρουν κάποιες από αυτές τις Κρητικές που μετανάστευσαν μέσω της ΔΕΜΕ στη Νέα Ζηλανδία αλλά κατοικούν μόνιμα στην Αυστραλία ή όπου αλλού.
“Αλληλοστηρίχθηκαν”
Όπως αναφέρει στην «Π» ο κ. Τσουρδαλάκης, η μετανάστευση των Κρητικών στη Νέα Ζηλανδία βοήθησε τόσο τις οικογένειές τους στην Κρήτη όσο και τη χώρα, στην οποία έφτασαν τη δεκαετία του 1960.
Η πόλη Ουέλινγκτον της Νέας Ζηλανδίας είχε αδελφοποιηθεί με τα Χανιά και στο πλαίσιο της συνεργασίας που είχε αναπτυχθεί, είχε ζητηθεί από την Κρήτη να ταξιδέψουν γυναίκες προκειμένου να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στη χώρα. Η Ν. Ζηλανδία τότε αντιμετώπιζε πρόβλημα έλλειψης γυναικών.
Στον επίσημο κατάλογο της χώρας, υπάρχουν 134 ονόματα Κρητικών που εργάστηκαν ως νοσοκόμες, μαγείρισσες, ράπτριες ή σε εργοστάσια. Το 95% περίπου των γυναικών προέρχονταν από τα Χανιά ενώ καμία δεν ήταν από το Ηράκλειο.
«Δεν είχαν οικογένεια, ήταν όλες ανύπαντρες και δεν έβρισκαν δουλειά στην Ελλάδα. Η μάζα του ελληνισμού πήγαινε στην Αυστραλία, όμως εκείνες επέλεξαν να πάνε στη Ν. Ζηλανδία. Η ιστορία λέει ότι ο δήμαρχος τότε ζήτησε εγγράφως να μεταναστεύσουν γυναίκες στη χώρα», αναφέρει ο κ. Τσουρδαλάκης.
Σημειώνεται πως υπάρχει οδός στο Ουέλινγκτον που ονομάζεται Chania street.
Σκοπός της έρευνας, που έχει ξεκινήσει το υπουργείο Πολιτισμού της χώρας, είναι η καταγραφή της ιστορίας ενώ τα ονόματά τους και οι ιστορίες τους θα περιλαμβάνονται σε ειδικό κατάλογο που θα εκδώσει το υπουργείο.
Στο στάδιο της αναζήτησης
Οι ερευνητές βρίσκονται στο στάδιο της αναζήτησης των γυναικών και οι συνεντεύξεις δεν έχουν ακόμα ξεκινήσει, αναμένεται να αρχίσουν στο τέλος του μήνα.
Σημειώνεται ότι στη Νέα Ζηλανδία μένουν περίπου 300 Κρητικοί ενώ στην Αυστραλία δέκα με δεκαπέντε χιλιάδες.
Όσες και όσοι μπορούν να βοηθήσουν παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με τον Πρόεδρο της Παγκρητίου Ένωσης Μελβούρνης κ. Αντώνη Τσουρδαλάκη στο [email protected]

